Yoghurt
Originally uploaded by BabyUK.
donderdag, juni 28, 2007
Sjoes
Een paar dagen geleden waren Jasper en ik samen naar Eastbourne om nieuwe schoentjes te kopen. Sjoes, sjoes, zei Jasper de hele tijd en toen we in de winkel waren, ging hij heel zoet zitten om zijn voetjes op te laten meten. Het was uitverkoop en alle kinderschoentjes waren voor de helft van de helft. Ik vond een prachtig paar in Jaspers maat. Zwarte schoentjes met klittenband en rode lichtjes aan de achterkant. Jasper begon te stralen toen hij ze zag en had de lampjes nog niet eens gezien. Toen hij ze ontdekte, wist hij niet meer waar hij het moest zoeken. Knipperlichtjes aan je voeten! In de auto weer terug naar huis riep hij alleen maar: Dada, sjoes! Dada, sjoes! Ga je je schoenen aan papa laten zien? Jaah! Dada, sjoes! Papa was ook diep onder de indruk en de rest van de dag moesten Adam en ik kijken hoe de lampjes knipperden, niet alleen als hij liep maar ook als hij rende, sprong of met zijn voetjes tegen elkaar klikte. 's Avonds wilde hij zijn schoentjes niet uitdoen en uiteindelijk heb ik ze bij zijn bedje neergezet. De volgende ochtend werd ik wakker van Jaspers gebruikelijke: Maaaaaai! Maa-maa! En toen ik zijn kamertje inliep stond hij rechtop in bed, wees naar zijn schoenen en zei heel trots: sjoes, sjoes.
vrijdag, juni 22, 2007
Thuis
We zijn weer thuis. Het was één groot feest, met zn drietjes in de Magic Bus. Alle vakanties die we hiervoor met Jasper hadden, waren wat problematisch. Dan wilde hij niet slapen, niet eten of was ineens heel ziek of alledrie tegelijk. Nu waren alleen de reisdagen wat zwaar. Een paar uur hielden Adam en ik het wel vol om Jasper, die tussen ons in zat, te entertainen (kijk Jasper, een koe, een paard, een vrachtauto, vroemmmm...) maar langer... Maar we kwamen er, en op de camping was alles vergeten. Jasper rende de hele dag zonder luiertje rond, wees eindeloos naar de paragliders in de lucht (Da! Dada! Daaaaa!). At vooral ongezonde dingen die hij overal vandaan wist te snaaien: chipjes, olijven en ijsjes met chocola. En spetterde uren rond in zijn opblaasbadje en in de modderplas bij het waterkraantje. Adam vloog iedere dag, ik wist zelfs een boek uit te lezen, en 's nachts sliepen we alledrie als roosjes. Onderweg naar Calais huilde Jasper grote tranen. We gaan weer naar huis, zei ik zo enthousiast mogelijk. No! Noooo! riep Jasper heel dramatisch en toen we er eindelijk waren was hij niet te troosten. Inmiddels zijn we weer gewend, eten weer gezond en dromen over ons volgende tripje in de Magic Bus!
woensdag, juni 20, 2007
maandag, juni 04, 2007
Stil
Het was even stil op BabyUK en ik had ook nog mijn camera bij Jasper's grandma & grandpa laten liggen dus met de foto's schiet het ook al niet op. Morgen gaan we op vakantie. Met zn drietjes in de magic bus, helemaal naar zuid Frankrijk. We kunnen niet wachten! Iedere dag zitten we al even met zn drieën in de oude ambulance en dat is al één groot feest. Over een paar weken zijn we weer helemaal terug met heel veel foto's en nieuwe verhalen.
vrijdag, mei 25, 2007
Yoghurt
Jasper en ik hebben honderd kleine rituelen de hele dag door. Een van mijn favorieten is yoghurt eten. Lust je yoghurt? vraag ik en dan loopt Jasper razendsnel naar de koelkast om een yoghurtje of kwarkje te halen en linea recta door naar zijn stoel. Ik haal een lepeltje en dan houdt Jasper het bakje omhoog want ik moet het openmaken. Dan tuit hij zijn lippen voor een kus en dan zwaait hij met zijn handje: dag mama. Mama mag er niet bijzijn als hij zijn yoghurt eet, en hij neemt eerst even netjes afscheid. Dan wijst hij waar ik heen moet, naar de keuken of naar de andere kamer. En hij begint niet met te eten tot ik weg ben. Yoghurt eten is genieten én knoeien en dat kan beter alleen, mama maakt zich maar druk over vlekken in kleren en andere onbelangrijke dingen. Na vijf minuten mag ik terug komen en dan zit de yoghurt meestal uitgesmeerd over de tafel, zijn broek en gezicht. Schrapen? zeg ik dan. En dan knikt Jasper. Mama's zijn handig om bakjes leeg te schrapen en als het bakje echt leeg is en alles weer schoon, vraagt Jasper altijd: more? En heel soms mag dat en dan begint het hele ritueel weer van voren af aan.
