donderdag, augustus 17, 2006
maandag, augustus 07, 2006
Uitgerust
Jasper heeft de hele nacht geslapen! En ik lag al om 9 uur in bed dus ik ben ook weer helemaal uitgerust. Klaar om op vakantie te gaan. Tot over een week!
zondag, augustus 06, 2006
Moe
Moe? Uitgeput! Zowel Jasper als zijn moeder. Adam is sinds dinsdag weg voor zijn werk en Jasper heeft daarna geen goeie nacht meer gehad. Soms kan ik echt niet meer bedenken wat er aan de hand is. Mist hij zijn papa? Komt er weer een kies door? Wordt hij onrustig van bezoek in huis? Of heeft hij toch last van die mmr-inenting. Ondertussen blijf ik maar troostsen: stil maar kindje, stil maar, mama is bij jou. Gisteren kreeg hij ook een beetje koorts en heb ik de dokter gebeld (waarom is het altijd weekend als ik een dokter wil spreken, en duurt het eindeloos voordat ik er eentje aan de lijn heb?) die zei meteen: dat komt van de inenting. Het mazelen-deel van het vaccin begint pas na zeven dagen te werken waardoor kindjes huilerig en koortsig worden, juist ja. Kan een dag of drie duren en nu hoop ik maar dat het dinsdag weer beter gaat want dan gaan Jasper en ik samen op wereldreis. Eerst met het openbaar vervoer naar Gatwick en dan met het vliegtuig helemaal naar Geneve waar Adam ons op komt halen.
zaterdag, augustus 05, 2006
vrijdag, augustus 04, 2006
Pech
Gisteren hadden we weer een klein drama, hoewel... het was meer een avontuur. Marieke en Maaike waren in Brighton de hele dag en Jasper en ik gingen aan het einde van de middag ook die kant op. Jasper zou een paar uur bij Jake en Amanda gaan slapen zodat wij een avondje ouderwets uit eten konden. Leuk! So far so good. Jasper was vooral blij om uncle Jake te zien, nu hij al een paar dagen zijn papa moet missen en vond het prima dat wij hem daar achterlieten. Wij dronken een glaasje champagne in Hotel Du Vin en aten daarna heerlijk bij Carluccio's. Rond een uur of 11 haalde ik Jasper weer uit zijn logeerbedje en reden we met zn viertjes terug naar Seaford. Jasper vond het reuze spannend allemaal. Zo laat nog op en in de auto en dan ook nog met zulk leuk gezelschap! Maar toen deed de auto ineens raar... Lekke band? Snel gestopt langs de weg en de auto bestudeerd, nee de banden waren nog heel, maar er hing wel een buis los onder de auto. Oeps. Daar stonden we dan met zn viertjes langs de weg, Jasper in zijn dekentje gewikkeld, met big smile. Gelukkig sprong Jake meteen in de auto, met grote zaklamp, wist een krik tevoorschijn te toveren en lag binnen no time onder de auto om de gebroken uitlaatpijp met schoenveters aan de auto vast te binden. Een uur later konden we heel voorzichtig weer verder rijden. Met knetterend kabaal! Inmiddels is de auto weer gemaakt en Jasper weer een beetje bijgekomen. Jake was al een held maar is nu helemaal Super Uncle Jake!
donderdag, augustus 03, 2006
Box
De box is weg. Jasper en de box waren nooit echt een goeie combinatie. Toen hij nog niet kon kruipen was het nog wel even leuk, maar daarna begon hij na een paar minuten al aan de spijlen te rammelen. Hallo, kom me eens halen! Adam noemde de box Jasper's cage, dat hielp ook niet echt. Het was wel handig opruimen. 's Avonds gooide ik alle blokken in een doos en al het zachte speelgoed in de box en dan was het huis na vijf minuten weer netjes. Maar nu heb ik m echt weggehaald en HUIS neergezet. Dat is nog eens leuk verstoppertje spelen. Af en toe ben ik mijn kindje kwijt en dan zeg ik: Huh, waar is Jasper? Dan hoor ik een klein jongens lachje en steekt er ineens een hoofdje uit een raampje of een deurtje.
maandag, juli 31, 2006
Groot
Na een paar zware weken: keelontsteking, een eerste kies door, verkouden en zijn mazelen inenting is Jasper ineens groot geworden. Ik loop de hele dag achter hem aan, vang hem af en toe op als een klimpartij niet helemaal lukt en mis hem soms net, zodat hij schrikt of zichzelf pijn doet en ik moet sussen en troosten. Ik hoor mezelf steeds zeggen: Nee Jasper. Voorzichtig Jas. Niet daar Jaspertje. We spelen verstoppertje, dansen door de kamer en eten samen van één bord. Ja eten moet ineens anders. Wat ik eet, dat wil Jasper ook eten. En dan zelf in zijn mond stoppen. Dus vanavond hebben we allemaal gehaktballetjes (naar recept van oma) gegeten met tomatensaus. Jasper, met een klein vorkje in zijn ene hand en een lepeltje in de andere, zat te glunderen van plezier. Lekkerrrr! Praten gaat ook ineens heel anders. Zonder woorden maar met heel veel klanken en expressie. Toen ik hem vandaag ophaalde van de creche was Adam thuis en stond de motor in de voortuin. Woooh! riep Jasper toen hij m zag staan. Hada hada! Handjes in de lucht, ogen wijd open, hij wist precies wat de motor betekende: papa was thuis. Snel naar binnen, met grote stappen de huiskamer in, recht op papa af voor een knuffel. Groot groot kind.
