Peren
Originally uploaded by BabyUK.
maandag, september 24, 2007
zondag, september 23, 2007
Baby
Afgelopen vrijdag waren Adam en ik naar het ziekenhuis voor de tweede echo. Ik had de dagen geteld en toen was eindelijk dat kleine wezentje weer in zwart wit op het scherm. De baby lag met zijn gezichtje naar mijn rug en gaf zich niet zo makkelijk gezien, maar alles kon uiteindelijk gemeten en geteld worden. We zagen een prachtig rond hoofdje, twee oortjes, een neusje, geen hazenlipje. Er waren twee armpjes en twee beentjes, twee handjes, twee voetjes en vier hartkamers. Alles werkte en was groot genoeg. De baby wilde niet poseren voor een mooie echo foto en draaide zich snel weer om. Maar ineens zagen we wel heel duidelijk een handje dat achter een oortje leek te krabben, en heel even ging er een heel klein duimpje omhoog. Alles is okee daarbinnen.
donderdag, september 20, 2007
Stil
Ja we zijn er nog. De verhaaltjes waren even op en de batterijen van de camera leeg. Het waren drukke weken. Ik was er moe van en de baby in de buik, die ik zo veel voel trappelen, was er ineens even stil van. De hele dag en de hele nacht. Het was tijd om een middag op de bank te zitten. Jasper voerde ondertussen zelfgebakken cakejes aan. Choc Mai choc. Hij had alle denkbeeldige ingredienten bij elkaar gemixt in een grote schaal en daarna kleine bakjes gevuld en in zijn kartonnen doos oven gezet. Hot hot, zei hij toen we samen op de bank zaten en lege lepeltjes onzichtbare choc aten. De baby kreeg ook een paar hapjes van Jasper, via mijn navel. Dat werkte. Niet veel later voelde ik weer beweging in mijn buik. Morgen mogen we weer even kijken naar dat mini mensje en ik kan niet wachten.
zaterdag, september 08, 2007
Baby talk
Heel langzaam begin ik Jasper wat meer te vertellen over de baby en doe ik pogingen om te ontdekken hoeveel hij er van begrijpt. Al een tijd terug probeerde ik hem uit te leggen wat een broertje of een zusje is. Ik gebruikte Jaspers uncle Jake om het duidelijk te maken. Jasper is gek van zijn uncle Jake. Jasper keek heel geconcentreerd en toen ik vroeg of hij het snapte, zag ik hem even denken en toen zei hij zachtjes: jah. Mijn volgende vraag was natuurlijk of hij niet ook een broertje of een zusje wilde. No, zei hij meteen met een grote lach, alsof hij wilde zeggen: doe niet zo gek mama. Inmiddels heeft Jasper echt door dat er iets in mama's buik zit en wijst hij naar alle babies die hij ineens overal ziet. Tijd voor een nieuw gesprekje. Wie is de mama van Jasper, vroeg ik hem. Mai, zei hij meteen en wees naar mij. En wie is dan de papa van Jasper? Dat was natuurlijk Da en Jasper spreidde meteen zijn armpjes want papa was aan het paragliden. Hee en wie is dan de mama van de baby in de buik? Daar moest Jasper diep over nadenken en uiteindelijk haalde hij zijn schoudertjes op, hij wist het niet. Is Mai ook de mama van de baby? Nooo, zei Jasper lachend en hij moest er even van hikken. Zo iets grappigs had hij nog nooit gehoord. Hij wees met zijn vingertje naar zijn wangetje en zei 'my Mai'. Mama is van mij. Hoe kan ze dan ook van iemand anders zijn?
woensdag, september 05, 2007
dinsdag, september 04, 2007
In bad
Adam en Jasper gaan meestal samen in bad, maar deze week is Adam in Turkije en dus heb ik zijn taak overgenomen. Gisteravond had ik het bad vol laten lopen en Jaspers kleertjes vast uitgedaan. Hij wilde nog even spelen en dus ging ik zelf vast in bad zitten en riep na een paar minuutjes: Jasp, kom je? Meestal komt hij dan aangesneld en houdt zijn armpjes in de lucht om opgetild te worden, maar nu bleef het stil. Dat was raar want Jasper reageert altijd als hij zijn naam hoort. Ik stapte snel uit bad en sloeg een handdoek om. Misschien was hij verstoppertje aan het spelen. Ik keek in alle kamers maar zag hem nergens. Jasper??? riep ik naar beneden. Ook daar bleef het stil. Ik rende de trap af, keek in de gang, in de zitkamer, in de eetkamer. Toen zag ik dat de achterdeur op een kier stond. En ja hoor, daar zat hij dan. In zijn blootje in de zandbak, schepje in de ene hand, emmertje in de andere. Mai, zei hij heel tevreden toen hij me zag staan. Hij had zelf de achterdeur open gemaakt en het deksel van de zandbak gehaald. Jasper, ik was je kwijt! riep ik. Daar kon hij wel om lachen en toen zijn we alsnog in bad gegaan om het zand van zijn billen te wassen.