donderdag, mei 24, 2007
Wakker
Al een paar weken wordt Jasper 's ochtends om 6 uur wakker. Adam en ik kunnen er maar niet aan wennen en kruipen allebei dieper onder het dekbed als we hem horen. Nee nee nee! Mai!! roept Jasper (Mai is zijn nieuwste woordje voor mama) en als Mai niet wil luisteren nog wat harder: Ma!Ma! Hij roept nooit Dada, das jammer, en Adam wakker maken is nog moeilijker dan zelf opstaan en dus kom ik met moeite uit bed. 'Het is nog geen tijd om op te staan', probeer ik dan, 'neem dumdum nog maar even en Monk.' Maar dan begint Jasper te huilen, gooit Aap uit bed, rammelt aan de spijlen van zijn bedje en wijst naar de trap. We moeten naar beneden. En dus gaan we naar beneden. Zes uur, denk ik de hele tijd, zes uur! Jasper was nooit de beste slaper maar wel een uitslaper en daar waren Adam en ik helemaal aan gewend. Al maandenlang stonden wij niet voor 8 uur op, vaak was het half 9 en soms zelfs half 10. Zes uur is wel echt heel vroeg. En echt wakker zijn we allebei niet, Jaspers middagslaapje is naar de late ochtend verhuisd en daarna kan de dag echt beginnen.
vrijdag, mei 18, 2007
donderdag, mei 17, 2007
Samen
Jasper en ik zijn al de hele week met zn tweetjes en we zijn zoals de Engelsen zeggen: two peas in a pod. Twee erwtjes in de dop. Het is al een paar dagen slecht weer en ik heb me maar overgegeven aan het binnenzijn. Sit, sit, zegt Jasper steeds en dan wijst hij naar een stukje vloer waar ik moet zitten om met hem te spelen. De meest onaantrekkelijke stukjes vloer in huis zoekt hij uit. In de gang, bij de voordeur, of onder de eettafel. Jasper sleept ondertussen zijn strandemmer aan die vol zit met allerlei schatten die hij hier en daar heeft gevonden. Zijn plastic zaagje (ghigha) dat papa al een paar keer heeft moeten repareren, de laatste keer met teflon tape, maar dat mag de pret niet drukken. Een paar druiven die ondertussen meer op rozijnen lijken. Sleutels, zijn plastic harkje en een nieuwe rode pet. Wij komen de dag wel door. Aan het einde van de middag zoeken we Monk en Dumdum, ook wel bekend als Aap en Speen, en kruipen samen op de bank om boekjes te lezen. Het nieuwste spelletje is dat het boek Aap wil opeten en dat we dan allebei niet meer weten waar Aap is. Huh? zegt Jasper en dan valt Aap weer uit het boek en komt Jasper letterlijk niet meer bij van het lachen. Dat kunnen we makkelijk honderd keer doen, tot we echt allebei buikpijn hebben en dan is het tijd om samen in bad te gaan. Om 7 uur ligt hij in bed en zijn zijn oogjes dicht en iedere avond ben ik blij dat de dag voorbij is en dat ik even tijd voor mezelf heb. Dat hou ik ongeveer twee uur vol en dan mis ik mijn erwtje al weer.
maandag, mei 14, 2007
Kindje van mij
Afgelopen weekend ging Jasper twee nachtjes bij grandma & grandpa logeren. Vrijdagmiddag liet ik hem daar achter en pas zondagochtend zou ik hem weer zien. Adam vertrok vrijdag naar Turkije voor een week dus ik zou echt alleen zijn. Ik zag er naar uit maar ik maakte me ook wel zorgen. Als ik soms een middagje alleen naar Brighton ga, mis ik mijn jongens na een paar uur al zo erg dat ik het liefst snel weer naar huis ga. Ik had Jasper vrijdagochtend proberen uit te leggen wat er ging gebeuren en hij snapte het helemaal. Ik zei: gezellig hoor, Jasper blijft bij grandma & grandpa logeren! En Jasper zei: Miaow (opa en oma hebben twee poezen en Jasper is GEK van poezen). Toen zei ik: En papa is deze week weg want die gaat paragliden. Jasper zei: Ja, en wees naar de lucht en spreidde zijn armpjes alsof hij zelf kon vliegen. Toen ik ging, gaf hij me een grote kus en zwaaide daarna heel lief. Dag mama. En mama vond het heerlijk. Ik werd zaterdagochtend pas om 11 uur wakker en was heel trots op mezelf: 11 uur! Daarna twee uur lang ontbeten met koffie, sap, eieren, bacon, muziekje aan en de dikke zaterdagkrant erbij. Boodschappen gedaan, gewandeld door het veld, in de tuin gewerkt en 's avonds met vriendin Emma wijn gedronken, heel lekker gegeten en het eurovisie songfestival gekeken (toegegeven: we zaten vooral te ouwehoeren en keken af en toe geschrokken naar het scherm: what's going on?) Zondagochtend sprong ik wel meteen uit mijn bed toen het alarm afging, nu was het genoeg geweest. Ik wilde Jasper weer zien. Opa zou met zijn kleinzoon naar Ikea rijden, en dus scheurde ik over een lege snelweg richting Londen. Toen hij me zag, kreeg ik de grootste smile en een reuze knuffel. Ik dacht alleen maar: kindje van mij! Wat ben je mooi en lief en groot! De rest van de dag hadden we grote pret samen en toen ik in de auto terug naar Seaford vroeg of het gezellig was geweest bij opa en oma zei Jasper heel tevreden: miaow!
woensdag, mei 09, 2007
Twee
Jasper is twee. Zijn verjaardag was prachtig. Het was echt feest, de hele middag en de hele avond. Het huis en de tuin versierd met vlaggetjes en ballonnen en de tafel vol met zelfgemaakte taartjes en koekjes. Jasper was verrukt met zijn tea party. Grote kannen met juice (djoes djoes), heel veel bekenden en al die kadoos, ingepakt in prachtig papier. Op de verjaardagstaart zat Jaspers Aap maar dan in een kleinere variant van suiker. En Jasper lachte de hele dag, van oor tot oor, tot hij 's avonds bijna omviel van vermoeidheid.
dinsdag, mei 08, 2007
vrijdag, mei 04, 2007
Nog één nachtje slapen...