zondag, juli 30, 2006
Moe
Vandaag had Adam voor het eerst in twee weken een dagje vrij. Leuk hoor dat mooie weer maar ik zie mijn lief nauwelijks en Jasper begon zijn vader echt te missen. Als we aan het einde van de dag de motor op de oprit hoorden dan liep Jasper steeds vliegensvlug naar de deur. Half lachend, half in tranen. Waar was je nou?? Vandaag hadden we eindelijk weer een echte family day. Zoals het hoort op zondag. We zijn gaan wandelen en hebben in een oude dorpspub geluncht en daarna in het gras gelegen en gespeeld. Jaspers middagslaapje van twee uur was er een beetje bij ingeschoten. Hij had een half uurtje in de auto geslapen, maar daar redt hij het niet mee. Dus om vijf uur kwamen de tranen en met heel veel moeite heb ik bedtijd nog een beetje kunnen rekken. Maar om kwart voor 6 had hij zelf aap en speen gepakt en stond hij bij zijn bedje te wachten, hoofdje tegen de spijlen. Mag ik nou eindelijk slapen?
zaterdag, juli 29, 2006
woensdag, juli 26, 2006
maandag, juli 24, 2006
Kijken
Jasper kan de mooiste geluidjes maken, maar de vraag is wat hij van al dat Nederlands en Engels gaat maken dat hij steeds van ons hoort. Ik heb een boek gelezen over tweetalig opvoeden en hier en daar om advies gevraagd. Van de meeste kanten hoor ik dat ik Nederlands moet praten, altijd, en Adam Engels. Maar dat lukt me niet, en dat wil ik ook niet. Als Adam thuis is, praat ik gewoon Engels en ook als we out and about zijn. Maar als we echt samen zijn, en dat is natuurlijk vaak, dan praat ik Nederlands en ik hoop maar dat hij daar ook iets van gaat bakken. Een paar dagen terug kwam hij ineens met een echt woordje. Hoera! En het was een Nederlands woordje. Kijken, zei hij ineens. En daarna nog een keer: kijken. Ik vond het maar een raar woordje, hoe komt hij daar nou bij? Maar toen realiseerde ik me dat ik dat woord heel vaak tegen hem zeg. Moet je kijken Jasper, een vlinder. Kijk Jas, de poes is in de tuin. Enzovoorts. En kijken is natuurlijk ook niet zo heel ver van zijn favoriete klanken vandaan: koediekoediekoe en kaikaikai. Kijk, het wordt nog wel wat met dat Nederlands!
donderdag, juli 20, 2006
Jasper Oliver
Deze foto emailde oma Engeland vandaag: It is hardly suprising that 'Monkey' means so much when he has been protecting Jasper for so long!!!!
woensdag, juli 19, 2006
Apenkooien
Vroeger op de lagere school deden we in de laatste gymles voor de vakantie altijd apenspel, ook wel apenkooien. Dan was het altijd feest. Alle toestellen en klimrekken en de ringen en de touwen vulden dan de gymzaal en wij mochten rennen, spelen, klimmen. Zo was het de afgelopen dagen ook voor Jasper. Twee weken geleden kregen wij een garderobekast van de oma van Adam en daarmee begon de chaos. Het was tijd om de logeerkamer op te doeken en om te bouwen tot werkkamer (geen zorgen, er kan nog steeds gelogeerd worden!). Na de ikea-run kon ik ook mijn nieuwe bureaublad bestellen en toen kon de interne verhuizing beginnen. Chaos!! Het bed was al weg, de klerenkast stond er al, nu moest de computer vast naar boven met het oude bureau zodat beneden de nieuwe boekenkast opgezet kon worden. Toen moest de boekenkast uit de slaapkamer naar de werkkamer, en het bureautje uit de oude logeerkamer naar de slaapkamer. Maar het leek nog nergens op; overal lagen boeken, kleren, dekbedden, kussens en matrassen. Ik bleef maar sjouwen met stapeltjes dit en dat. Maar Jasper vond het prachtig! Klimmen, klauteren, spelen! Hij klom zelfs op een onbewaakt moment het keukentrapje op en stond op het bovenste treetje met zijn armpjes in de lucht. Joegheee! Apenkooien, dat is toch het mooiste wat er is!
zaterdag, juli 15, 2006
Aap, vervolg
Het verhaaltje van aap was nog niet helemaal uit. Jasper had zijn nieuwe aap met even veel liefde in zijn armpjes gesloten (bij aap 1 waren de pootjes favoriet om op te kauwen, maar bij aap 2 bleken de oren lekkerder). Maar Adam en ik konden er allebei nog niet aan. 's Avonds zeiden we tegen elkaar: maar waar is aap dan? Zou het wel goed met hem gaan? Aap was in korte tijd echt onderdeel geworden van ons gezinnetje. En er was dan wel een nieuwe aap, het voelde toch niet helemaal compleet. Toen ik weer in Brighton was, bleef ik overal zoeken. Misschien had iemand aap wel gevonden en in de etalage gezet. Ik zag het zo voor me. Maar ik zag m nergens. Donderdagavond op het strand vertelden we het verhaal van aap aan vrienden en vooral de stellen zonder kinderen vonden het hilarisch. Maakten wij ons vroeger druk om de wereldpolitiek, nu waren onze problemen van een hele andere aard. Maar toen Jasper demonstratief zijn nieuwe aap omhelsde, snapte iedereen het. Aap is echt heel erg belangrijk. En vandaag kreeg het verhaal van aap dan toch nog een happy end, als in een mooi sprookje. Adam's telefoon ging en ik hoorde hem zeggen: Echt waar? Geweldig! Wat een goed nieuws!! Ik probeerde te bedenken wie het kon zijn, was er een kindje geboren? Nee, het was Taz, ze had aap gevonden! Hij zat op de toonbank van een juice barretje in de Lanes. Iemand had m op straat gevonden en daar afgegeven, en al die tijd zat hij al te wachten. Jasper snapte er niet veel van maar Adam en ik sprongen een gat in de lucht. We zijn weer compleet, en we hebben nu zelfs een reserve aap.