Baby
Gisteren was ik in het ziekenhuis om met de baby dokter te praten over de bevalling. Mijn eerste bevalling was niet helemaal probleemloos, Jasper had urenlang vast gezeten en moest uiteindelijk met een keizersnede gehaald worden. Nu kon ik kiezen: weer een keizersnede of proberen om het zelf te doen. Ik wil graag dat laatste. De dokter vond het een goed idee, maar moest me wel eerst inlichten over de risico's. Het litteken kan scheuren en dat is gevaarlijk voor moeder en baby en komt in 1 op de 100 gevallen voor. De baby kan beter niet te zwaar zijn en moet niet te laat komen want de weeënopwekkers verhogen de kans nog eens. Maar hij gaf me 70% kans op een natuurlijke bevalling en daar doe ik het maar mee. Na al dat geanalyseer, mocht ik ook nog even op de stretcher liggen en naar het hartje van mijn kindje luisteren. Dat klopte zo mooi dat ik al dat gewauwel over de bevalling meteen weer vergeten was. Nog twintig weken te gaan, ik zit op de helft.
zondag, september 02, 2007
Potty
Al maanden zat ik er mee in mijn hoofd. Jasper moest op het potje en uit de luier, potty training noemen de Engelsen dat. Maar hoe doe je dat in godesnaam en wanneer? Wat??? ben je nog niet begonnen? zei de ene moeder toen Jasper net twee was. Oh laat maar waaien, dat komt wel, zei de andere. Toen we op vakantie gingen in juni had ik het potje mee. Jasper liep de hele dag zonder luiertje rond en plaste overal, maar niet in het potje. Na de vakantie hadden we het er vaak over, maar Jasper zei steeds: No Mai. Net voor we naar Nederland gingen, klikte het ineens in zijn kleine hoofdje en deed hij een paar keer een plas op het potje. Maar in Nederland wilde hij er niks van weten en toen we weer thuis waren, bleef het potje no go area. Tot een week of twee geleden. Ik had luiertjes gekocht die hij zelf omhoog en omlaag kon trekken en dat vond hij machtig mooi. Ineens wilde hij niet anders. Nu moest hij nog leren dat hij pas het luiertje en zijn broek omlaag moet doen als hij ook echt moet, en niet zomaar voor de lol. Ondertussen leerde hij ook nog alleen razendsnel de trap op en neer te gaan en toen was de wc boven ineens het mooiste wat er was. Als ik nu zeg dat ik even naar de wc ga, dan haast hij zich naar de trap en roept: Nooo Mai. Hij moet eerst. En dan zit hij daar. Op zijn eigen kleine wc brilletje, met bungelende beentjes en een grote glimlach. Meestal komen er maar een paar druppeltjes uit. Maar dat je zelf je wc papier kan pakken!
vrijdag, augustus 31, 2007
donderdag, augustus 23, 2007
Jaspers boot
Toen ik Jasper maandag van de creche ging halen, stond er op het plankje boven zijn jassenhaakje een kartonnen doos met daarop een wc rol geplakt. Op de zijkant stond geschreven: Jaspers boat. Aha. Ik pakte de doos op en zei tegen Jasper: is dat jouw boot? Zijn hele gezichtje begon te stralen terwijl hij driftig ja knikte. Ik zei: wat is tie mooi Jasp, heb je die zelf gemaakt? Jah, jah, jah. Ik had hem zelden zó trots gezien. En dus gaf ik hem nog een complimentje en zei: die moet je straks aan papa laten zien. In de auto naar huis riep Jasper vanaf de achterbank non stop: bo bo daaa-daaaaa bo. De boot kreeg een plekje op tafel en toen Adam aan het einde van de middag thuiskwam, wees Jasper er meteen naar. Adam keek naar de doos op tafel, zag gelukkig ook de woorden op de zijkant en zei: wow Jasper, wat een mooie boot!!
zaterdag, augustus 18, 2007
Baby
Ik ben 17 weken in verwachting en Jasper snapt het een heel klein beetje. Er zit een baby in mama's belly. Iedere dag trekt hij wel een keer mijn t'shirt omhoog om over mijn buik te aaien of er een kus op te geven. Af en toe stopt hij kadootjes in mijn navel. Is dat voor de baby, vraag ik dan en dan zegt hij heel blij: jah. Gisteren waren we naar een verjaardag van een vriend van Adam, het was een tuinfeestje en tussen de planten stond een enorme boedha van wel een meter hoog. Jasper kon er niet over uit. Hij wilde steeds naar het beeld kijken en trok dan zijn eigen trui omhoog om naar zijn kleine buikje te kijken, dan naar de dikke blote buik van boedha en vervolgens naar mijn groeiende buik. Na lang nadenken zei hij tegen me: ba-by no, en wees op zijn eigen buikje. Jasper heeft geen baby in de buik. Mai, jah jah ba-by en daarna wees hij naar boedha. Heeft boedha ook een baby in de buik? Jah, zei Jasper om daarna even over de buik van het beeld te aaien.
donderdag, augustus 16, 2007
Thuis
Jasper heeft bij Oma gelogeerd in Eindhoven, bij zijn tante Marieke in Amsterdam, bij Opa & Coco. Hij is op de boot geweest, met de trein, in de bus, achterop de fiets, naar de kinderboerderij, de eendjes, naar Artis en met Rosa naar het pierenbadje in het park. Hij heeft taartjes gegeten bij Syline, pannenkoeken bij Oma en ijs met Opa. Het is twee weken feest geweest. In de auto terug naar huis was hij stil en sliep hij veel. Moe van al dat kletsen, lachen, spelen. Op de boot hebben we samen naar de meeuwen gekeken op het dek en naar de witte cliffs toen Engeland weer in zicht was. Het laatste stuk in de auto vroeg Jasper wel honderd keer: Mai??... Dada? Ja lieverd, we gaan weer naar papa. Jah, huilde hij dan zachtjes. Twee weken weg van papa is ook heel erg lang. Toen we de straat inreden en hij de bus zag staan, begon hij in zijn handjes te klappen van plezier. Daaaaaadaaaaaa, riep hij terwijl hij de oprit op rende. Adam deed de deur open en Jasper wist niet waar hij moest kijken. Was het echt papa? Pas na een kwartier mocht Adam hem vasthouden en toen Jasper zijn armpjes om zijn nek sloeg, hoorde je een heel klein zuchtje ontsnappen.
