vrijdag, april 21, 2006
woensdag, april 19, 2006
Gaap
Het is een beetje saai maar ik kan maar één ding bedenken om over te schrijven: slapen. Wij slapen nu al bijna een week. De hele nacht. Ik kan er nog steeds niet over uit. Ik word zelf steeds minder wakker, en droom steeds meer. Na bijna een jaar heb ik planeet baby verlaten. We zijn back to normal.
zondag, april 16, 2006
Eindelijk
Toen Jasper net geboren was, vroegen Adam en ik aan alle ouders die we kenden: maar wanneer zijn die slapeloze nachten dan voorbij? Oh na een week of zes hoorden we dan, of na drie maanden. Maar Jasper bleek geen makkelijke slaper. De eerste vijf maanden wilde hij gewoon om de drie of vier uur melk en daarna werd hij na zijn late fles altijd nog wel een keer wakker. En soms twee of drie of vier keer of erger. Ik kon me niet voorstellen dat hij ooit van 7 tot 7 zou slapen. Maar na zijn derde tandje en grote verkoudheid ging hij dat ineens doen. Jeetje! Al drie nachten op een rij ben ik mijn bed niet meer uitgeweest. De eerste twee nachten hoorde ik hem nog wel af en toe, maar viel hij vanzelf weer in slaap, maar afgelopen nacht was het gewoon stil. De hele nacht. Van 7 uur 's avonds tot 8 uur 's ochtends! Ik vond het bijna eng. En ik ben nu nog steeds een beetje van de wap. Bijna een jaar heb ik geen volle nacht geslapen en nu heb ik ineens geen nachtdienst meer. Er is alleen nog een klein probleem: ik word nog net zo vaak wakker. Doorslapen? Hoe doe je dat ook alweer?
zaterdag, april 15, 2006
Melk
Na zijn verkoudheid hoefde Jasper ineens geen fles meer 's avonds laat. Al maanden zitten we daar over in. De laatste keer dat we de wijkverpleegkundige zagen, 4 maanden geleden, kreeg ik al te horen dat hij die fles écht niet meer nodig had. Ja maar... Nee niks ja maar, daar moest hij zo snel mogelijk vanaf anders zou hij er alleen maar aan wennen. Af en toe probeerde Adam en ik wel eens of hij zonder kon, maar dan moest hij altijd huilen en dat hield pas op als er melk was. Daarna zijn we de melk gaan verdunnen, zodat hij nog wel wat kreeg maar dan een 'magere' fles. Dat vond hij wel ok, maar die melk moest blijven. En nu ineens, na die nare nachten, is hij er klaar mee. Ik geef hem nu 's ochtends als hij wakker wordt een drinkbeker met koude melk en die drinkt hij dan kletsend op, en doet daarna nog een klein slaapje. Big boy!!
vrijdag, april 14, 2006
Ziek
Na het tandje werd Jasper ziek. Snotverkouden, het liep als water uit zijn neusje, en een nare hoest. Toen kon hij helemaal niet slapen 's nachts en ik wist af en toe niet meer wat ik moest doen. Melk maken? Bij ons in bed nemen? Water laten drinken? Beetje baby paracetamol? Gisteren vond ik uiteindelijk in een natuurwinkel homeopathische tabletjes die hij ook nog netjes in nam. 's Middags ging het ineens een stuk beter. Tot hij in bad ging staan en viel... met zijn neusje tegen de kraan. Daar was de eerste bloedneus. Die kon er ook nog wel even bij. Daarna wilden we allemaal maar een ding: slapen!! En dat hebben we alledrie gedaan, de hele nacht.