Het is 4 mei. Twee jaar geleden schreeuwde ik me een weg door een zware bevalling om de volgende ochtend om 11 minuten over 5 voor het eerst ons kindje te zien. Een klein rood kreeftje. Zijn billetjes pasten in de palm van mijn hand en ik weet nog hoe de zuster steeds zei: hij moet echt een luiertje om. En dat ik antwoordde: not yet, not yet. Nu is dat babietje een echt jongetje. Een dun sprietje met grote blauwe ogen en een prachtige bos wit blond haar. Voor ons nog steeds het liefste kindje allertijden. Toen ik nog studeerde, droomde ik vaak over een klein blond jongetje dat altijd naast me liep of op een stepje voor me uit ging. Dat jongetje was Jasper en Jasper is nu dat jongetje. Altijd naast me, hand in hand, ook als we niet samen zijn. Morgen is het groot feest. We vieren niet alleen dat Jasper twee wordt, maar ook dat het al twee jaar iedere dag feest is.
zondag, april 29, 2007
vrijdag, april 20, 2007
Ziek
Als Jasper ziek is, ontkom ik er meestal ook niet aan. Als hij moet hoesten of overgeven komt hij meestal 's nachts in het grote bed, heel dicht tegen mama aan, die dan een paar dagen later ook begint te hoesten of overgeven. Ik ben nog nooit zo veel ziek geweest als het afgelopen jaar. En het is alsof Jasper de allermooiste virussen en bacteriën uitzoekt. Nu ben ik alweer twee weken verkouden, niet een beetje maar zwaar verkouden. Tijd om in bed te liggen is er alleen niet. Jasper wil eten, drinken, spelen, voorgelezen worden, naar buiten en ineens ook veel vastgehouden worden. Adam is al 16 dagen achter elkaar non stop aan het werk want het weer is goed en het geld moet binnen gehaald worden zodra dat kan. Ik mag van Jasper niet op de bank liggen en al helemaal niet in bed. En zo wordt die verkoudheid erger en erger. Gisteren ben ik toch maar naar de dokter gegaan, toen Jasper naar de creche was. Voorhoofdsholte-ontsteking en bijholte-ontsteking. Knap werk, aldus de dokter. Nu zit ik voor tien dagen aan de antibiotica en moet ik van de dokter ook proberen te rusten. Is goed, zal ik doen. Wie komt er voor mijn kind spaghetti bolognese maken?
maandag, april 16, 2007
Geluk
Ja we zijn er nog. Niet zo vaak meer binnen en achter de computer, maar we maken het goed. Jasper en ik gaan iedere dag een stukje wandelen samen, hand in hand, en dan kijken we naar de lammetjes, of de eendjes of de koeien in het veld. Er rijdt altijd wel een motor voorbij of een tractor of een bus, en in de lucht volgen we de meeuwen en af en toe een verdwaalde helicopter (doekadoekadoekadoe zegt ie). In de tas zit een deken om op te zitten en dan eten we samen fruitsalade en drinken juice. Ik zou er eindeloos over kunnen schrijven. Over al die duizend kleine dingen die we samen doen. Het is nog steeds een wonder. Iedere dag weer. Iemand zei tegen me dat je afgestompt raakt van zo veel moederen. Maar misschien ben je wel afgestompt als je dat grote geluk in dat kleine hoekje niet ziet.
zaterdag, april 07, 2007
In de war
Tweetalig opvoeden, ik weet niet wie er meer in de war is: Jasper of ik? Moet hij allebei de talen tegelijk leren of eerst Engels en dan Nederlands? En nu hij zelf wat meer woordjes zegt, moet ik hem dan aansporen om hetzelfde woordje in het Nederlands te leren? Jasper vindt het allemaal wel prima, die vindt er niks verwarrends aan dat mama af en toe Nederlands praat en af en toe Engels en af en toe allebei door elkaar. Mama is gewoon mama en Nederlands begrijpt hij net zo goed als Engels en de meeste klanken die hij maakt gaan nu nog voor Nederlands én Engels door. Bal klinkt als ball en bus is ook bus. Sit is net zoiets als zit en tea en thee klinken ook niet zo anders. En more more ligt niet zo ver van meer meer. Ja is nog steeds jah maar nee is ineens noh en geen neh meer. Hij leert het wel maar ik heb nog steeds het gevoel dat ik maar wat aanrommel met al die talen. Ik heb er een heel boek over gelezen maar veel wijzer werd ik er niet van. Tweetalig opvoeden, hoe doe je dat eigenlijk???
dinsdag, april 03, 2007
zondag, april 01, 2007
Lente
De lente is begonnen en Jasper en ik zijn druk in de tuin. Het onkruid moet gewied worden, struiken gesnoeid en de groenten voor ons eigen moestuintje gezaaid. Vorig jaar was in de tuin werken met Jasper nog bijna onmogelijk. Nu wijst hij 's ochtends na de pap naar buiten: da da da. We moeten naar buiten! Jasper speelt met de pissebedden en de slakken en spit met een vork de grond om. Ik heb er geen kind aan. Af en toe moet ik even komen kijken want dan heeft hij een worm gevonden of een half verrotte appel die de winter overleefd heeft. Aan het eind van de dag vegen we de patio, ik veeg alles op een hoop en Jasper verspreidt alles met stoffer en blik weer door de tuin zodat we altijd met meer rommel eindigen dan we begonnen zijn. En dan is het eindelijk tijd voor tea en zegt Jasper: sit sit sit. Dan klimt hij op de stoel naast me en zitten we allebei heel tevreden een beetje voor ons uit te staren. De lente is begonnen!