zaterdag, juli 28, 2007
vrijdag, juli 27, 2007
Mai
Jasper begint steeds wat meer te praten maar nog vooral in zijn eigen woordjes. En hij maakt het zichzelf lekker makkelijk. Alles wat met een b begint heet gewoon buh en wij mogen dan raden wat hij bedoelt. Bus? Boot? Oh beach! Papa heet steevast Da en mama heet nu al een hele tijd Mai. Het is Jaspers favoriete woordje en hij gebruikt het dan ook de hele dag door. Mai! Mai! Mai! roept hij 's morgens als hij wakker wordt en zo gaat het de rest van de dag door. Mai moet kijken, voorlezen, mee naar buiten. Mai, mai, maaai! Als ik even boodschappen doe en Jasper thuis bij papa laat dan rollen er grote tranen over zijn wangen en huilt hij: maaai, maaaai. Af en toe zegt hij ook mummy, op zn Engels, en als ik dan vraag wie mummy is dan wijst hij naar mij, en zegt daarna hikkend van het lachen: No, no! Mai!
maandag, juli 16, 2007
donderdag, juli 12, 2007
Dada
Adam is de hele week in Londen aan het werk en komt pas zondag weer thuis. Jasper mist zijn papa zo erg dat hij er soms heel verdrietig van moet huilen. Mis je papa, vraag ik dan en dan zegt hij met een heel klein huil stemmetje: jaaah. Meestal leg ik uit waar papa is, in Jaspers taal. Papa is fixing things. Dat snapt Jasper, hij gaat snel zijn kleine hamertje en schroevendraaiertje halen en dan fixen we samen even mee. Vroeeeemmmmm, zegt Jasper dan. Ja papa is met de motor naar Londen. Dan gaat Jasper zijn checklist af. Eerst tikt hij tegen zijn hoofdje. Heeft papa een helm op? Jah. Dan houdt hij zijn handjes in de lucht. Heeft papa zijn handschoenen aan? Jah. Dan kijkt hij naar zijn voetjes en zegt: sjoes, sjoes. Heeft papa zijn schoenen aan? Jah. Goed werk papa. Inmiddels kunnen we weer een beetje lachen en dan sturen we meestal wat luchtkussen richting papa en die zwaaien we dan na. Soms bellen we papa even en dan drukt Jasper de telefoon tegen zijn oor en glimt van geluk. Papa is er nog wel, alleen even niet bij ons in de buurt.
maandag, juli 09, 2007
zaterdag, juli 07, 2007
Kiko
Een tijd terug zagen Jasper en ik een mevrouw bovenop een paard. Ze reden door het hoofdstraatje van Alfriston en de hoefjes van het paard gingen 'klip klop klip klop' op het asfalt. Jaspers mond viel open van verbazing en de rest van de dag deed hij het geluid na: ki ko ki ko ki ko. Sindsdien noemt hij een paard een kiko. In Frankrijk liepen we over een markt en daar was een kraampje met speelgoed. Voor vijf euro kon je een dierenpakket kopen in een plastic tasje en Jasper mocht van ons een zak uitzoeken. Hij ging meteen voor de paarden. Adam probeerde nog om de reptielen te verkopen en toen de vissen en toen de wilde dieren. Maar Jasper riep: Nooo noo, kiko kiko!! Sindsdien speelt Jasper iedere dag met zijn collectie paarden, vijf verschillende, en ook met een klein hobbelpaardje dat hij daarvoor nooit zag staan. Naar de koeien wil hij niet meer kijken, wel naar de kikos een paar velden verderop. En toen liep er in de supermarkt voor ons een vrouw op hoge hakken, klip klop klip klop. Jasper had het niet meer: was die mevrouw een paard? Nu speurt hij op straat naar hoge hakken en roept dan heel hard: kikokikokiko! Toen ik vorige week een ochtend alleen ging winkelen en mijn oog viel op hele leuke hakjes, had ik beter moeten weten. Maar toch, ze waren afgeprijsd en ze stonden zo leuk. Toen ik ze thuis liet zien, riep Jasper: KIKOOOO!! En trok meteen zijn eigen schoentjes uit. Nu loopt er steeds een klein jongetje door het huis met twee verschillende sokken in veel te grote pumps. Klip klop klip klop klip klop.
dinsdag, juli 03, 2007
donderdag, juni 28, 2007
Sjoes
Een paar dagen geleden waren Jasper en ik samen naar Eastbourne om nieuwe schoentjes te kopen. Sjoes, sjoes, zei Jasper de hele tijd en toen we in de winkel waren, ging hij heel zoet zitten om zijn voetjes op te laten meten. Het was uitverkoop en alle kinderschoentjes waren voor de helft van de helft. Ik vond een prachtig paar in Jaspers maat. Zwarte schoentjes met klittenband en rode lichtjes aan de achterkant. Jasper begon te stralen toen hij ze zag en had de lampjes nog niet eens gezien. Toen hij ze ontdekte, wist hij niet meer waar hij het moest zoeken. Knipperlichtjes aan je voeten! In de auto weer terug naar huis riep hij alleen maar: Dada, sjoes! Dada, sjoes! Ga je je schoenen aan papa laten zien? Jaah! Dada, sjoes! Papa was ook diep onder de indruk en de rest van de dag moesten Adam en ik kijken hoe de lampjes knipperden, niet alleen als hij liep maar ook als hij rende, sprong of met zijn voetjes tegen elkaar klikte. 's Avonds wilde hij zijn schoentjes niet uitdoen en uiteindelijk heb ik ze bij zijn bedje neergezet. De volgende ochtend werd ik wakker van Jaspers gebruikelijke: Maaaaaai! Maa-maa! En toen ik zijn kamertje inliep stond hij rechtop in bed, wees naar zijn schoenen en zei heel trots: sjoes, sjoes.