dinsdag, april 11, 2006
zondag, april 09, 2006
Tandje
Jaaa, het eerste boventandje is door, waarmee de totale score nu op 3 staat. Ik probeer maar niet te denken aan hoeveel er nog moeten komen. Tot nu toe komen de tandjes alleen als Adam er niet is, dus dat is extra feest voor mij. Vrijdagnacht sliepen we nauwelijks. Jas was ieder uur wakker en zat dan met grote tranen op zijn vuistje te kauwen. Ik liep de hele nacht heen en weer tussen zijn bedje en het mijne. Gisteren zag ik het tandje bijna doorkomen, maar om nog dat allerlaatste stukje door het tandvlees te gaan, hadden we nog een nachtje nodig. Dit keer was ik voorbereid. Ik had ons bed tegen de verwarming aangeschoven en de rand beschermd met kussens. Mochten de tranen weer komen dan zou Jas bij mij slapen. En zo gebeurde. En dus lag ik de halve nacht naar mijn kleine mannetje in zijn slaapzakje te kijken. Hij was ineens weer een babietje, met aap aan de ene kant van zijn snoetje en Tillie aan de andere. Steeds als hij wakker dreigde te worden, stopte ik snel zijn speentje in zijn mond, geen tijd om te huilen. Om half 8 vanochtend werden we allebei wakker en Jasper had de grootste glimlach op zijn snoet: mama is er ook!!! En daar was eindelijk het tandje. Nog maar een heel dun wit streepje maar echt echt door.
vrijdag, april 07, 2006
Chaos
Adam is een paar dagen weg voor werk en de laatste twee uurtjes voor Jaspers bedtijd zijn dan eigenlijk te druk. De vriezer is bijna leeg en dus maak ik snel een pan spaghetti bolognese, zijn favoriet, maar eerst moet ik nog even naar de winkel. Dan snel de keuken in want het is al kwart over vijf en Jasper heeft honger. In de box spelen wil hij niet en dus laat ik hem maar wat rond kruipen en ga steeds even kijken. Alles gaat goed. Ik hoor Jasper schaterlachen in de gang. Das prima lijkt me, maar even later blijkt dat hij een rol pakpapier heeft gevonden en helemaal heeft uitgerold. Hij klapt bijna in zijn handjes van plezier. Ok, ruimen we zo wel op. Eerst eten. Daarna snel de keuken opruimen en de flessen schoonmaken. Jasper begint te zeuren want hij is moe. Tijd voor een badje. Snel even de was opvouwen, bed opmaken. Hup mannetje in bad, wassen, spelen, afdrogen, pyjama aan, melk maken. Slapen. Eindelijk. Maar dan moet ik beneden nog opruimen. In de zitkamer ligt de ark en al zijn dieren door de kamer verspreid. In de gang ligt vier meter papier en een hoop ander speelgoed. De eetkamer ligt vol met te veel om op te noemen. En overal tussendoor kruimels van zijn soepstengels en rijstwafels. Chaos! Snel alles opruimen. En dan nog eten maken voor mezelf. Eerst die tas boodschappen nog uitpakken. Zal ik nu de was aanzetten? Nee. Eten, zitten, slapen.
donderdag, april 06, 2006
Staan
Gisteren bij yoga had ik het met de andere moeders over baby schoenen. Blijkbaar moet ik daar over na gaan denken. Zo hoorde ik dat ze bij Clarks een heel assortiment hebben voor de verschillende fases: crawling (kruipen), cruising (langs de bank schuiven, of van de tafel naar de stoel) en walking. Ooh. Dus nu moet ik cruising schoentjes voor Jasper kopen? Vanochtend liep ik langs Clarks en ben ik maar even gaan kijken. Maar ik vond het eigenlijk onzin. Ik kan toch nog wel heel even wachten? Jasper vindt het volgens mij wel prima op zijn mooie leren slofjes. En staan gaat hartstikke goed. Freestanding is het nieuwste van het nieuwste. Gewoon van zitten naar staan en dan de armpjes in de lucht om in evenwicht te blijven. Als een kleine surfer.
woensdag, april 05, 2006
Lente
Gisteren kreeg ik telefoontjes en mailtjes om te vragen of het wel goed ging. We horen maar niks. Sorrie. Het is druk. En het is lente. Adam is aan het werk en Jasper en ik gaan veel naar buiten. Naar het strand en de cliffs of de heuvels in. Er staat een grote circustent aan het strand in Seaford en hoewel Jasper er nog niks van snapt, laat ik hem wel zien. De kleuren alleen al zijn zo mooi. En ik haal hem uit de wagen om samen naar de meeuwen te kijken. En ik zeg: kijk eens Jas, nog meer narcissen en hyacinten. De hele tuin staat vol. Alle dagen zijn feest, helemaal nu de zon schijnt. En vandaag nog een beetje meer want Jasper is 11 maanden. Happy 11 months birthday zongen we vanmorgen. Nog een maandje naar zijn echte verjaardag.