donderdag, juli 13, 2006
Feestje
Vanavond hadden we een klein feestje op het strand, om te vieren dat we weer allemaal beter zijn, en dat het zomer is. Jasper had vanmorgen op de creche anderhalf uur geslapen en toen laat in de middag nog twee uur dus hij was er helemaal klaar voor. Zijn eerste avondje uit. We hadden zijn kleine speeltentje meegenomen, schapenvellen om op te liggen, de oude kruiwagen om vuur in te maken en de hele grote paella pan van Goof. En zo zaten we met een man of vijftien paella te eten van plastic bordjes bij de zonsondergang. Jasper vond het prachtig en zat de hele avond te kletsen tegen zichzelf en te lachen naar iedereen. Na het eten werd ik wel een beetje onrustig. Het was al negen uur en Jasper ligt altijd, maar dan ook echt altijd, om 7 uur in bed. We moesten maar eens gaan. Maar vriendinnetje Emma, met dochter Flo van drie, zei: "Van Jasper hoef je nog niet te gaan hoor, hij vermaakt zich prima." En dat was ook zo. Jas zat al een half uur te spelen met een leeg bierflesje en kleine kiezeltjes. Steeds als hij een steentje in het flesje kreeg, begon hij te kirren van plezier. Regelmaat is mooi maar die mag ook af en toe verbroken worden. En het was zo'n mooie avond. Tot de zon echt onder was en het een beetje koud begon te worden en Jasper echt in zijn oogjes begon te wrijven. Toen was het tijd om te gaan. Thuis snel een pyjamaatje aan en nog wat warme melk. Maar halverwege de fles was Jasper al vertrokken.
dinsdag, juli 11, 2006
Back to normal
Na twee weken ziek, zwak en misselijk zijn we weer een beetje back to normal. Jasper liep na 24 uur antibiotica weer op zijn kleine houten beentjes en begon een ware eet-marathon. Nog een rijstwafel, nog een stuk brood, nog een beetje banaan, na reusachtige borden vol eten ook nog een toetje en de eerste nacht zelfs vier flessen melk. Dat ingevallen buikje puilde een dag later weer uit. Maar toen kreeg ik de buikgriep waar Jasper mee begonnen was. Zeven dagen later en vier kilo lichter kon ik voorzichtig weer een beetje eten... en toen begon Adam. Marieke liet zich niet afschrikken en kwam gewoon een weekendje over en at haar bordje eten in de andere kamer. En nu zijn we allemaal weer gezond en blijft het huis hopelijk voorlopig even bug free.
maandag, juli 10, 2006
vrijdag, juli 07, 2006
Aap
Het ene drama was nog niet voorbij of een nieuw drama diende zich al aan. Het was er eentje die we al lang aan hadden zien komen: ooit op een dag zouden we aap verliezen, Jaspers beste vriend. En ooit was woensdag. Jas is zo gehecht aan aap dat hij 's nachts moet huilen als hij m niet kan vinden. En altijd als we zijn kamertje inlopen en hij ziet aap liggen dan strekt hij zijn armpjes uit en maakt hele lieve geluidjes. Als ik hem dan in bed leg dan drukt hij eerst aap tegen zich aan, pootje tegen zijn neus. (Aap stinkt, maar dat is een heel ander verhaal.) Woensdag waren we met zn drietjes in Brighton en bij wijze van uitzondering mocht aap ook mee omdat Jasper dan in de buggy kon slapen, zonder aap is dat een stuk moeilijker. Adam was wat dingetjes aan het doen en Jasper en ik zaten in een cafeetje. Heel gezellig, tot ik ineens dacht: waar is aap??? Oh hell, hij was uit het wagentje gevallen. Maar wanneer? Ik was al een uur aan het rondslenteren en was winkel in winkel uit gegaan. Razendsnel de hele route terug gelopen... heeft u een aap gevonden? Toen ik Adam een uur later weer zag, liep het zweet over mijn rug. Ik had overal gezocht en aap niet gevonden. Ergens hoopte ik dat Adam heel relaxed zou zijn en dat hij zou zeggen: tough luck. Maar nee, hij raakte ook in paniek. Nog een keer de hele route gelopen. Ik was ondertussen ook al vier kinderwinkels in geweest voor een nieuwe aap. Eentje had de grotere broer van aap, maar nee daar ging Jasper niet in trappen. Na twee uur hebben we de zoektocht gestaakt en zijn we terug naar de auto gelopen. In de lift van de parkeergarage stond een moeder met haar kindje in de buggy. Nee hij had aap niet, maar wel een ander afgeragd beertje. Ik vertelde haar dat aap kwijt was en ze nam het probleem heel serieus. Wat voor aap was het? Was het een merkaap? Ja, het was een Jellycat, gekocht in Brighton vorig jaar maar nu nergens meer te vinden. Maar deze moeder wist nog wel een winkeltje, helemaal aan het andere einde van de stad waar ze Jellycat speelgoed verkochten, daar moesten we maar gaan kijken. Nog een half uur later hadden we eindelijk die winkel gevonden, en ja er lag een enorme mand met knuffelbeesten, allemaal van Jellycat, mijn hart ging sneller kloppen... En helemaal op de bodem tussen tijgers en beren lag een nieuwe aap. Thank God!!! Nu moesten we aap alleen nog een beetje verfomfaaien, want deze was wel heel erg nieuw. Eerst maar even te heet wassen en daarna nog een uurtje in de droger, aan zijn pootjes trekken en zijn koppie een beetje indrukken. Trapte Jasper er in? Helemaal. Hij sloot aap in zijn armen, snoof aan zijn pootje en begon er driftig op te kauwen. Over een week stinkt deze aap ook.