vrijdag, juni 22, 2007
Thuis
We zijn weer thuis. Het was één groot feest, met zn drietjes in de Magic Bus. Alle vakanties die we hiervoor met Jasper hadden, waren wat problematisch. Dan wilde hij niet slapen, niet eten of was ineens heel ziek of alledrie tegelijk. Nu waren alleen de reisdagen wat zwaar. Een paar uur hielden Adam en ik het wel vol om Jasper, die tussen ons in zat, te entertainen (kijk Jasper, een koe, een paard, een vrachtauto, vroemmmm...) maar langer... Maar we kwamen er, en op de camping was alles vergeten. Jasper rende de hele dag zonder luiertje rond, wees eindeloos naar de paragliders in de lucht (Da! Dada! Daaaaa!). At vooral ongezonde dingen die hij overal vandaan wist te snaaien: chipjes, olijven en ijsjes met chocola. En spetterde uren rond in zijn opblaasbadje en in de modderplas bij het waterkraantje. Adam vloog iedere dag, ik wist zelfs een boek uit te lezen, en 's nachts sliepen we alledrie als roosjes. Onderweg naar Calais huilde Jasper grote tranen. We gaan weer naar huis, zei ik zo enthousiast mogelijk. No! Noooo! riep Jasper heel dramatisch en toen we er eindelijk waren was hij niet te troosten. Inmiddels zijn we weer gewend, eten weer gezond en dromen over ons volgende tripje in de Magic Bus!
woensdag, juni 20, 2007
maandag, juni 04, 2007
Stil
Het was even stil op BabyUK en ik had ook nog mijn camera bij Jasper's grandma & grandpa laten liggen dus met de foto's schiet het ook al niet op. Morgen gaan we op vakantie. Met zn drietjes in de magic bus, helemaal naar zuid Frankrijk. We kunnen niet wachten! Iedere dag zitten we al even met zn drieën in de oude ambulance en dat is al één groot feest. Over een paar weken zijn we weer helemaal terug met heel veel foto's en nieuwe verhalen.
vrijdag, mei 25, 2007
Yoghurt
Jasper en ik hebben honderd kleine rituelen de hele dag door. Een van mijn favorieten is yoghurt eten. Lust je yoghurt? vraag ik en dan loopt Jasper razendsnel naar de koelkast om een yoghurtje of kwarkje te halen en linea recta door naar zijn stoel. Ik haal een lepeltje en dan houdt Jasper het bakje omhoog want ik moet het openmaken. Dan tuit hij zijn lippen voor een kus en dan zwaait hij met zijn handje: dag mama. Mama mag er niet bijzijn als hij zijn yoghurt eet, en hij neemt eerst even netjes afscheid. Dan wijst hij waar ik heen moet, naar de keuken of naar de andere kamer. En hij begint niet met te eten tot ik weg ben. Yoghurt eten is genieten én knoeien en dat kan beter alleen, mama maakt zich maar druk over vlekken in kleren en andere onbelangrijke dingen. Na vijf minuten mag ik terug komen en dan zit de yoghurt meestal uitgesmeerd over de tafel, zijn broek en gezicht. Schrapen? zeg ik dan. En dan knikt Jasper. Mama's zijn handig om bakjes leeg te schrapen en als het bakje echt leeg is en alles weer schoon, vraagt Jasper altijd: more? En heel soms mag dat en dan begint het hele ritueel weer van voren af aan.
donderdag, mei 24, 2007
Wakker
Al een paar weken wordt Jasper 's ochtends om 6 uur wakker. Adam en ik kunnen er maar niet aan wennen en kruipen allebei dieper onder het dekbed als we hem horen. Nee nee nee! Mai!! roept Jasper (Mai is zijn nieuwste woordje voor mama) en als Mai niet wil luisteren nog wat harder: Ma!Ma! Hij roept nooit Dada, das jammer, en Adam wakker maken is nog moeilijker dan zelf opstaan en dus kom ik met moeite uit bed. 'Het is nog geen tijd om op te staan', probeer ik dan, 'neem dumdum nog maar even en Monk.' Maar dan begint Jasper te huilen, gooit Aap uit bed, rammelt aan de spijlen van zijn bedje en wijst naar de trap. We moeten naar beneden. En dus gaan we naar beneden. Zes uur, denk ik de hele tijd, zes uur! Jasper was nooit de beste slaper maar wel een uitslaper en daar waren Adam en ik helemaal aan gewend. Al maandenlang stonden wij niet voor 8 uur op, vaak was het half 9 en soms zelfs half 10. Zes uur is wel echt heel vroeg. En echt wakker zijn we allebei niet, Jaspers middagslaapje is naar de late ochtend verhuisd en daarna kan de dag echt beginnen.