vrijdag, maart 31, 2006
Oma
Mama was hier afgelopen week, met vriendin Ria. Ze waren met de auto gekomen en die zat volgeladen met kadoos voor mannetje Jas (met de Ark van Noach, prachtig mooi van hout, Jasper is er nu al druk mee. Dank dank paps en Lientje.) een stoel voor in onze woonkamer, een schilderij, heel veel flessen wijn, kleren voor mij en voor Jasper, en wat al niet meer... Het waren gezellige dagen. En Jasper kon eindelijk al zijn kunstjes aan oma laten zien. Kijk eens hoe ik kan staan, kruipen, lachen, kletsen, spelen. En kijk eens hoe ik kan slapen! Ja die zomertijd heeft toch wel goed gedaan. De eerste twee dagen ging hij om half 8 slapen maar daarna gingen we toch maar terug naar 7 uur. Maar voor 7 uur 's ochtends worden we niet meer wakker hier in Seaford. Vanmorgen was het lekker half 8!
zaterdag, maart 25, 2006
Zomertijd
Vannacht gaan de klokken een uur vooruit en ik ben zo benieuwd wat Jasper daar van gaat maken. Hij is nooit helemaal gewend aan de wintertijd. Vanaf dat hij 5 weken was tot bijna 5 maanden ging Jasper iedere avond klokslag 7 uur slapen. Om tien voor 7 begon hij in zijn oogjes te wrijven en te gapen en om 7 uur was het licht echt uit. Maar toen gingen de klokken een uur terug en heeft hij 7 uur niet meer gehaald. Half 7 gaat net maar dan is hij echt te moe om nog wakker te blijven. Babydag begint al tijden om half 7 's ochtends en soms, als we geluk hebben, om 7 uur. Maar nu krijgen we dat uurtje terug en Adam en ik mijmeren er al de hele week over. Gaat hij nu om 7 uur of half 8 slapen? En wordt hij dan ook om half 8 of 8 uur wakker? Stel je voor. Dat is uitslapen!
vrijdag, maart 24, 2006
maandag, maart 20, 2006
zaterdag, maart 18, 2006
donderdag, maart 16, 2006
Vergeten
Moeders vergeten veel. Al die mijlpalen en wanneer ze nou precies plaatsvonden. Dat kon ik me eerst niet voorstellen, maar inmiddels weet ik beter. Die eerste maanden zijn al zo ver weg nu. En vannacht realiseerde ik me ineens dat ik die echt slapeloze nachten vergeten was. De waanzin van steeds net in slaap vallen en weer wakker worden van een huiltje. De wanhoop: ik moét nú slapen. Vannacht was het na lange tijd weer raak. En het erge was: ik wist dat het ging gebeuren. Leer mij Jasper kennen... Gisteren had hij te lang geslapen in de ochtend. Normaal maak ik hem altijd na een half uur wakker, maar ik was zelf weer in slaap gedoezeld en hij had ruim een uur geslapen. Ik probeerde het 's middags nog goed te maken door hem later en extra moe in zijn bedje te leggen maar toen werd hij na een half uur al wakker. En als hij 's ochtends langer slaapt dan 's middags gaat hij om 7 uur 's avonds meteen in een diepe slaap en is het vanaf een uurtje of 1 feest. En dus was ik er klaar voor. En ook niet, want ik was vergeten hoe zwaar het was. Ieder half uur er uit en om half vier grote tranen die alleen met melk gesust konden worden. Oooh net als vroeger... Mis ik het? Mooi niet!