woensdag, maart 28, 2007
woensdag, maart 21, 2007
Alleen
Adam is deze week weer weg en hoewel ik er nu wel aan gewend ben, is het soms even te veel. Vanmiddag moesten we boodschappen doen en wilde Jasper persé in het Bob the Builder autootje in de supermarkt. Daar ging het al helemaal mis want die strijd kan ik alleen maar verliezen: grote tranen als hij er niet in mag en grote tranen als hij er wel in mag maar er na vijf minuten weer uit moet. Toen we weer thuis waren, was het al vijf uur en moest ik nog eten koken. Dat valt nooit echt in goede aarde bij Jasper. Honger is zeuren. Snel risotto gemaakt voor ons, met Jasper op mijn heup en op het aanrecht naast me. Na een paar happen had hij er al genoeg van, terwijl hij normaal met groot gemak een vol bord wegwerkt. Toen moest er gespeeld worden, maar mama was moe en het huis een bende. Jasper had tijdens het koken de rijst te pakken gekregen en door de keuken gestrooid, de grond lag bezaaid met speelgoed, oude kranten, schone was, vieze was, de afwasmachine nog niet uitgeladen, de boodschappen nog niet uitgepakt en de keuken een rotzooi. Het is tijd om op te ruimen, probeerde ik. Maar Jasper had andere ideeën en bleef maar aan mijn hand trekken. Uiteindelijk gaf ik in. We moesten samen op zijn kleine stoeltje zitten en ik moest voorlezen. Het boekje had hij al uitgekozen en het was het stomste boekje dat we in huis hebben: uit de Mr Man serie waar ik helemaal geen fan van ben, en dan ook nog Mr Christmas. Maar het is geen kerstmis, probeerde ik nog. Maar Jasper stond er op, en dus heb ik voorgelezen. Met mijn allersaaiste voorleesstem, in de hoop dat hij na een paar bladzijdes af zou haken. En dat deed hij gelukkig ook. Drie kwartier later was het huis weer een beetje op orde, Jasper gewassen en in bed en heb ik een uur lang op de bank gezeten zonder televisie of tijdschrift of boek. RUST!
maandag, maart 19, 2007
Moederdag
Gisteren was Goof drie jaar dood en was het moederdag in Engeland. Jasper had donderdag op de creche een kunstwerk gemaakt. Ik had het al gezien want toen ik hem op ging halen, wilde hij het meteen uit zijn tas halen. Is dat voor mama? zei ik en Jasper stond te klappen in zijn handjes en zei: ja, ja, ja. Toen liepen de tranen al over mijn wangen. Gisteren stonden Adam en Jasper samen op en hoorde ik beneden een hoop kabaal en gelach. Toen ze weer naar boven kwamen, moest Jasper even huilen want hij wilde zelf het dienblad met Engels ontbijt, hete thee, sap en bloemetjes naar mama dragen. En toen kreeg ik eindelijk mijn kunstwerk. Is dat voor mama? zei Adam. Jasper knikte, wees naar mij en stond naast het bed te trappelen met zijn voetjes. Moooooooooooooooi, zeiden wij. Jasper glunderde heel trots, en Adam en ik ook en als Goof er nog was, dan was hij vast ook trots geweest.
dinsdag, maart 13, 2007
Eten
Na een paar dagen ziek, en een paar dagen dikke pret met Opa en Coco kreeg Jasper ineens honger. Vandaag heeft hij nauwelijks tijd om te spelen, zo veel moet er gegeten worden. Hij heeft al een groot bord pap weggewerkt, een boterham met jam, twee crackers, een banaan, bakje yoghurt, twee boterhammetjes uit de oven met kaas, nog een banaan, nog een boterham, een stukje kaas uit het vuistje, drie rijstwafels en een appel en toen nog maar een boterham. En grote bekers met water, melk, sap. En nog zegt hij de hele tijd: more, more, more. Het is vier uur maar Jasper wijst al de hele tijd naar de pannen en naar de groentendoos. Is het nog geen tijd om te koken? Ik verwacht dat hij morgen als hij wakker wordt tien centimeter gegroeid is.
woensdag, februari 28, 2007
Nursery
Jasper gaat nog steeds twee ochtenden in de week naar de creche en altijd als ik hem op ga halen, krijg ik een dagrapportje mee naar huis. Daar staat op hoeveel hij gegeten en gedronken heeft, hoeveel luiers er verschoond zijn en wat er in zat, of hij geslapen heeft en het leukste van alles: wat hij gedaan heeft. Ik krijg er altijd een grote glimlach van, want op de creche doet Jasper precies hetzelfde als thuis. Met de telefoons spelen, torens bouwen, boekjes lezen en koken in de home corner. Nu is Jasper al een paar weken iedere dag druk met tsea, thee zetten voor mama. Hij pakt dan het metalen theepotje, een kopje en een lepeltje, giet en roert en geeft me dan uiteindelijk heel trots het kopje en zegt: tsea, tsea. Toen ik hem maandag op ging halen, zei een van de meisjes: och Jasper is zo lief geweest, hij heeft voor iedereen thee gezet. En zo stond het ook op zijn rapportje: Jasper has been making tea for all his friends today. Het is fijn dat hij naar de creche gaat, want er moet ook gewerkt worden maar ik zou toch het allerliefst de hele ochtend daar voor het raam staan om te kijken hoe hij in de weer is.