vrijdag, mei 18, 2007
donderdag, mei 17, 2007
Samen
Jasper en ik zijn al de hele week met zn tweetjes en we zijn zoals de Engelsen zeggen: two peas in a pod. Twee erwtjes in de dop. Het is al een paar dagen slecht weer en ik heb me maar overgegeven aan het binnenzijn. Sit, sit, zegt Jasper steeds en dan wijst hij naar een stukje vloer waar ik moet zitten om met hem te spelen. De meest onaantrekkelijke stukjes vloer in huis zoekt hij uit. In de gang, bij de voordeur, of onder de eettafel. Jasper sleept ondertussen zijn strandemmer aan die vol zit met allerlei schatten die hij hier en daar heeft gevonden. Zijn plastic zaagje (ghigha) dat papa al een paar keer heeft moeten repareren, de laatste keer met teflon tape, maar dat mag de pret niet drukken. Een paar druiven die ondertussen meer op rozijnen lijken. Sleutels, zijn plastic harkje en een nieuwe rode pet. Wij komen de dag wel door. Aan het einde van de middag zoeken we Monk en Dumdum, ook wel bekend als Aap en Speen, en kruipen samen op de bank om boekjes te lezen. Het nieuwste spelletje is dat het boek Aap wil opeten en dat we dan allebei niet meer weten waar Aap is. Huh? zegt Jasper en dan valt Aap weer uit het boek en komt Jasper letterlijk niet meer bij van het lachen. Dat kunnen we makkelijk honderd keer doen, tot we echt allebei buikpijn hebben en dan is het tijd om samen in bad te gaan. Om 7 uur ligt hij in bed en zijn zijn oogjes dicht en iedere avond ben ik blij dat de dag voorbij is en dat ik even tijd voor mezelf heb. Dat hou ik ongeveer twee uur vol en dan mis ik mijn erwtje al weer.
maandag, mei 14, 2007
Kindje van mij
Afgelopen weekend ging Jasper twee nachtjes bij grandma & grandpa logeren. Vrijdagmiddag liet ik hem daar achter en pas zondagochtend zou ik hem weer zien. Adam vertrok vrijdag naar Turkije voor een week dus ik zou echt alleen zijn. Ik zag er naar uit maar ik maakte me ook wel zorgen. Als ik soms een middagje alleen naar Brighton ga, mis ik mijn jongens na een paar uur al zo erg dat ik het liefst snel weer naar huis ga. Ik had Jasper vrijdagochtend proberen uit te leggen wat er ging gebeuren en hij snapte het helemaal. Ik zei: gezellig hoor, Jasper blijft bij grandma & grandpa logeren! En Jasper zei: Miaow (opa en oma hebben twee poezen en Jasper is GEK van poezen). Toen zei ik: En papa is deze week weg want die gaat paragliden. Jasper zei: Ja, en wees naar de lucht en spreidde zijn armpjes alsof hij zelf kon vliegen. Toen ik ging, gaf hij me een grote kus en zwaaide daarna heel lief. Dag mama. En mama vond het heerlijk. Ik werd zaterdagochtend pas om 11 uur wakker en was heel trots op mezelf: 11 uur! Daarna twee uur lang ontbeten met koffie, sap, eieren, bacon, muziekje aan en de dikke zaterdagkrant erbij. Boodschappen gedaan, gewandeld door het veld, in de tuin gewerkt en 's avonds met vriendin Emma wijn gedronken, heel lekker gegeten en het eurovisie songfestival gekeken (toegegeven: we zaten vooral te ouwehoeren en keken af en toe geschrokken naar het scherm: what's going on?) Zondagochtend sprong ik wel meteen uit mijn bed toen het alarm afging, nu was het genoeg geweest. Ik wilde Jasper weer zien. Opa zou met zijn kleinzoon naar Ikea rijden, en dus scheurde ik over een lege snelweg richting Londen. Toen hij me zag, kreeg ik de grootste smile en een reuze knuffel. Ik dacht alleen maar: kindje van mij! Wat ben je mooi en lief en groot! De rest van de dag hadden we grote pret samen en toen ik in de auto terug naar Seaford vroeg of het gezellig was geweest bij opa en oma zei Jasper heel tevreden: miaow!
woensdag, mei 09, 2007
Twee
Jasper is twee. Zijn verjaardag was prachtig. Het was echt feest, de hele middag en de hele avond. Het huis en de tuin versierd met vlaggetjes en ballonnen en de tafel vol met zelfgemaakte taartjes en koekjes. Jasper was verrukt met zijn tea party. Grote kannen met juice (djoes djoes), heel veel bekenden en al die kadoos, ingepakt in prachtig papier. Op de verjaardagstaart zat Jaspers Aap maar dan in een kleinere variant van suiker. En Jasper lachte de hele dag, van oor tot oor, tot hij 's avonds bijna omviel van vermoeidheid.
dinsdag, mei 08, 2007
vrijdag, mei 04, 2007
Nog één nachtje slapen...
Het is 4 mei. Twee jaar geleden schreeuwde ik me een weg door een zware bevalling om de volgende ochtend om 11 minuten over 5 voor het eerst ons kindje te zien. Een klein rood kreeftje. Zijn billetjes pasten in de palm van mijn hand en ik weet nog hoe de zuster steeds zei: hij moet echt een luiertje om. En dat ik antwoordde: not yet, not yet. Nu is dat babietje een echt jongetje. Een dun sprietje met grote blauwe ogen en een prachtige bos wit blond haar. Voor ons nog steeds het liefste kindje allertijden. Toen ik nog studeerde, droomde ik vaak over een klein blond jongetje dat altijd naast me liep of op een stepje voor me uit ging. Dat jongetje was Jasper en Jasper is nu dat jongetje. Altijd naast me, hand in hand, ook als we niet samen zijn. Morgen is het groot feest. We vieren niet alleen dat Jasper twee wordt, maar ook dat het al twee jaar iedere dag feest is.