donderdag, juli 06, 2006
zondag, juli 02, 2006
Zieker
Op zaterdag, al sinds donderdagmiddag zonder eten en melk, werd Jasper nog zieker. Adam was aan het werk en Jasper en ik lagen al de hele morgen op de grond op het kussen. Hij wilde alleen maar slapen als ik er ook was, heel dichtbij. Ineens raakte hij helemaal overstuur en begon te brullen! Ik kreeg hem niet stil, met geen mogelijkheid. Na een half uur besloot ik toch maar de dokter te bellen: mijn kindje had pijn! Pas nog een uur later kreeg ik de dokter te pakken, Jasper was net in slaap gevallen na anderhalf uur non stop krijsen. We mochten langskomen en toen de dokter met zijn zaklampje in Jaspers huilmondje scheen, zei hij: ochgot, hij heeft keelontsteking. Tonsillitis. Rood met witte stippen. Antibiotica en paracetamol en veel water. Dat ging allemaal redelijk goed. Tot middernacht, toen begon hij weer te brullen. Non stop, zijn hele lijfje was rood en stijf van de stress, hij had zo veel pijn. Nog maar een keer de hulplijn gebeld. De dokter zou me meteen terugbellen. Maar na driekwartier besloten Adam en ik dat we naar het ziekenhuis zouden rijden. Dit was echt niet goed. In de auto viel Jasper in slaap in mijn arm. Wat is dat toch met kindjes en auto's? Toen hebben we maar een blokje omgereden en thuis toch nog de dokter aan de lijn gekregen. Die zei: och ja, dat doet ook verschrikkelijk pijn. Vriendelijke man. Vanmiddag begon de antibiotica een beetje te werken en kwam er weer wat leven in mijn kleine mannetje. Hij hield een stukje brood binnen, en een slokje melk, en later nog een hele fles. Nu moeten we allemaal een beetje bijkomen en bijslapen en ja we weten wel dat kindjes ziek worden, dat hoort erbij, maar de eerste keer echt ziek is toch wel horror.
vrijdag, juni 30, 2006
Ziek
Na vijf nachten slecht slapen en 24 uur niks eten, geen hap, en geen melk, alleen kleine slokjes water, werd Jasper echt ziek. Gisteravond kwam alles er uit, van alle kanten. Drie keer hebben we alles verschoond, jaspers pyjamaatje, mijn kleren, slaapzakje enz. Toen heb ik m maar gewoon in zijn blootje met alleen een luiertje in bed genomen bij me, op een grote handdoek. Mijn sterke kindje was ineens helemaal floppy. Te moe om te slapen en te slap om te bewegen, en dus lagen we daar maar. Toen hij 's nachts met grote tranen wakker werd, hebben we toch maar melk voor hem gemaakt, maar ook die fles kwam er meteen weer uit. De wasmachine en de droger hadden inmiddels overuren gedraaid en dus was er weer een warm schoon slaapzakje en lakentje voor op bed. Nu is het bijna half 12 en Jas slaapt nog steeds. Ik heb het grote ronde kussen van de stoel op de grond gelegd, een soort bakje om in te slapen. En daar ligt hij nu al uren met aap en zijn drinkbeker met water. En steeds als hij wakker wordt, trekt hij zelf zijn speentje uit zijn mond om een beetje te drinken.
dinsdag, juni 27, 2006
maandag, juni 26, 2006
RSI
Vanavond had ik een beetje RSI van het moeder zijn. Steeds weer dezelfde handelingen, Jasper eten geven en steeds het lepeltje oprapen omdat hij het vast wilt houden en dan weer laat vallen. Al het speelgoed opruimen, net iets te vroeg want hij is nog niet naar boven, en dan nog een keer. Jasper's pyjama aan doen, eerst nog een luiertje, en hem steeds weer opnieuw omdraaien en op zijn rug leggen terwijl hij wil staan, kruipen, lopen. De afgelopen vier nachten heeft Jas slecht geslapen en begon de avond steeds met hele grote tranen, en dan midden in de nacht nog een keer. Niet te troosten. Ik denk dat zijn hoektandjes doorkomen, niet leuk voor zo'n klein mannetje, en ook niet voor mij want ik ben er moe van.
zondag, juni 25, 2006
vrijdag, juni 23, 2006
dinsdag, juni 20, 2006
Peutertje
Vrienden van ons hebben zondag een kindje gekregen, een meisje. Vandaag zagen we foto's en ik was helemaal ontroerd: wat een klein frummeltje. Jasper is echt een peutertje. Hij is zo gegroeid in de afgelopen weken en iedere keer als ik hem optil dan denk ik: wat ben je zwaar!! Zijn blonde haartjes zijn zo lang dat er steeds kleine plukjes voor zijn ogen hangen. Ik moet het een beetje bijknippen maar ik vind het zo leuk dat witte baby-pluis. Als hij lacht, zie je al zijn kleine witte tandjes en als hij een paar stapjes zet, met houten beentjes, dan is hij echt een mini-mensje. Heel af en toe is hij nog een klein beetje baby, als hij heel moe is 's avonds en al slaapt als ik hem na de melk nog even in mijn armen houd. Dan ligt zijn warme hoofdje weer op mijn schouder en dan blijf ik zo lang mogelijk staan, tot hij echt te zwaar is en ik hem wel in zijn bedje moet leggen.
maandag, juni 19, 2006
dinsdag, juni 13, 2006
Mijlpaal
Ja het is officieel. Jasper kan echt lopen! Nog heel wankel en niet meer dan een stapje of vijf, zes achter elkaar. Maar toch... vijf stapjes! Dat is lopen!