maandag, februari 26, 2007
dinsdag, februari 20, 2007
Slapen
We slapen weer! Toen de maat echt echt vol was, heb ik oordoppen gekocht voor mezelf en een klein nachtlampje voor Jasper. Mannetje ging op regime. Ik ben niet echt van het uithuilen, vijf of tien minuten is prima maar niet een uur. En dus ging het zo: iedere keer als Jasper wakker werd, liet ik hem eerst vijf minuten huilen (ik met oordoppen in en kussen over mijn hoofd want dat geluid snijt dwars door mijn moederhart) en dan ging ik naar hem toe. Dan kreeg hij een klein slokje koude melk (lust ie niet) en dan legde ik hem weer terug. Ik zei niks, ik keek hem niet aan. Dan weer vijf minuten huilen. De eerste nacht vond hij het niks, hij schreeuwde moord en brand, urenlang, maar ik heb volgehouden en na twee nachten merkte ik al verschil. Toen kwam oma logeren en die had een nieuwe vriend voor Jasper gevonden: Poes. Poes lijkt net op Aap behalve dan dat hij oranje is en een poes. Het was liefde op het eerste gezicht. Nu zetten Jasper en ik samen eerst Tiddyteddy aan, dat is zijn kleine lampje, dan maken we samen speen vast aan de slaapzak en dan zeg ik: nightnight, ik zie je morgen weer. En dan houdt hij Aap in zijn ene armpje en Poes in de andere. En dat is het. Appeltje eitje. Totdat er weer een kies doorkomt natuurlijk of zijn buikje pijn doet of zijn neus vol met snot zit. Maar de afgelopen twee weken heben we in ieder geval weer geslapen.
zaterdag, februari 17, 2007
vrijdag, februari 09, 2007
Haar
Vandaag is dan eindelijk de schaar in Jaspers haar gegaan. Ik had al eerder wat puntjes er afgehaald en zijn pony een beetje bijgeknipt, maar echt shocking was het nooit. In de supermarkt en op straat worden we altijd aangesproken, zo gaat dat denk ik als je een kindje hebt. Mensen vragen: hoe oud is hij? Is he a good boy? En de laatste tijd ineens: is het een jongetje of een meisje? Een jongetje met lang haar, antwoorde ik dan. Nou ja, lang haar... een mooi matje met krullenpluis was het. Ik kon er een klein staartje van maken. Maar vandaag heb ik het dus afgeknipt. Dat was nog best moeilijk. Even vond Jas het wel leuk, maar toen wilde hij weglopen en begon te huilen. Uh ja... ik had rigoreus die mat er afgehaald maar er moest ook nog een beetje model in. Ik weet niet of ik de kapper betaald had, als mij dit model was aangemeten. Maar Jasper staat het prachtig. Want hij is voor mij toch het mooiste kindje allertijden. En op tafel staat nu een klein bakje met wit gouden lokjes. Wat moet ik daar dan mee doen? Inlijsten?
donderdag, februari 08, 2007
Praten
Jasper is een kletsmajoor. Niet iedereen snapt waar hij het over heeft, maar Adam en ik komen samen een heel eind. Moi moi, betekent more of wel meer en kan over bijna alles gezegd worden: meer pap, meer melk, meer appelsap, meer spelen, meer lezen, meer kietelen, knuffelen, stoeien... Ba is bal en ook bus. Jah is ja en nee kun je schudden. Ooh is hot of wel warm: het eten, de verwarming, het bad. Gooooh is klok of clock en die ziet hij ineens overal: in de keuken, in verschillende boekjes, op de kerktoren en bij het station. De telefoons zijn favoriet om mee te spelen. Wie zou hij bellen, denk ik soms? Dan staat hij in een hoekje van de kamer met zijn Winnie de Pooh telefoon bij zijn oor en hoor je: Jah, jah... even stil... klein lachje... dan ineens een beetje vragend: akoediekoediekoediekoediekoe? ... nog een lachje... jah, jah, jah... en dan zwaait hij even met een handje, als in: bye bye, ik ga je weer neerleggen. Heel veel kindjes hebben op deze leeftijd al een heuse woordenschat, maar ik geniet nog maar even van Jaspers eigen taaltje. Als hij straks echt gaat praten, gaat die telefoonrekening van ons nog verder omhoog!
maandag, februari 05, 2007
zondag, februari 04, 2007
Aap
Jasper en Aap zijn nog steeds onafscheidelijk. Jasper en Aap 1. Aap 3 was na mijn mislukte poging om hem om te wisselen met Aap 1 in de la beland. Aap 1 bleef bij Jasper en werd iedere dag dunner, viezer en ouder. Het verschil was te groot om Jasper nog te foppen. Ik bedacht een plan. Aap moet in bad, zei ik gisteren tegen Jasper. Jas snapte het, zocht Aap en liep naar de badkamer. Nee, Aap gaat in een ander bad, hij moet in de was. Ook dat snapte hij. We pakten de wasmand, gingen naar beneden en Jasper liep meteen naar de achterdeur. Samen deden we Aap in de wasmachine, stopten de rest van de was in de trommel, poeder erbij en programma aan. Jasper moest even huilen toen de machine aansloeg. Een uur later haalden we samen Aap uit de machine. Snel in de droger. En toen kwam mijn plan. Toen Jasper en Adam die avond in bad zaten, haalde ik de was uit de droger, stopte alles in een mand, haalde Aap 3 uit de la en legde hem bovenop de berg met schone was. Toen Jas klaar was voor de nacht, liep ik met de mand naar boven. Kijk eens wie hier is! Oh, wat is Aap schoon en zacht. Jasper rook aan Aap, kauwde even op een pootje en gaf hem toen een knuffel. Plan geslaagd. Tot we 's avonds Jasper hoorden hoesten, een zware nare hoest en daarna een grote huilbui. Jasper had overgegeven. Over Aap 3. En toen Jas schoongepoetst en opgelapt was, haalde ik toch maar weer Aap 1 tevoorschijn. Kijk eens Jas, wat een geluk, Aap is nog helemaal schoon.