woensdag, maart 15, 2006
dinsdag, maart 14, 2006
Lief
Laatst heb ik op een avond de hele Baby UK blog terug gelezen. Alle stukjes over dat lieve kleine babietje dat tevreden mijn melk dronk en dan met zijn hoofdje op mijn schouder sliep. Of in zijn kleine mandje. Ik zat er maar een beetje bij en keek er naar. En dat doe ik eigenlijk nog steeds. Ik denk nog steeds de hele dag: lief lief kindje. Hoewel hij nooit meer met zijn hoofdje op mijn schouder slaapt. Zelfs als hij tien keer achter elkaar naar de printer kruipt om aan de stekkers te trekken, en ik hem tien keer weer weg haal, vind ik hem nog steeds lief. Of als hij het deksel van de scan haalt en dan weer dicht slaat terwijl zijn andere handje er onder zit, zodat hij moet huilen maar het toch nog een keer moet doen. Als hij bellen gaat blazen terwijl hij aan het eten is en de nog niet zo lang geleden geverfde muur onder spettert. Als we net klaar zijn om naar buiten te gaan, jas aan, muts op, sjaal om en hij wéér een schone luier moet. Zelfs als hij om 6 uur 's ochtends klaarwakker is en nú pap wil. Dan nog vind ik hem het liefste kindje op de wereld. En helemaal als hij ma-ma-ma zegt en naar me toe komt gekropen om kusjes te geven op mijn neus en wang en kin. Grote natte zuigzoenen. Heel heel lief.
vrijdag, maart 10, 2006
Slapen
Vallen en opstaan ja. Dat doen we allemaal in huize Northcote-Green. Zo hadden we na een periode van hele slechte nachten ineens ontdekt hoe we Jasper goed konden laten slapen. Zijn slaapjes overdag moesten wat anders en meteen kregen we allemaal een goeie nachtrust. Totdat hij zijn derde inentingen kreeg. Daarna was het weer helemaal mis. Jas werd de afgelopen nachten niet alleen wakker, hij huilde ook ineens grote tranen. Dat was vorige keer ook zo na zijn inentingen, realiseerde ik me ineens, en de keer daarvoor ook. Is dat toevallig? Misschien wel, misschien komen zijn boventandjes wel door. Of is hij aan het groeien. Of doet zijn buikje pijn. Ach we komen er wel weer uit, en als het aan zijn inentingen ligt dan was dit voorlopig in ieder geval de laatste keer.
donderdag, maart 09, 2006
Rust
Na mijn gordelroos hoorde ik ineens van alle kanten: ga je het nu wat rustiger aan doen? Tja... Nee dus. Ik heb er wel over nagedacht, maar ik ben nu eenmaal mama van Jasper, en die drukte hoort daarbij. Gisteravond bij yoga had ik ineens een lampje, bling! Ik moet juist het idee van 'rust' opgeven. Soms ben ik zo druk om op een dag vijf minuten voor mezelf te vinden, dat ik juist daarvan in de stress schiet. Rust moet ik niet zoeken en kan ik mezelf nu helemaal niet opleggen. Rust is er soms ineens na een lange drukke dag. Kindje in bed. Werk af. En soms ook niet... en dat is ook goed.
vrijdag, maart 03, 2006
Kleertjes
De eerste maanden van zijn leven had Jasper meer kleertjes dan hij ooit aan zou kunnen. Ik had hem vier keer per dag om kunnen kleden en dan nog had ik nooit iets hoeven wassen. We hadden zakken vol tweedehands luierpakjes gekregen van vrienden, en een hele garderobe kado gekregen van kraambezoek. Af en toe klaagde ik dat ik ook een keer zelf iets voor hem wilde kopen, al was het maar een paar sokjes. Maar babykleertjes blijven nooit voor lang, en de la raakte ineens wat leeg. Totdat er gisteren en eergisteren ineens weer bevriende mama's voor de deur stonden. Met grote plastictassen vol kleertjes. Zo goed als nieuw. Dus voorlopig kunnen we weer vooruit, met heel veel nieuwe t'shirts, pyjama's, speelpakken en tuinbroeken. Dat ik zelf iets voor hem wil kopen, heb ik inmiddels helemaal opgegeven. Op sokken na dan... daar heb ik laatst een hele lading van aangeschaft.