Samen
Jasper en ik zijn vandaag al een week met zn tweetjes. Adam is naar Frankrijk om competities te vliegen en komt zondag pas weer terug. En hoe vind ik het? Ik vind het wel okee. Ik mis Adam en vooral onze avonden samen. Jasper in bed, samen eten in de tuin, bijkletsen en trots zijn op ons kindje. Hij heeft het goed gedaan vandaag he?, zeggen we dan tegen elkaar, he is a good little lad. En Jasper doet het al de hele week goed. We gaan iedere dag samen op pad, naar de speeltuin, naar het strand met een emmertje om te spelen met de kiezels, samen boodschappen doen, samen naar vrienden in Lewes, samen naar Brighton voor een dagje. Af en toe is het chaos. Gisteren wilde ik de boodschappen uitpakken maar had niet door dat Jasper een basilicumplantje uit de tas had gehaald. Wat ruikt het toch lekker, dacht ik toen ik druk was in de keuken, echt zomer. Jasper zat in de gang te kraaien van plezier. Hij had het hele plantje uit elkaar getrokken, alle blaadjes er af, de aarde in zijn mond, in zijn neusje en zijn oortjes. En het is wel vermoeiend. Als Jasper gegeten heeft, en we samen in bad geweest zijn, als hij zijn pyjama aan heeft en zijn fles leeg. Als het eindelijk stil is in zijn kamertje... dan ben ik uitgeput. En ook heel trots. He is a good little lad!!
vrijdag, juni 09, 2006
Stapje
Jasper kruipt sinds begin januari toen hij net 8 maanden was en hij heeft het inmiddels tot kunstvorm verheven. Hij gaat vliegensvlug vooruit, over obstakels en in de achteruit als hij echt niet verder kan. Lopen doet hij alleen langs de bank, of van de tafel naar de stoel. Niet los. Hij kan prima staan, gaat zo van zijn billen op zijn voetjes zonder handjes te gebruiken. Maar echt los lopen, nee. Ik vind het wel prima want hij kruipt nu al de voordeur uit naar de straat, zonder om te kijken. Van mij mag hij nog wel even op handjes en knietjes blijven. Maar nu hij naar de creche gaat, ziet hij ineens andere kindjes lopen en lijkt het wel alsof hij begint te begrijpen dat hij dat ook moet leren. En gisteren was het zo ver: Jas zette twee stapjes, achter elkaar, los van mama en van de stoelen en de bank. Het was nog heel wankel en ik zou het nog geen lopen noemen. Maar lang gaat het niet meer duren.
donderdag, juni 08, 2006
woensdag, juni 07, 2006
Spelen
In Brighton aan zee heb je de allerleukste speeltuin die er is. Een hele grote, met pierenbadje, zandbak en allerlei kastelen, boten, klimrekken en glijbanen. Met uitzicht over zee! Als het lekker weer is, zit de hele speeltuin vol, alle moeders met hun hoofd in de zon. En ze verkopen er zelfs lekkere cappuccino! Vanochtend waren Jas en ik er ook, met mijn vriendinnetje Jo. Jasper vond de glijbaan het mooist, kraaiend naar beneden en dan zelf proberen weer naar boven te kruipen. Eindeloos. Het was zo gezellig, dat we de tijd helemaal vergaten. En toen was het ineens 1 uur en moesten we snel naar huis zodat Jasper thuis zijn middagslaapje kon doen. Maar toen ik de parkeergarage uit wilde rijden en even in mijn spiegeltje naar Jasper keek, lag hij al te slapen. Zijn haartjes helemaal tegen zijn hoofdje geplakt van zijn zonnehoedje en zijn neusje nog wit van de zonnebrand. Helemaal uitgeput.
dinsdag, juni 06, 2006
maandag, juni 05, 2006
Gras
Ik heb niet zo veel te schrijven. Het leven gaat zn gewone gangetje. Jas gaat twee keer in de week naar de creche, tot half 2 's middags, en dat gaat heel goed. Ik heb tijd om rustig te werken en hoewel ik hem wel een beetje mis vind ik het ook heerlijk. De dagen en weken vliegen voorbij. Jasper en ik, we zijn een goeie combinatie. Samen spelen op het strand of naar de speeltuin. Door het veld lopen en kijken naar de schapen, en naar de meeuwen in de lucht. De zomer is begonnen en alles wat we nodig hebben is een grasveld om op te spelen. Ik heb een kindje met witte haartjes en heel veel krullen in zijn nek!!
woensdag, mei 31, 2006
vrijdag, mei 26, 2006
donderdag, mei 25, 2006
Wennen
Vandaag hadden Jasper en ik ons eerste wenuurtje op de creche. Van 9 tot 10, best een uitdaging want dan is hij ook weer bijna toe aan een slaapje. Jas vond het heel gezellig: mama was aan het kletsen met de leidsters en er lag overal speelgoed. Maar toen liep ik naar de deur en daar kwamen de tranen. Ik had bedacht om stiekem weg te sluipen maar dat was niet gelukt. Toch maar snel gegaan en even in de gang staan wachten, na een halve minuut was het alweer stil. What to do? Boodschappen maar, even naar het postkantoor en naar Boots, maar zonder buggy en kindje ging dat allemaal veel sneller. Om tien voor tien stond ik weer voor de deur. Jasper ging net aan tafel voor zijn ochtendsnack. Hij had me nog niet gezien dus ik ging snel nog even de gang op, tot ik het echt niet meer kon houden. En toen ik heel voorzichtig mijn hoofd om de deur stak, was ik helemaal ontroerd. Daar zaten aan een hele lage tafel op hele lage houten stoeltjes zeven kleine kindjes. Net dwergjes. En aan het hoekje zat Jasper, te knabbelen op zijn soepstengel. Hij zat niet vast in zijn stoeltje en de leidsters zaten allemaal een paar meter verderop, maar hij was heel tevreden met zijn nieuwe vriendjes. Tot hij mij ineens zag, toen kwamen de tranen. Mam waar was je nou??? Dinsdag gaan we voor twee uurtjes en volgende week donderdag voor de 'echt'.