donderdag, februari 01, 2007
Tea
Vanmiddag plofte ik op de bank. Mag ik nu even zitten Jas? Met een kopje thee? Jasper knikte ja en zei: Tsea, tsea. Maar eerst kreeg ik het helikoptertje met het zonnepaneel in mijn handen geduwd. Die moest ik onder de lamp houden, en toen nog een keer en nog een keer en nog één keer, echt de laatste keer nu. Toen de boerderij boekjes lezen. Daarna moest ik het spelletje doen met de blinddoek (mama heeft een blinddoek en kan Jasper niet vinden, gieren van het lachen... nog een keer, nog een keer) En toen had Jasper bedacht dat de knuffels ook tsea moesten drinken. Een voor een haalde hij ze uit de mand en duwde alle koppies en snuitjes in mijn theekopje. Daarna moest ik mee naar de keuken. Ik probeerde nog: nee, nu even niet, nee, nee, okee dan, wat is er? Koekjes. Bij de tsea hoort een koekje. Voor Jasper dan. Mag ik dan nu even zitten Jas? Ja, knikte hij heel zoet. Heel even dan.
dinsdag, januari 30, 2007
woensdag, januari 24, 2007
PS
En na die hele slechte nacht stonden we met zn drietjes met open mond voor het raam. Sneeuw! De wereld was wit! For as long as it lasts... aan het eind van de middag was die tien cm weer gesmolten. Maar vanochtend was het wel even winterwonderland en hebben we sneeuwballen gegooid op High and Over.
Nachtdienst
Misschien moet ik een nieuwe weblog beginnen met als thema Jasper en de Nacht. Sterker nog, vanmorgen dacht ik er serieus aan om een slaapdagboek bij te gaan houden. Dan zou ik alles op kunnen schrijven wat Jasper eet en doet op een dag en hoeveel hij dan 's nachts slaapt. En of hij slaapt. Misschien ligt er wel ergens een verband wat ik nu steeds over het hoofd zie. De wanhoop! Na die vier goeie nachten vorige week werd Jasper weer wakker 's nachts. Twee dagen terug vertelde ik hem voor het slapengaan een verhaaltje over de nacht en dat iedereen 's nachts slaapt: papa en mama, alle opa's en oma's, de poes van de buren, al Jaspers vriendjes van de creche, de knuffels en het speelgoed. 's Nachts is het donker en 's nachts is het stil. Snap je? vroeg ik aan het eind en Jas keek me vol begrip aan en zei heel zacht: jah. Mooi. Die nacht kwam er geen geluid uit het kleine kamertje naast ons en om 8 uur 's ochtends stonden we allemaal blij en uitgerust op. Maar afgelopen nacht was het weer raak. En hoe. Jasper huilde en zeurde en knauwde op aap en klaagde urenlang achter elkaar. 'Oh, he is teething' zei Adam, draaide zich om en viel weer in slaap want mannen kunnen dat. Die eindeloze tanden en kiezen. Is dat ook een keertje klaar? Vandaag had Jas weer koorts en een vuurrood wangetje. En nu hoop ik maar dat het een kies is en niet wéér oorontsteking.
donderdag, januari 18, 2007
Uitslapen
Al de hele week slapen we uit, Jasper en ik. Adam is er niet maar ik heb energie voor tien van al dat slapen. Van al dat ziek zijn, de vakantie en de nieuwe tandjes sliep Jas wekenlang heel slecht. 's Nachts kwam hij vaak in het grote bed en hield ons dan de hele nacht wakker met zijn gedraai en gewoel. Maar toen ineens sliep hij weer door. En dat nu al vier nachten achter elkaar. En lang! Om 7 uur 's avonds naar bed en om 9 uur 's ochtends weer wakker. Dat is pas bijslapen! Vanochtend schrok ik wakker om half 10. Jasper moest naar de creche en ik had al achter de computer moeten zitten. Maar in het kamertje naast me was het nog stil. Pas toen ik bij zijn bedje stond, deed hij zijn oogjes voorzichtig open. Big smile! Dat krijg je van al dat slapen, daar word je vrolijk wakker van.
woensdag, januari 17, 2007
maandag, januari 15, 2007
Groter
Na een maandje op en af ziek is Jasper ineens weer wat groter. Zijn haartjes zijn wat dikker, zijn lijfje is wat langer (en dunner) en zijn oogjes kunnen af en toe nog eigenwijzer staan. Als hij iets doet wat niet mag (in de koelkast om alle bakjes yoghurt open te maken, in de voorraadkast om een pak macaroni leeg te strooien) kijkt hij me heel tevreden aan. Mama, je kunt wel doen alsof je boos bent, maar ik weet dat je me toch de liefste vindt. 's Middags moeten we samen torens bouwen van zijn nieuwe lego blokken, en als ik kook moet Jas op het aanrecht naast me zitten zodat hij in alle pannen kan kijken. Hij schudt ineens veel vaker nee en meent het dan ook. Als ik dan mee ga schudden, begint hij te gieren van het lachen: dat mama dat ook kan! Vanmiddag wilde hij voor het eerst niet mee naar huis toen ik hem op ging halen van de creche. Hij zat met al zijn vriendjes op de vloer, allemaal een telefoon in de hand en schudde heel driftig: Nee.