zondag, april 29, 2007
vrijdag, april 20, 2007
Ziek
Als Jasper ziek is, ontkom ik er meestal ook niet aan. Als hij moet hoesten of overgeven komt hij meestal 's nachts in het grote bed, heel dicht tegen mama aan, die dan een paar dagen later ook begint te hoesten of overgeven. Ik ben nog nooit zo veel ziek geweest als het afgelopen jaar. En het is alsof Jasper de allermooiste virussen en bacteriën uitzoekt. Nu ben ik alweer twee weken verkouden, niet een beetje maar zwaar verkouden. Tijd om in bed te liggen is er alleen niet. Jasper wil eten, drinken, spelen, voorgelezen worden, naar buiten en ineens ook veel vastgehouden worden. Adam is al 16 dagen achter elkaar non stop aan het werk want het weer is goed en het geld moet binnen gehaald worden zodra dat kan. Ik mag van Jasper niet op de bank liggen en al helemaal niet in bed. En zo wordt die verkoudheid erger en erger. Gisteren ben ik toch maar naar de dokter gegaan, toen Jasper naar de creche was. Voorhoofdsholte-ontsteking en bijholte-ontsteking. Knap werk, aldus de dokter. Nu zit ik voor tien dagen aan de antibiotica en moet ik van de dokter ook proberen te rusten. Is goed, zal ik doen. Wie komt er voor mijn kind spaghetti bolognese maken?
maandag, april 16, 2007
Geluk
Ja we zijn er nog. Niet zo vaak meer binnen en achter de computer, maar we maken het goed. Jasper en ik gaan iedere dag een stukje wandelen samen, hand in hand, en dan kijken we naar de lammetjes, of de eendjes of de koeien in het veld. Er rijdt altijd wel een motor voorbij of een tractor of een bus, en in de lucht volgen we de meeuwen en af en toe een verdwaalde helicopter (doekadoekadoekadoe zegt ie). In de tas zit een deken om op te zitten en dan eten we samen fruitsalade en drinken juice. Ik zou er eindeloos over kunnen schrijven. Over al die duizend kleine dingen die we samen doen. Het is nog steeds een wonder. Iedere dag weer. Iemand zei tegen me dat je afgestompt raakt van zo veel moederen. Maar misschien ben je wel afgestompt als je dat grote geluk in dat kleine hoekje niet ziet.
zaterdag, april 07, 2007
In de war
Tweetalig opvoeden, ik weet niet wie er meer in de war is: Jasper of ik? Moet hij allebei de talen tegelijk leren of eerst Engels en dan Nederlands? En nu hij zelf wat meer woordjes zegt, moet ik hem dan aansporen om hetzelfde woordje in het Nederlands te leren? Jasper vindt het allemaal wel prima, die vindt er niks verwarrends aan dat mama af en toe Nederlands praat en af en toe Engels en af en toe allebei door elkaar. Mama is gewoon mama en Nederlands begrijpt hij net zo goed als Engels en de meeste klanken die hij maakt gaan nu nog voor Nederlands én Engels door. Bal klinkt als ball en bus is ook bus. Sit is net zoiets als zit en tea en thee klinken ook niet zo anders. En more more ligt niet zo ver van meer meer. Ja is nog steeds jah maar nee is ineens noh en geen neh meer. Hij leert het wel maar ik heb nog steeds het gevoel dat ik maar wat aanrommel met al die talen. Ik heb er een heel boek over gelezen maar veel wijzer werd ik er niet van. Tweetalig opvoeden, hoe doe je dat eigenlijk???
dinsdag, april 03, 2007
zondag, april 01, 2007
Lente
De lente is begonnen en Jasper en ik zijn druk in de tuin. Het onkruid moet gewied worden, struiken gesnoeid en de groenten voor ons eigen moestuintje gezaaid. Vorig jaar was in de tuin werken met Jasper nog bijna onmogelijk. Nu wijst hij 's ochtends na de pap naar buiten: da da da. We moeten naar buiten! Jasper speelt met de pissebedden en de slakken en spit met een vork de grond om. Ik heb er geen kind aan. Af en toe moet ik even komen kijken want dan heeft hij een worm gevonden of een half verrotte appel die de winter overleefd heeft. Aan het eind van de dag vegen we de patio, ik veeg alles op een hoop en Jasper verspreidt alles met stoffer en blik weer door de tuin zodat we altijd met meer rommel eindigen dan we begonnen zijn. En dan is het eindelijk tijd voor tea en zegt Jasper: sit sit sit. Dan klimt hij op de stoel naast me en zitten we allebei heel tevreden een beetje voor ons uit te staren. De lente is begonnen!
woensdag, maart 28, 2007
woensdag, maart 21, 2007
Alleen
Adam is deze week weer weg en hoewel ik er nu wel aan gewend ben, is het soms even te veel. Vanmiddag moesten we boodschappen doen en wilde Jasper persé in het Bob the Builder autootje in de supermarkt. Daar ging het al helemaal mis want die strijd kan ik alleen maar verliezen: grote tranen als hij er niet in mag en grote tranen als hij er wel in mag maar er na vijf minuten weer uit moet. Toen we weer thuis waren, was het al vijf uur en moest ik nog eten koken. Dat valt nooit echt in goede aarde bij Jasper. Honger is zeuren. Snel risotto gemaakt voor ons, met Jasper op mijn heup en op het aanrecht naast me. Na een paar happen had hij er al genoeg van, terwijl hij normaal met groot gemak een vol bord wegwerkt. Toen moest er gespeeld worden, maar mama was moe en het huis een bende. Jasper had tijdens het koken de rijst te pakken gekregen en door de keuken gestrooid, de grond lag bezaaid met speelgoed, oude kranten, schone was, vieze was, de afwasmachine nog niet uitgeladen, de boodschappen nog niet uitgepakt en de keuken een rotzooi. Het is tijd om op te ruimen, probeerde ik. Maar Jasper had andere ideeën en bleef maar aan mijn hand trekken. Uiteindelijk gaf ik in. We moesten samen op zijn kleine stoeltje zitten en ik moest voorlezen. Het boekje had hij al uitgekozen en het was het stomste boekje dat we in huis hebben: uit de Mr Man serie waar ik helemaal geen fan van ben, en dan ook nog Mr Christmas. Maar het is geen kerstmis, probeerde ik nog. Maar Jasper stond er op, en dus heb ik voorgelezen. Met mijn allersaaiste voorleesstem, in de hoop dat hij na een paar bladzijdes af zou haken. En dat deed hij gelukkig ook. Drie kwartier later was het huis weer een beetje op orde, Jasper gewassen en in bed en heb ik een uur lang op de bank gezeten zonder televisie of tijdschrift of boek. RUST!