woensdag, mei 24, 2006
Mooi
Iedere dag gebeuren er kleine dingen die zo mooi zijn dat ik ze het liefst in zou lijsten. Jasper die danst en meeneuriet met de muziek. Wat een wonder! Zijn hele lijfje beweegt en wiebelt op Nina Simone's 'ain't got no...'. Te mooi. Een paar dagen geleden was Madonna op de radio en Jas zat heen en weer te wippen in het autostoeltje. Hij zat naast me voorin en voor het rode stoplicht pakte ik zijn handje vast terwijl ik meezong: come on Vogue. Jasper moest hikken van het lachen. Om nooit te vergeten. En al die kusjes die hij geeft, hij wordt iedere dag knuffeliger. 's Avonds slaat hij na zijn melk zijn armpjes om mijn nek en dan legt hij zijn hoofdje op mijn schouder maar altijd komt hij nog een keer omhoog en dan krijg ik nog een kusje, met speentje, en dan pas valt hij in slaap. Ongelooflijk. Kijk nou, wil ik dan roepen, dat hij dat al kan! Het is maar goed dat we geen videocamera hebben want ik zou het allemaal vastleggen en iedere avond alles nog een keer afspelen. Kijk nou wat hij doet!!
dinsdag, mei 23, 2006
Apie
Vijf jaar geleden zagen Adam en ik oerang oetangs in de jungle van Sumatra. Reusachtig grote moederapen met hele kleine babyaapjes die aan hun moeder vastplakten als klittenband. De afgelopen dagen was Jasper zo'n plakaapje. Zaterdag kreeg hij koorts en wilde hij alleen maar op schoot zitten. Adam en ik vonden het wel gezellig want normaal is Jas zo druk met de wereld ontdekken dat hij nooit lang bij ons blijft zitten. Ineens zaten we uren op de bank. Dat warme hoofdje in mijn nek, beetje kletsen, beetje wiegen, beetje doezelen. Maar behalve dat hij koorts had, konden we niet echt ontdekken wat er mis was. Had hij pijn? Moesten we naar een dokter gaan? Dat hebben we uiteindelijk gedaan en toen bleek dat hij keelontsteking had, het ergste was alweer voorbij en de koorts weer aan het zakken. Vandaag is mijn plakaapje nog een beetje huilerig maar ook weer gewoon aan het spelen.
vrijdag, mei 19, 2006
donderdag, mei 18, 2006
Nursery
Gisteren zijn we met zn drietjes naar de creche gaan kijken. Jasper mocht meteen meespelen zodat wij rustig rond konden kijken. Ik was er een beetje stil van maar ik vond het ook wel leuk. Mooi gebouw, grote speelkamers, tuin erbij, niet te veel kindjes, veel begeleiders, iedereen lief en aardig. Hij gaat voor twee halve dagen, zodat ik rustig kan werken en ook omdat het me wel goed lijkt voor hem. Om samen te leren spelen, en om af en toe even niet bij mama te zijn. Jasper vond het wel leuk, heel veel ruimte om te kruipen, nieuw speelgoed en zelfs een groot ballenbak. Totdat hij me weer zag staan in de deuropening, toen trok hij ineens een huilgezichtje en kwam razendsnel naar me toe gekropen. Volgende week gaan we samen officieel een uurtje 'wennen'.
woensdag, mei 17, 2006
Pittig
De Engelsen noemen het tantrums. En ze horen bij de Terrible Two's, ofwel de peuterpubertijd. Maar Jas heeft ze dus nu al. Ach ja waarom niet. Ik was gisteren even aan het bladeren in 'Omgaan met je kind' en daarin stond dat deze woedeaanvallen meestal rond 18 tot 24 maanden beginnen. Maar soms al rond 1 jaar. Ik citeer (uit het hoofdstuk boosheid en moeilijk gedrag): want ook het karakter van een kind speelt daarbij een rol. En heb je een pittig kind, dat graag van alles en nog wat wil kunnen en mogen, dan kan hij al heel snel in de gaten krijgen dat er grenzen zijn. Juist ja. En dat we een pittig kindje zouden krijgen, daar hadden we de klokken gelijk op kunnen zetten. Ik moet er wel even aan wennen, ook al is hij steeds maar één minuut boos, en gaat hij daarna weer vrolijk verder. Het is soms wel een hele lange minuut.
maandag, mei 15, 2006
Peutertje
Help, Jasper is geen baby meer! Ik heb ineens een heel klein peutertje dat zich soms geen raad weet met de wereld. Wat doe je als je nog niet kan praten en nog niet kan uitleggen wat je wilt. Juist ja, boos worden (op je buikje op de grond, armen boven je hoofd) en heel hard huilen. Het afgelopen weekend waren de Flair meiden hier en Jasper was vandaag een beetje van slag. Eerst ging hij overal zoeken. Zijn ze in de logeerkamer? In de tuin? Onder de trap? Nee, vandaag waren we weer met zn tweetjes en dat was even wennen. Ik moest nog wat werk afmaken en Jasper kan heel goed alleen spelen, maar vandaag niet. De hele dag werd hij boos. Hij wilde in de keuken spelen en dat mocht niet: grote tranen! Hij wilde niet in de box: boos boos boos. Hij wilde de trap op naar boven, de voordeur uit naar buiten, hij wilde niet in de buggy, niet in de kinderstoel, niet eten. Maar gelukkig wel heel lang slapen, want van al dat boos worden en huilen word je vooral heel moe.
donderdag, mei 11, 2006
HUIS
Gisteren stond er een man voor de deur met een hele grote platte doos. Of ik even wilde tekenen? De man wist niet wie de doos gestuurd had. Komt uit het buitenland, zei hij alleen. Uit Nederland, zo bleek. Op de grote doos stond alleen maar in hele grote letters: HUIS. En daaronder stond klein www.kidsonroof.com. Geen afzender. In de doos zaten twee hele grote ingewikkelde stukken wit karton. Ik snapte er niet zo veel van en het duurde even voordat ik ze uit de doos had. Wie had de mysterieuze doos gestuurd? En wat was het precies? Ja, een HUIS. Uiteindelijk ben ik op de website gaan kijken. En wat blijkt: HUIS is een speelhuis. Van twee kartonnen platen (even puzzelen) en om zelf te beschilderen en beplakken. Het heeft raampjes en deurtjes en luikjes. Het is een prachtig HUIS. Ik wilde het meteen gaan behangen met het jaren zestig behang dat ik op de uitmarkt heb gekocht. Maar ik neem aan dat HUIS voor Jasper is. En voor wie het gestuurd heeft: wat een mooi kado! Dankjewel!!
zondag, mei 07, 2006
1!