zaterdag, januari 13, 2007
woensdag, januari 10, 2007
Ziek
Net toen ik dacht dat mijn verkoudheid echt bijna over was, werd Jasper weer ziek. Zondagmiddag was hij warm en huilerig en 's nachts had hij hoge koorts. Mannetje mocht bij ons in bed maar slapen lukte niet want iedere keer als hij zijn hoofdje neerlegde, had hij pijn en moest weer omhoog komen. Dat hadden we eerder gezien... zou de oorontsteking terug gekomen zijn? 's Ochtends naar de dokter. In de wachtkamer werd Jasper warmer en warmer en lag weggekropen in mijn nek met zijn oogjes half dicht. De dokter nam zijn temperatuur op en die was hoog, 40.8. Het rechteroortje dat twee weken terug ontstoken was, zag er goed uit, maar nu was het linkeroor aan de beurt. De dokter schreef een recept voor antibiotica en zei: snel naar huis en voorlopig niet naar de creche. De antibiotica smaakt naar banaan en heet nu monkey-medicine. Jas vindt het zo lekker dat hij begint te trappelen met zijn voetjes als ik het flesje uit de koelkast haal. Ja we komen er wel doorheen en dan is mijn verkoudheid misschien ook echt echt over.
zondag, januari 07, 2007
Ziek
En?? Fijne vakantie gehad? Uh... ja best wel. Tussen alle ellende door. Jasper werd de avond voor we vertrokken ziek. Psuedo croup. Het klonk verschrikkelijk, alsof hij geen lucht meer kreeg, maar de volgende ochtend was hij weer een stuk opgeknapt. Toch maar naar de boot gereden. Nog voor de boot was vertrokken begon hij over te geven en zo gingen we een week lang door. Jas werd steeds zieker, kon zijn oogjes nauwelijks open houden, wilde alleen maar vastgehouden worden, zat ineens onder de uitslag, hield geen eten binnen en had koorts. Op eerste kerstdag tijdens het kerstdiner naar de dokter gegaan. Mannetje had oorontsteking. Een dag later dan gepland toch nog naar de Alpen gereden. Dat ging goed, Jasper sliep de hele dag en werd alleen af en toe wakker om een slokje drinken te nemen. Maar in Chatel aangekomen werd het allemaal nog erger. We zaten in een appartementje zo groot als een schoenendoos, er lag nauwelijks sneeuw en Adam en ik werden allebei tegelijk ziek toen Jas net beter was. We waren blij dat we weer naar huis mochten. De nacht voor vertrek viel er een halve meter sneeuw zodat we eerst nog met de auto vast kwamen te zitten en op zoek moesten naar sneeuwkettingen. En toen was de boot naar Newhaven nog vertraagd tot 6 uur 's ochtends. Maar na 25 uur waren we dan eindelijk echt thuis. Toch nog best een leuke vakantie gehad, maar mogen we nu even gewoon thuis blijven?
vrijdag, december 22, 2006
Lieve allemaal,
Dit jaar zou ik echt kerstkaarten gaan schrijven. Kaarten gehaald, klaar gelegd en nooit geschreven. Zo gaat dat hier met de kerstdrukte. Maar mijn kerstwens is niet minder gemeend: Maak er mooie, warme en gezellige dagen van! En een heel heel goed 2007. Wij vertrekken morgen met de boot naar Frankrijk, gaan door naar Nederland en op tweede kerstdag richting de Alpen voor een weekje sneeuwpret. Alle kadoos zijn ingepakt en de tassen staan klaar. Waar ligt mijn paspoort ook alweer?
Liefs!
Onneke, Adam & Jasper
Liefs!
Onneke, Adam & Jasper
zaterdag, december 16, 2006
Zeuren & knuffelen
Jasper is al de hele week een beetje zeurderig. Hij wil niet eten en niet alleen spelen. De hele tijd gaan zijn armpjes omhoog: vasthouden mama. Dus ik banjer maar een beetje door het huis met een plakkerig kindje op mijn heup. Steeds als ik hem weer neer wil zetten, klemt hij zich vast met zijn hele lijfje. Er komen wat kiezen en hoektandjes aan, ik zie ze al zitten maar ze willen maar niet door. Vandaar. Gisteren was ik er zelf een beetje moe van. Samen zitten leek me de beste oplossing. Speen gehaald en Aap en Tillie en toen met zn allen op de grote stoel. Daar kon Jasper wel een beetje om lachen. Hij klom snel weer naar beneden, zocht de rest van zijn knuffelbeesten bij elkaar en bracht ze een voor een naar me toe. Toen alle kussentjes van de bank en toen ik half bedolven lag, klom hij weer terug op de stoel, stopte zijn speen in zijn mond en legde zijn hoofdje op mijn schouders. Helemaal tevreden!
vrijdag, december 15, 2006
dinsdag, december 12, 2006
Boos!
De afgelopen maanden zeiden Adam en ik steeds tegen elkaar: wat is Jasper toch lief, wat luistert hij toch goed. Misschien krijgt hij die woede-aanvallen waar iedereen het altijd over heeft gewoon niet. Juist ja. De afgelopen dagen was Jasper een paar keer boos. Maar dan meer: **@!!BOOS!!*@! Goh, dat was even wennen. De eerste keer was een paar nachten terug. Jasper had 's nachts dorst. We hadden boerenkool met worst gegeten en in de worstjes zat zout. Fair enough, een flesje melk was snel gemaakt. Maar nee, Jasper had daarna nog steeds dorst. Adam haalde zijn drinkbeker, deed er water in en Jasper leek weer te gaan slapen. Maar vijf minuten later begon hij toch te brullen. Na een paar minuten haalde ik hem weer uit bed. Huilend, krijsend, helemaal rood aangelopen. Hij wees resoluut naar beneden, we móesten naar beneden. Ik gaf al snel in, vooral omdat ik zelf wilde slapen. Beneden wees Jasper naar de koelkast, daarna probeerde hij de drinkbeker open te maken. Wil je nog meer melk? probeerde ik nog. Maar Jasper schuddde al huilend zijn hoofdje. Nee mama nee, snap me dan! Uiteindelijk duwde hij de drinkbeker in mijn mond en ging er een lampje bij me branden. Er zat alleen water in. Jasper wees weer naar de koelkast. Overdag krijgt hij altijd een klein beetje sinaasappelsap in zijn water. Dat wilde hij dus. Om drie uur 's nachts. Hij was boos omdat er alleen water in zijn beker zat. Toen had ik eigenlijk moeten zeggen: het is goed met je, 's nachts drinken we geen sap, dat is niet goed voor je tanden. Maar ik draaide snel zijn drinkbeker open en deed er een klein scheutje in. Jasper was meteen stil en ging zonder morren naar bed. Hij had zijn zin gekregen.