donderdag, maart 02, 2006
dinsdag, februari 28, 2006
Strijd
Jasper en ik hebben een paar keer per dag strijd. Om een schone luier. 's Ochtends mag het nog net dan vindt hij het zo gezellig dat mama er ook weer is dan blijft hij wel even liggen maar de rest van de dag lukt dat echt niet meer. Ik trek razendsnel zijn broek uit, luierpakje los, luier af, terwijl ik hem met één hand op zijn plaats hou. Snel schoonmaken, maar dan... de schone luier. Vaak graait Jasper razendsnel de nieuwe luier uit mijn hand, draait zich om en gaat zitten. Heel tevreden, met zijn billen bloot. Soms gaat hij liever staan en dan probeer ik zo de luier om te doen. Niet echt makkelijk want hij wiebelt nog op zijn kleine beentjes en houdt een hand vrij om de luier terug te pakken. Dus meestal eindigen we in een worstelwedstrijd. Mama wint altijd. Hup baby op de rug, twee voetjes in één hand hup in de lucht, luier om met de andere, rits rats dicht, klaar. Klinkt heel eenvoudig maar Jasper schreeuwt wel moord en brand.
maandag, februari 27, 2006
Vallen en opstaan
Jasper is een baby met een missie: lopen. Of beter nog: rennen. Sinds hij kan kruipen en staan is hij de hele dag aan het trainen als een kleine baby-atleet. Overal waar hij kan gaat hij staan en doet dan wat kniebuigingen, één handje los, andere handje los... boem. Dan trekt hij zich snel weer omhoog en gaat weer verder. Klimmen is ook een goeie oefening. En dus probeert hij eindeloos om op de bank te klimmen wat niet lukt want de bank is nog te hoog. En steeds valt hij weer... boem. Het is maar goed dat er een luier om zijn billen zit, lekker zacht. Dan maar schuif-lopen. Van de ene kant van de bank naar de andere. Handje los, omdraaien, naar de grote mand... boem. Zijn gezichtje schaaft regelmatig langs het een of ander en zit altijd onder de krassen, bulten of blauwe plekken. Die zijn na een dag weer weg en worden dan vervangen door nieuwe. Jasper is een kleine rouwdouwer. En ik laat hem maar want hij moet het toch leren, met vallen en opstaan en af en toe een grote knuffel als het vallen echt pijn doet.
zondag, februari 26, 2006
Ziek
Nee niet Jasper. Maar zijn mama. Ik heb gordelroos, al twee weken. Van alle kanten hoor ik: hoe kom je daar nou aan??? Maar de dokter vond het niet zo raar. Hij zei: och je hebt een baby van 9 maanden, je bent gewoon een beetje 'run down'. En dat ben ik natuurlijk ook, na 9 maanden slecht slapen. De eerste dagen toen ik echt veel pijn had, heb ik eindeloos geslapen en ik vond het heerlijk. Al maanden zeg ik tegen Adam: wanneer kan ik nou eens bijslapen? De eerste dag sliep ik 16 uur en viel nog steeds om van de slaap. Adam had het ineens druk, met mij, het huishouden en vooral met Jasper. Jas snapte het allemaal niet zo goed. Mama was wel thuis maar ze lag steeds of in bed of op de bank onder een dekbed, dan kwam hij weer aangekropen om even te spelen en te knuffelen. En ik moest ook nog uitkijken dat hij geen waterpokken op zou lopen want gordelroos komt van hetzelfde virus. Maar dat is geloof ik goed gegaan. En ik voel me ook weer wat beter.
vrijdag, februari 24, 2006
maandag, februari 20, 2006
vrijdag, februari 10, 2006
Ma-ma
Jasper maakt sinds een week allemaal nieuwe geluidjes (met dank aan Rosa, voor de spraaklessen). Hij blaast bellen met veel geluid en zegt steeds: mamamamadadadadaaaa. Gisteravond toen ik zijn melk aan het klaarmaken was in de keuken, kwam Jasper aangekropen, trok zichzelf omhoog aan het handvat van een keukenkastje, keek me aan en zei heel droog: ma-ma. Een groot moment op planeet baby. Adam schoot in de lach en ik begon spontaan te huilen en vergat meteen hoeveel schepjes poedermelk ik nou in de fles had gedaan. Jasper vond al die ophef maar onzin en begon een klein zeurhuiltje, hij wilde gewoon zijn melk...