Mijn kleine mannetje is afgelopen vrijdag 1 jaar geworden! Het was twee dagen feest. Of eigenlijk twee weken want daarvoor waren we in Nederland om mijn verjaardag en koninginnedag en alvast een beetje Jaspers verjaardag te vieren. Maar vrijdag was hij echt jarig. Donderdag waren Marieke en ik al druk met de voorbereidingen: nog wat kadootjes kopen, inpakken, taartjes bakken en versieren, balonnen opblazen en slingers ophangen en zijn eigen verjaardags t'shirtje met een grote 1 maken. Op vrijdag kwamen de ouders van Adam en zijn nichtje uit Duitsland en Jas vond het allemaal prachtig. Het taartje, zijn eerste sugar-rush, deed hem niet zo veel, maar al dat inpakpapier en al die blije mensen!! 's Middags naar de dierentuin en lunchen in de pub, 's avonds barbequen en nog meer kadoos van Oom Jake en Auntie Amanda. En toen heeel moe naar bed. Zaterdag hadden we nog een klein thee-feestje voor vrienden en familie en dat was weer heel gezellig. En nu is het huis weer opgeruimd en zijn de slingers weer ingepakt. Weer even back to normal. Mijn kindje is 1. Wat een wonder!
zondag, april 23, 2006
Herinneringen
Vorig jaar rond deze tijd was ik hoogzwanger en bij het idee dat Jasper bijna 1 is, schiet ik al vol. De hele lente herinnert me aan zijn geboorte en die rare tijd net daarvoor. Een paar dagen geleden waren we met zn drietjes bij een boerderij waar een schaap net een lam gekregen had. Vijf minuten nadat het lammetje uit de buik van mamaschaap was, stond het al op zn kleine pootjes te wankelen. Ik was er helemaal emotioneel van. (Het moet gezegd worden: Jas vond het niet zo veel, hij was meer onder de indruk van de oude schapen met dreadlocks die heel hard: beeeeeeeh riepen.) En de raapvelden zijn weer knalgeel (zie 27 april 2005). Ik kan me nog zo goed herinneren dat we naar het kraamhuis reden op 4 mei en dat ik tussen de weeën door tegen Adam zei: kijk nou hoe mooi het is buiten, al die gele velden. En als klapper reed ik gisteren toevallig langs het ziekenhuis in Haywards Heath. Ik was op zoek naar de yoga studio waar ik een workshop zou volgen. De tranen sprongen bijna uit mijn ogen. Daar is mijn kindje geboren!!
ps. De komende week geen updates op BabyUK. Holland here we come!
ps. De komende week geen updates op BabyUK. Holland here we come!
vrijdag, april 21, 2006
woensdag, april 19, 2006
Gaap
Het is een beetje saai maar ik kan maar één ding bedenken om over te schrijven: slapen. Wij slapen nu al bijna een week. De hele nacht. Ik kan er nog steeds niet over uit. Ik word zelf steeds minder wakker, en droom steeds meer. Na bijna een jaar heb ik planeet baby verlaten. We zijn back to normal.
zondag, april 16, 2006
Eindelijk
Toen Jasper net geboren was, vroegen Adam en ik aan alle ouders die we kenden: maar wanneer zijn die slapeloze nachten dan voorbij? Oh na een week of zes hoorden we dan, of na drie maanden. Maar Jasper bleek geen makkelijke slaper. De eerste vijf maanden wilde hij gewoon om de drie of vier uur melk en daarna werd hij na zijn late fles altijd nog wel een keer wakker. En soms twee of drie of vier keer of erger. Ik kon me niet voorstellen dat hij ooit van 7 tot 7 zou slapen. Maar na zijn derde tandje en grote verkoudheid ging hij dat ineens doen. Jeetje! Al drie nachten op een rij ben ik mijn bed niet meer uitgeweest. De eerste twee nachten hoorde ik hem nog wel af en toe, maar viel hij vanzelf weer in slaap, maar afgelopen nacht was het gewoon stil. De hele nacht. Van 7 uur 's avonds tot 8 uur 's ochtends! Ik vond het bijna eng. En ik ben nu nog steeds een beetje van de wap. Bijna een jaar heb ik geen volle nacht geslapen en nu heb ik ineens geen nachtdienst meer. Er is alleen nog een klein probleem: ik word nog net zo vaak wakker. Doorslapen? Hoe doe je dat ook alweer?
zaterdag, april 15, 2006
Melk
Na zijn verkoudheid hoefde Jasper ineens geen fles meer 's avonds laat. Al maanden zitten we daar over in. De laatste keer dat we de wijkverpleegkundige zagen, 4 maanden geleden, kreeg ik al te horen dat hij die fles écht niet meer nodig had. Ja maar... Nee niks ja maar, daar moest hij zo snel mogelijk vanaf anders zou hij er alleen maar aan wennen. Af en toe probeerde Adam en ik wel eens of hij zonder kon, maar dan moest hij altijd huilen en dat hield pas op als er melk was. Daarna zijn we de melk gaan verdunnen, zodat hij nog wel wat kreeg maar dan een 'magere' fles. Dat vond hij wel ok, maar die melk moest blijven. En nu ineens, na die nare nachten, is hij er klaar mee. Ik geef hem nu 's ochtends als hij wakker wordt een drinkbeker met koude melk en die drinkt hij dan kletsend op, en doet daarna nog een klein slaapje. Big boy!!