maandag, maart 19, 2007
Moederdag
Gisteren was Goof drie jaar dood en was het moederdag in Engeland. Jasper had donderdag op de creche een kunstwerk gemaakt. Ik had het al gezien want toen ik hem op ging halen, wilde hij het meteen uit zijn tas halen. Is dat voor mama? zei ik en Jasper stond te klappen in zijn handjes en zei: ja, ja, ja. Toen liepen de tranen al over mijn wangen. Gisteren stonden Adam en Jasper samen op en hoorde ik beneden een hoop kabaal en gelach. Toen ze weer naar boven kwamen, moest Jasper even huilen want hij wilde zelf het dienblad met Engels ontbijt, hete thee, sap en bloemetjes naar mama dragen. En toen kreeg ik eindelijk mijn kunstwerk. Is dat voor mama? zei Adam. Jasper knikte, wees naar mij en stond naast het bed te trappelen met zijn voetjes. Moooooooooooooooi, zeiden wij. Jasper glunderde heel trots, en Adam en ik ook en als Goof er nog was, dan was hij vast ook trots geweest.
dinsdag, maart 13, 2007
Eten
Na een paar dagen ziek, en een paar dagen dikke pret met Opa en Coco kreeg Jasper ineens honger. Vandaag heeft hij nauwelijks tijd om te spelen, zo veel moet er gegeten worden. Hij heeft al een groot bord pap weggewerkt, een boterham met jam, twee crackers, een banaan, bakje yoghurt, twee boterhammetjes uit de oven met kaas, nog een banaan, nog een boterham, een stukje kaas uit het vuistje, drie rijstwafels en een appel en toen nog maar een boterham. En grote bekers met water, melk, sap. En nog zegt hij de hele tijd: more, more, more. Het is vier uur maar Jasper wijst al de hele tijd naar de pannen en naar de groentendoos. Is het nog geen tijd om te koken? Ik verwacht dat hij morgen als hij wakker wordt tien centimeter gegroeid is.
woensdag, februari 28, 2007
Nursery
Jasper gaat nog steeds twee ochtenden in de week naar de creche en altijd als ik hem op ga halen, krijg ik een dagrapportje mee naar huis. Daar staat op hoeveel hij gegeten en gedronken heeft, hoeveel luiers er verschoond zijn en wat er in zat, of hij geslapen heeft en het leukste van alles: wat hij gedaan heeft. Ik krijg er altijd een grote glimlach van, want op de creche doet Jasper precies hetzelfde als thuis. Met de telefoons spelen, torens bouwen, boekjes lezen en koken in de home corner. Nu is Jasper al een paar weken iedere dag druk met tsea, thee zetten voor mama. Hij pakt dan het metalen theepotje, een kopje en een lepeltje, giet en roert en geeft me dan uiteindelijk heel trots het kopje en zegt: tsea, tsea. Toen ik hem maandag op ging halen, zei een van de meisjes: och Jasper is zo lief geweest, hij heeft voor iedereen thee gezet. En zo stond het ook op zijn rapportje: Jasper has been making tea for all his friends today. Het is fijn dat hij naar de creche gaat, want er moet ook gewerkt worden maar ik zou toch het allerliefst de hele ochtend daar voor het raam staan om te kijken hoe hij in de weer is.
maandag, februari 26, 2007
dinsdag, februari 20, 2007
Slapen
We slapen weer! Toen de maat echt echt vol was, heb ik oordoppen gekocht voor mezelf en een klein nachtlampje voor Jasper. Mannetje ging op regime. Ik ben niet echt van het uithuilen, vijf of tien minuten is prima maar niet een uur. En dus ging het zo: iedere keer als Jasper wakker werd, liet ik hem eerst vijf minuten huilen (ik met oordoppen in en kussen over mijn hoofd want dat geluid snijt dwars door mijn moederhart) en dan ging ik naar hem toe. Dan kreeg hij een klein slokje koude melk (lust ie niet) en dan legde ik hem weer terug. Ik zei niks, ik keek hem niet aan. Dan weer vijf minuten huilen. De eerste nacht vond hij het niks, hij schreeuwde moord en brand, urenlang, maar ik heb volgehouden en na twee nachten merkte ik al verschil. Toen kwam oma logeren en die had een nieuwe vriend voor Jasper gevonden: Poes. Poes lijkt net op Aap behalve dan dat hij oranje is en een poes. Het was liefde op het eerste gezicht. Nu zetten Jasper en ik samen eerst Tiddyteddy aan, dat is zijn kleine lampje, dan maken we samen speen vast aan de slaapzak en dan zeg ik: nightnight, ik zie je morgen weer. En dan houdt hij Aap in zijn ene armpje en Poes in de andere. En dat is het. Appeltje eitje. Totdat er weer een kies doorkomt natuurlijk of zijn buikje pijn doet of zijn neus vol met snot zit. Maar de afgelopen twee weken heben we in ieder geval weer geslapen.