donderdag, februari 09, 2006
Druk
Ons huis ziet er sinds Jasper kruipt wat anders uit. Er is een hoop van de grond naar hogere plaatsen gegaan en er is een hoop van hogere plaatsen naar de grond gegaan. Speelgoed vindt Jas niet zo interessant. Wel: kartonnen dozen, camerahoesje, stokjes van Adams trommel, schone was net uit de droger, kussens, schoenen, de stofzuiger. Hij is er maar druk mee. Heel veel kruipen, staan (overal waar hij zich omhoog kan trekken), weer terug op zijn knietjes, verder kruipen en dan ineens een kwartier heel rustig een stukje karton bestuderen. En ondertussen kletsen, allemaal nieuwe geluidjes ineens, en bellen blazen. Ik doe ondertussen wat werk, lees de krant en speel even mee.
zaterdag, februari 04, 2006
Filmpje
Eind augustus toen we voor het eerst in ons nieuwe huis waren, zat ik Jasper te voeden op de grond tussen grote stroken oud behang. Toen hij zijn melk op had en nog een beetje lag te doezelen in mijn armen, zong ik een liedje voor hem. When you're smiling, when you're smiling... the whole world smiles with you. En ineens begon hij te lachen, echt hardop. Een kleine baby schaterlach. Sinds die dag lacht Jasper eindeloos. Soms is het meer giechelen, soms glimlachen en soms echt schuddebuiken. Dan klinkt het na een tijdje bijna als huilen, omdat zijn buikje pijn doet van het lachen. Een paar dagen geleden heeft Adam met zijn digitale camera een klein filmpje gemaakt van zo'n lachbui. Het is te mooi voor woorden. Steeds als Jasper ligt te slapen moet ik het filmpje even zien. Dan staren Adam en ik naar het kleine schermpje achterop de camera en luisteren naar dat wonderbaarlijke geluid.
ps. En na kruipen en staan kan Jasper nu ook klimmen. De trap op. Helemaal naar boven. Met mama achter hem als vangnet.
ps. En na kruipen en staan kan Jasper nu ook klimmen. De trap op. Helemaal naar boven. Met mama achter hem als vangnet.
donderdag, februari 02, 2006
Break
Iedere woensdag heb ik mumy break. Daar zie ik echt naar uit. Even een paar uurtjes voor mezelf. Rond een uur of vier rijd ik naar Brighton, heel hard de muziek aan in de auto. Koffie drinken bij de grote boekhandel met een stapel boeken die ik allemaal niet ga kopen, afspreken met een vriendinnetje, een hapje eten in the Sanctuary en dan van 8 tot half 10 Kundalini yoga met de meiden van de zwangerschapsyoga. Heerlijk. Toch vind ik het soms moeilijk om ook echt weg te gaan. En toen ik gisteravond in the Sanctuary zat, miste ik mijn jongens. Adam moest lachen toen ik hem belde: Ja, Jasper vond zijn spaghetti bolognese lekker. Ja, hij ligt lekker te slapen. Na de yoga voelde ik me herboren. En het werd nog beter toen ik vanochtend wakker werd. Ik had van 11 uur 's avonds tot half 8 's ochtends geslapen: ik ben een nieuw mens!
maandag, januari 30, 2006
Rosa
Adam en ik zijn sinds dit weekend allebei verliefd op kleine Rosa. Lief lief meisje. Ze heeft het hele weekend zitten glunderen en lachen naar Jasper. Het was fijn om een paar dagen met andere leden van het 'geheime genootschap van ouders' door te brengen. Even samen in hetzelfde schuitje. En ja, het duurde even voordat we klaar waren om de deur uit te gaan: zijn de babies vol met melk en fruit? Billen gepoetst? Warme kleertjes aan? Waar is de muts en waar zijn de babywipes? Hebben we melk voor onderweg? Ligt de buggy in de auto? Moet er niet toch nog eerst een dutje gedaan worden? Maar we zijn toch nog een middag in Brighton geweest en hebben in de stralende zon de seven sisters route gelopen en geluncht in een oude dorpspub. En Jasper slaapt sinds een paar dagen weer een stuk beter. Zijn slaapjes overdag moesten wat anders en toen sliep hij meteen door tot half 8 's ochtends. Of deed hij dat om indruk te maken op Rosa?