vrijdag, december 08, 2006
donderdag, december 07, 2006
Kerstboom
Ik had een paar dagen terug een snoer kerstverlichting gekocht bij Ikea met kleine kerstmannetjes er aan. Dat vroeg om een boom. Adam haalde er vanmiddag eentje toen Jasper lag te slapen en ik zocht ondertussen de kerstballen. Toen Jasper wakker was en met zijn slaapoogjes naar beneden kwam, dook hij meteen op de doos met kerstballen. Ze zijn van plastic, en ze stuiteren een klein beetje. Grote pret! Ik hing het snoer in de boom, Jasper trok het er weer uit. Ik hing de kerstballen aan de takjes, Jasper haalde ze er voorzichtig weer van af. Een half uur later lagen de ballen verspreid door de kamer. Onder de bank, in de openhaard, op de grote stoel. Toen was de lol er wel van af, Jasper besloot verder te spelen in de keuken met wat pannen, deksels en pollepels. Ik toog razendsnel de boom op en riep: Jas, kom eens kijken! Lampjes aan, grote ogen. Dit jaar zijn we met kerst in Nederland, maar ik wilde toch een boom. Al is het alleen maar om iedere ochtend met Jasper de lampjes aan te doen.
donderdag, november 30, 2006
Trots
Jasper zegt nog steeds geen echte woordjes maar hij snapt zo veel en Adam en ik zijn apetrots. Vanochtend pakte ik zijn tasje om naar de creche te gaan en meteen ging hij aap en speen zoeken, die gaan altijd mee. Daarna schoentjes aan, Jas ging automatisch op het onderste treetje van de trap zitten. Papa een kus. Die stond ook op het punt om de deur uit te gaan en Jasper gaf eerst netjes zijn grote zware helm aan, daarna zijn sleutels en zijn handschoenen. Nog een kus. Zelf de voordeur uit, strandemmertje in de hand bij wijze van handtas, pad aflopen, wachten bij het hellinkje naar beneden, handje omhoog om mama's hand te pakken. Bij de creche eerst naar de garderobekast, wijzen met zijn vingertje.. daar is mijn jassenhaak. Daarna naar de keuken.. daar moet mijn broodtrommel. Snel door naar het grote lokaal waar het eerste uur gespeeld wordt. Nog even bij mama op schoot, schoentjes weer uit. Knuffel, kus. Bye bye. Ape apetrots.
zondag, november 26, 2006
donderdag, november 23, 2006
Kwijt
We zoeken wat af hier in huize Seaford. Autosleutels, huissleutels, drinkbekers, schoentjes. Jasper heeft er vaak mee gespeeld dus eerst zoek ik op alle bekende plekken: in zijn huis, in de laadbak van zijn autootje, in de grote rond mand. Als ik het dan nog niet gevonden heb, moet ik zijn hulp inschakelen. Where is your cup Jas? Jasper kijkt me aan en ik zie hem even denken. Dan gaan zijn kleine schoudertjes een beetje omhoog en doet hij zijn handjes open alsof hij wil zeggen: ik weet het ook niet. Dan gaat zijn vingertje naar zijn mond, als in: even denken hoor. En dan gaan we samen zoeken. Jasper kijkt onder de bank, de tafel, de stoel. En zo komen we er meestal wel uit samen. De sleutels liggen onder het kleed, de drinkbeker in de mand met openhaardhout, en de schoentjes in de pannenla in de keuken. Het duurt wat langer voordat we de deur uit zijn, maar het is wel een leuk spelletje.
maandag, november 20, 2006
Papa
Na vier dagen logeren bij opa en oma Engeland, een drukke week in Nederland en nog een paar dagen thuis, gingen we zaterdagnacht eindelijk Adam ophalen van het vliegveld. Om 11 uur 's avonds zette ik een slaperige warme Jasper in zijn autostoeltje, met aap in zijn handjes en speen in zijn mond. Jasper vond het wel spannend maar was na vijf minuten weer in slaap gezongen door het geluid van de auto en de regen en de hagel op de ruiten. En daar was hij dan eindelijk! Jas deed zijn slaperige oogjes open zodra hij hem hoorde en zat de hele weg naar huis te stralen van geluk. Papa is er weer!! Thuisgekomen snel weer naar bed met een beetje warme melk, maar om 7 uur was Jasper al klaarwakker. Hij wees meteen naar onze slaapkamer toen ik hem uit zijn bedje haalde. Was het echt gebeurd? Ja papa was echt thuis. De rest van de dag hebben de jongens alleen maar geknuffeld, gelachen en geslapen. We zijn weer compleet!
vrijdag, november 17, 2006
Abonneren op:
Posts (Atom)