zaterdag, februari 17, 2007
vrijdag, februari 09, 2007
Haar
Vandaag is dan eindelijk de schaar in Jaspers haar gegaan. Ik had al eerder wat puntjes er afgehaald en zijn pony een beetje bijgeknipt, maar echt shocking was het nooit. In de supermarkt en op straat worden we altijd aangesproken, zo gaat dat denk ik als je een kindje hebt. Mensen vragen: hoe oud is hij? Is he a good boy? En de laatste tijd ineens: is het een jongetje of een meisje? Een jongetje met lang haar, antwoorde ik dan. Nou ja, lang haar... een mooi matje met krullenpluis was het. Ik kon er een klein staartje van maken. Maar vandaag heb ik het dus afgeknipt. Dat was nog best moeilijk. Even vond Jas het wel leuk, maar toen wilde hij weglopen en begon te huilen. Uh ja... ik had rigoreus die mat er afgehaald maar er moest ook nog een beetje model in. Ik weet niet of ik de kapper betaald had, als mij dit model was aangemeten. Maar Jasper staat het prachtig. Want hij is voor mij toch het mooiste kindje allertijden. En op tafel staat nu een klein bakje met wit gouden lokjes. Wat moet ik daar dan mee doen? Inlijsten?
donderdag, februari 08, 2007
Praten
Jasper is een kletsmajoor. Niet iedereen snapt waar hij het over heeft, maar Adam en ik komen samen een heel eind. Moi moi, betekent more of wel meer en kan over bijna alles gezegd worden: meer pap, meer melk, meer appelsap, meer spelen, meer lezen, meer kietelen, knuffelen, stoeien... Ba is bal en ook bus. Jah is ja en nee kun je schudden. Ooh is hot of wel warm: het eten, de verwarming, het bad. Gooooh is klok of clock en die ziet hij ineens overal: in de keuken, in verschillende boekjes, op de kerktoren en bij het station. De telefoons zijn favoriet om mee te spelen. Wie zou hij bellen, denk ik soms? Dan staat hij in een hoekje van de kamer met zijn Winnie de Pooh telefoon bij zijn oor en hoor je: Jah, jah... even stil... klein lachje... dan ineens een beetje vragend: akoediekoediekoediekoediekoe? ... nog een lachje... jah, jah, jah... en dan zwaait hij even met een handje, als in: bye bye, ik ga je weer neerleggen. Heel veel kindjes hebben op deze leeftijd al een heuse woordenschat, maar ik geniet nog maar even van Jaspers eigen taaltje. Als hij straks echt gaat praten, gaat die telefoonrekening van ons nog verder omhoog!
maandag, februari 05, 2007
zondag, februari 04, 2007
Aap
Jasper en Aap zijn nog steeds onafscheidelijk. Jasper en Aap 1. Aap 3 was na mijn mislukte poging om hem om te wisselen met Aap 1 in de la beland. Aap 1 bleef bij Jasper en werd iedere dag dunner, viezer en ouder. Het verschil was te groot om Jasper nog te foppen. Ik bedacht een plan. Aap moet in bad, zei ik gisteren tegen Jasper. Jas snapte het, zocht Aap en liep naar de badkamer. Nee, Aap gaat in een ander bad, hij moet in de was. Ook dat snapte hij. We pakten de wasmand, gingen naar beneden en Jasper liep meteen naar de achterdeur. Samen deden we Aap in de wasmachine, stopten de rest van de was in de trommel, poeder erbij en programma aan. Jasper moest even huilen toen de machine aansloeg. Een uur later haalden we samen Aap uit de machine. Snel in de droger. En toen kwam mijn plan. Toen Jasper en Adam die avond in bad zaten, haalde ik de was uit de droger, stopte alles in een mand, haalde Aap 3 uit de la en legde hem bovenop de berg met schone was. Toen Jas klaar was voor de nacht, liep ik met de mand naar boven. Kijk eens wie hier is! Oh, wat is Aap schoon en zacht. Jasper rook aan Aap, kauwde even op een pootje en gaf hem toen een knuffel. Plan geslaagd. Tot we 's avonds Jasper hoorden hoesten, een zware nare hoest en daarna een grote huilbui. Jasper had overgegeven. Over Aap 3. En toen Jas schoongepoetst en opgelapt was, haalde ik toch maar weer Aap 1 tevoorschijn. Kijk eens Jas, wat een geluk, Aap is nog helemaal schoon.
donderdag, februari 01, 2007
Tea
Vanmiddag plofte ik op de bank. Mag ik nu even zitten Jas? Met een kopje thee? Jasper knikte ja en zei: Tsea, tsea. Maar eerst kreeg ik het helikoptertje met het zonnepaneel in mijn handen geduwd. Die moest ik onder de lamp houden, en toen nog een keer en nog een keer en nog één keer, echt de laatste keer nu. Toen de boerderij boekjes lezen. Daarna moest ik het spelletje doen met de blinddoek (mama heeft een blinddoek en kan Jasper niet vinden, gieren van het lachen... nog een keer, nog een keer) En toen had Jasper bedacht dat de knuffels ook tsea moesten drinken. Een voor een haalde hij ze uit de mand en duwde alle koppies en snuitjes in mijn theekopje. Daarna moest ik mee naar de keuken. Ik probeerde nog: nee, nu even niet, nee, nee, okee dan, wat is er? Koekjes. Bij de tsea hoort een koekje. Voor Jasper dan. Mag ik dan nu even zitten Jas? Ja, knikte hij heel zoet. Heel even dan.
Abonneren op:
Posts (Atom)