vrijdag, januari 27, 2006
Vroeg
Al sinds Jasper een week of 6 was, begon babydag om 7 uur 's ochtends. Het waren zo'n beetje de enige dingen waar ik de klok op gelijk kon zetten: Jas viel iedere avond om 7 uur in slaap en werd iedere ochtend om 7 uur weer wakker. Soms wist hij ons te verrassen door het een half uurtje te rekken, maar vroeger opstaan hoefde we niet. Tot een paar weken terug. Ineens werd Jasper een paar keer in de week vroeger wakker: half 7, half 6 soms zelfs 5 uur. En weer slapen wil hij dan niet. Hij is al niet een hele goeie slaper dus voor zijn mama blijft er niet veel nacht over. Tijd voor actie. Ik heb het hele internet afgesurfd en een sleep guide gelezen. Ik geloof dat er meer routine in zijn slaapritme overdag moet komen en dat is er nooit echt geweest. Dus leuk gaat het niet worden, maar we gaan ervoor. Volgende week, want we hebben eerst nog een weekendje bezoek uit Nederland. Rosa komt logeren met haar papa en haar mama!!
donderdag, januari 26, 2006
donderdag, januari 19, 2006
Eindelijk
Na drie maanden rode wangetjes, knauwen op zijn vuistje en nog een slechte nacht was het vanochtend eindelijk zo ver: een tandje!!! Het is nog maar een klein scherp streepje, maar hij is echt door!!
woensdag, januari 18, 2006
Slapen
Op mijn nachtkastje ligt het boek: boeddhisme voor moeders. Ik had het al een keer gelezen toen ik zwanger was maar toen was alles nog een beetje verweggistan. Nu zeg ik soms hardop: prrreciesss!! als ik aan het lezen ben. Zo las ik bijvoorbeeld dat moeders van kindjes die slecht slapen, altijd omringd worden met moeders van kindjes die heel goed slapen. Precies! Jasper werd de eerste 5 maanden 's nachts nog minimaal een keer wakker om mama's melk te drinken. Daarna sliep hij een week of zes door, hield daar mee op toen we naar Nederland gingen en nu is hij alweer een tijdje aan het spoken 's nachts. Het is niks dramatisch; hij wordt even half wakker, meestal omdat hij in een hoek van zijn bedje terecht is gekomen en niet weet hoe verder, maar ik moet wel altijd even naar hem toe. Alle moeders die ik ken zeggen: oh nee, mijn kindje sliep al met drie maanden/zes weken/twee dagen door. Of: oh nee, mijn kindje slaapt gewoon door tot 8 uur 's ochtends. Good for you, denk ik dan. Gisteravond ben ik even op het internet gaan zoeken en daar las ik dat het heel gewoon is als baby's van acht maanden 's nachts wakker worden. Dat is eerder regel dan uitzondering. Niet te veel aandacht geven, dan gaat het vanzelf weer over. En de boeddhistische moeder geeft tips om innerlijke rust te vinden en om de humor van de situatie in te zien. Die rust kan ik meestal wel vinden, maar er om lachen...??
maandag, januari 16, 2006
Samen
Adam is twee weken weg voor zijn werk. De eerste week was Marieke hier, Jaspers super peettante, en dat was heel gezellig. Maar deze week zijn we samen. Ik vond dat ik dat ook maar eens moest proberen, want Adam is tenslotte wel vaker weg en altijd een huis vol bezoek vind ik ook geen oplossing. Ik zag er heel erg tegenop, vooral omdat Jas vorige week vaak wakker werd 's nachts. Maar de eerste avond lag hij op tijd in bed en werd hij pas 's ochtends om half 8 wakker. Ik was zelf om 8 uur naar bed gegaan en voelde me heel uitgerust. Met kerst hebben we een rugdrager gekregen en dat is dé uitvinding van de eeuw. Ik maak zijn eten klaar terwijl hij op mijn rug zit, kook alvast wat voor mezelf en ruim het huis een beetje op, terwijl Jasper zich vermaakt met mijn haar (aauw!). Maar toen Jas vanmorgen om half 6 klaar wakker was, was ik wat minder blij. Niet zeuren en gewoon opstaan! Pap gegeten en melk gedronken en toen allebei om 7 uur weer naar bed om nog twee uurtjes te slapen. We komen de week wel door.