vrijdag, april 14, 2006
Ziek
Na het tandje werd Jasper ziek. Snotverkouden, het liep als water uit zijn neusje, en een nare hoest. Toen kon hij helemaal niet slapen 's nachts en ik wist af en toe niet meer wat ik moest doen. Melk maken? Bij ons in bed nemen? Water laten drinken? Beetje baby paracetamol? Gisteren vond ik uiteindelijk in een natuurwinkel homeopathische tabletjes die hij ook nog netjes in nam. 's Middags ging het ineens een stuk beter. Tot hij in bad ging staan en viel... met zijn neusje tegen de kraan. Daar was de eerste bloedneus. Die kon er ook nog wel even bij. Daarna wilden we allemaal maar een ding: slapen!! En dat hebben we alledrie gedaan, de hele nacht.
dinsdag, april 11, 2006
zondag, april 09, 2006
Tandje
Jaaa, het eerste boventandje is door, waarmee de totale score nu op 3 staat. Ik probeer maar niet te denken aan hoeveel er nog moeten komen. Tot nu toe komen de tandjes alleen als Adam er niet is, dus dat is extra feest voor mij. Vrijdagnacht sliepen we nauwelijks. Jas was ieder uur wakker en zat dan met grote tranen op zijn vuistje te kauwen. Ik liep de hele nacht heen en weer tussen zijn bedje en het mijne. Gisteren zag ik het tandje bijna doorkomen, maar om nog dat allerlaatste stukje door het tandvlees te gaan, hadden we nog een nachtje nodig. Dit keer was ik voorbereid. Ik had ons bed tegen de verwarming aangeschoven en de rand beschermd met kussens. Mochten de tranen weer komen dan zou Jas bij mij slapen. En zo gebeurde. En dus lag ik de halve nacht naar mijn kleine mannetje in zijn slaapzakje te kijken. Hij was ineens weer een babietje, met aap aan de ene kant van zijn snoetje en Tillie aan de andere. Steeds als hij wakker dreigde te worden, stopte ik snel zijn speentje in zijn mond, geen tijd om te huilen. Om half 8 vanochtend werden we allebei wakker en Jasper had de grootste glimlach op zijn snoet: mama is er ook!!! En daar was eindelijk het tandje. Nog maar een heel dun wit streepje maar echt echt door.
vrijdag, april 07, 2006
Chaos
Adam is een paar dagen weg voor werk en de laatste twee uurtjes voor Jaspers bedtijd zijn dan eigenlijk te druk. De vriezer is bijna leeg en dus maak ik snel een pan spaghetti bolognese, zijn favoriet, maar eerst moet ik nog even naar de winkel. Dan snel de keuken in want het is al kwart over vijf en Jasper heeft honger. In de box spelen wil hij niet en dus laat ik hem maar wat rond kruipen en ga steeds even kijken. Alles gaat goed. Ik hoor Jasper schaterlachen in de gang. Das prima lijkt me, maar even later blijkt dat hij een rol pakpapier heeft gevonden en helemaal heeft uitgerold. Hij klapt bijna in zijn handjes van plezier. Ok, ruimen we zo wel op. Eerst eten. Daarna snel de keuken opruimen en de flessen schoonmaken. Jasper begint te zeuren want hij is moe. Tijd voor een badje. Snel even de was opvouwen, bed opmaken. Hup mannetje in bad, wassen, spelen, afdrogen, pyjama aan, melk maken. Slapen. Eindelijk. Maar dan moet ik beneden nog opruimen. In de zitkamer ligt de ark en al zijn dieren door de kamer verspreid. In de gang ligt vier meter papier en een hoop ander speelgoed. De eetkamer ligt vol met te veel om op te noemen. En overal tussendoor kruimels van zijn soepstengels en rijstwafels. Chaos! Snel alles opruimen. En dan nog eten maken voor mezelf. Eerst die tas boodschappen nog uitpakken. Zal ik nu de was aanzetten? Nee. Eten, zitten, slapen.
donderdag, april 06, 2006
Staan
Gisteren bij yoga had ik het met de andere moeders over baby schoenen. Blijkbaar moet ik daar over na gaan denken. Zo hoorde ik dat ze bij Clarks een heel assortiment hebben voor de verschillende fases: crawling (kruipen), cruising (langs de bank schuiven, of van de tafel naar de stoel) en walking. Ooh. Dus nu moet ik cruising schoentjes voor Jasper kopen? Vanochtend liep ik langs Clarks en ben ik maar even gaan kijken. Maar ik vond het eigenlijk onzin. Ik kan toch nog wel heel even wachten? Jasper vindt het volgens mij wel prima op zijn mooie leren slofjes. En staan gaat hartstikke goed. Freestanding is het nieuwste van het nieuwste. Gewoon van zitten naar staan en dan de armpjes in de lucht om in evenwicht te blijven. Als een kleine surfer.
woensdag, april 05, 2006
Lente
Gisteren kreeg ik telefoontjes en mailtjes om te vragen of het wel goed ging. We horen maar niks. Sorrie. Het is druk. En het is lente. Adam is aan het werk en Jasper en ik gaan veel naar buiten. Naar het strand en de cliffs of de heuvels in. Er staat een grote circustent aan het strand in Seaford en hoewel Jasper er nog niks van snapt, laat ik hem wel zien. De kleuren alleen al zijn zo mooi. En ik haal hem uit de wagen om samen naar de meeuwen te kijken. En ik zeg: kijk eens Jas, nog meer narcissen en hyacinten. De hele tuin staat vol. Alle dagen zijn feest, helemaal nu de zon schijnt. En vandaag nog een beetje meer want Jasper is 11 maanden. Happy 11 months birthday zongen we vanmorgen. Nog een maandje naar zijn echte verjaardag.
Abonneren op:
Posts (Atom)