Vooruit
Jasper groeit met sprongen. Kruipen gaat iedere dag wat beter... het is tijd om wat nieuws te leren. Dus kruipt hij steeds rap naar de grote ronde mand in de zitkamer en duwt zichzelf omhoog tot hij op zijn kleine voetjes staat. Dan lacht hij en kijkt heel trots. Gisteren ging hij tegen de bank aan staan, en vanochtend wist hij zichzelf met heel veel kreunen omhoog te trekken in de box. En een plezier dat hij heeft. Tot hij valt, dan is het even heel stil en soms begint hij dan heel hard te huilen maar steeds vaker rolt hij gewoon weer om en gaat weer snel verder met de wereld ontdekken.
dinsdag, januari 10, 2006
Kruipen
Jasper kruipt! Hij kon het al een beetje. Met veel kreunen en trekken en duwen wist hij zich naar voren te bewegen, maar sinds een paar dagen gaat hij ineens echt op zijn knietjes en handjes. De wereld wordt iedere dag een stukje groter. Overal ziet hij ineens nieuwe interessante dingen en daar kan hij dan ook nog naar toe: tijdschriften, boeken, plastic zakken, de afstandsbediening van de televisie. Ons nieuwe vloerkleed heeft nog een veel te groot Ikea label aan de zijkant zitten. Dat moet er eigenlijk af, maar Jasper vindt het zo prachtig dat hij van de ene kant van het kleed naar de andere kruipt om het label uitgebreid te bestuderen met zijn mond en zijn kleine wijsvingertje. En ik verhuis langzaam alles van de grond naar hoger gelegen plekken en hoor mezelf steeds vaker 'nee' zeggen. Nee, dat is niet voor Jasper.
vrijdag, januari 06, 2006
Rust
Dat had ik mooi bedacht: nu mag het wel wat rustiger worden. Marieke zei aan de telefoon: daar zit je nou al drie jaar op te wachten. Hmmmm... En het blijft ook druk, want iedere dag met Jasper is een drukke volle dag. Van 7 uur 's ochtends tot 11 uur 's avonds non stop. Soms ga ik even zitten met een koffietje maar die is dan koud voordat ik m ook echt kan drinken. En ik moet ook nog werken. Twee dagen voor Flair, wat vertaalwerk, en wat kleine opdrachten. Als Jasper 's middags slaapt ren ik snel door het huis. Afwasmachine uitladen en weer inladen, was aanzetten, was opvouwen, bed opmaken, alle kamers weer een beetje netjes, lunch maken en dan net voordat ik wil eten hoor ik meestal een huiltje van boven: Mam, ik ben weer wakker! Bij de antenatal klasjes zei de verloskundige: het huishouden moet je maar gewoon even vergeten. Goeie tip! Werkt alleen niet altijd zo. Adam is geen slechte househusband maar heeft ook nog de taak om het huis verder op te knappen en geld te verdienen. Gisteravond lagen we om 8 uur in bed, en toen ik om 11 uur wakker werd voor Jaspers late fles leek het net alsof ik er al een nacht op had zitten. Das pas rust.
woensdag, januari 04, 2006
dinsdag, januari 03, 2006
2006
Ik was er even verdrietig van: het einde van 2005. Het geboortejaar van Jasper. Ik wilde dat het niet voorbij zou gaan, dat het altijd 2005 zou blijven. Maar nu het nieuwe jaar begonnen is, is ook eindelijk de drukte voorbij. Kerst, Adam's verjaardag, oud en nieuw. Jaspers eerste kerst hebben we in Frankrijk gevierd met de familie Northcote-Green. Heel veel eten, wijn, kado's en heel veel aandacht voor Jasper die het allemaal prachtig vond, en ook 's nachts weer aandacht wilde. Gezellige week maar ook vermoeiend! Thuis moest ik me eerst door bergen was heen werken en daarna appeltaart en flapjacks bakken voor Adam's verjaardag. Zondagavond vielen mijn ogen letterlijk dicht toen ik Jas in bad deed. Maar mijn lieve kindje slaapt inmiddels weer door, en ik kom ook een beetje bij. Wat een mooi jaar was 2005, maar het mag nu wel wat rustiger worden. Gelukkig 2006 allemaal!
Abonneren op:
Posts (Atom)
