vrijdag, maart 24, 2006
maandag, maart 20, 2006
zaterdag, maart 18, 2006
donderdag, maart 16, 2006
Vergeten
Moeders vergeten veel. Al die mijlpalen en wanneer ze nou precies plaatsvonden. Dat kon ik me eerst niet voorstellen, maar inmiddels weet ik beter. Die eerste maanden zijn al zo ver weg nu. En vannacht realiseerde ik me ineens dat ik die echt slapeloze nachten vergeten was. De waanzin van steeds net in slaap vallen en weer wakker worden van een huiltje. De wanhoop: ik moét nú slapen. Vannacht was het na lange tijd weer raak. En het erge was: ik wist dat het ging gebeuren. Leer mij Jasper kennen... Gisteren had hij te lang geslapen in de ochtend. Normaal maak ik hem altijd na een half uur wakker, maar ik was zelf weer in slaap gedoezeld en hij had ruim een uur geslapen. Ik probeerde het 's middags nog goed te maken door hem later en extra moe in zijn bedje te leggen maar toen werd hij na een half uur al wakker. En als hij 's ochtends langer slaapt dan 's middags gaat hij om 7 uur 's avonds meteen in een diepe slaap en is het vanaf een uurtje of 1 feest. En dus was ik er klaar voor. En ook niet, want ik was vergeten hoe zwaar het was. Ieder half uur er uit en om half vier grote tranen die alleen met melk gesust konden worden. Oooh net als vroeger... Mis ik het? Mooi niet!
woensdag, maart 15, 2006
dinsdag, maart 14, 2006
Lief
Laatst heb ik op een avond de hele Baby UK blog terug gelezen. Alle stukjes over dat lieve kleine babietje dat tevreden mijn melk dronk en dan met zijn hoofdje op mijn schouder sliep. Of in zijn kleine mandje. Ik zat er maar een beetje bij en keek er naar. En dat doe ik eigenlijk nog steeds. Ik denk nog steeds de hele dag: lief lief kindje. Hoewel hij nooit meer met zijn hoofdje op mijn schouder slaapt. Zelfs als hij tien keer achter elkaar naar de printer kruipt om aan de stekkers te trekken, en ik hem tien keer weer weg haal, vind ik hem nog steeds lief. Of als hij het deksel van de scan haalt en dan weer dicht slaat terwijl zijn andere handje er onder zit, zodat hij moet huilen maar het toch nog een keer moet doen. Als hij bellen gaat blazen terwijl hij aan het eten is en de nog niet zo lang geleden geverfde muur onder spettert. Als we net klaar zijn om naar buiten te gaan, jas aan, muts op, sjaal om en hij wéér een schone luier moet. Zelfs als hij om 6 uur 's ochtends klaarwakker is en nú pap wil. Dan nog vind ik hem het liefste kindje op de wereld. En helemaal als hij ma-ma-ma zegt en naar me toe komt gekropen om kusjes te geven op mijn neus en wang en kin. Grote natte zuigzoenen. Heel heel lief.
vrijdag, maart 10, 2006
Slapen
Vallen en opstaan ja. Dat doen we allemaal in huize Northcote-Green. Zo hadden we na een periode van hele slechte nachten ineens ontdekt hoe we Jasper goed konden laten slapen. Zijn slaapjes overdag moesten wat anders en meteen kregen we allemaal een goeie nachtrust. Totdat hij zijn derde inentingen kreeg. Daarna was het weer helemaal mis. Jas werd de afgelopen nachten niet alleen wakker, hij huilde ook ineens grote tranen. Dat was vorige keer ook zo na zijn inentingen, realiseerde ik me ineens, en de keer daarvoor ook. Is dat toevallig? Misschien wel, misschien komen zijn boventandjes wel door. Of is hij aan het groeien. Of doet zijn buikje pijn. Ach we komen er wel weer uit, en als het aan zijn inentingen ligt dan was dit voorlopig in ieder geval de laatste keer.
donderdag, maart 09, 2006
Rust
Na mijn gordelroos hoorde ik ineens van alle kanten: ga je het nu wat rustiger aan doen? Tja... Nee dus. Ik heb er wel over nagedacht, maar ik ben nu eenmaal mama van Jasper, en die drukte hoort daarbij. Gisteravond bij yoga had ik ineens een lampje, bling! Ik moet juist het idee van 'rust' opgeven. Soms ben ik zo druk om op een dag vijf minuten voor mezelf te vinden, dat ik juist daarvan in de stress schiet. Rust moet ik niet zoeken en kan ik mezelf nu helemaal niet opleggen. Rust is er soms ineens na een lange drukke dag. Kindje in bed. Werk af. En soms ook niet... en dat is ook goed.
vrijdag, maart 03, 2006
Kleertjes
De eerste maanden van zijn leven had Jasper meer kleertjes dan hij ooit aan zou kunnen. Ik had hem vier keer per dag om kunnen kleden en dan nog had ik nooit iets hoeven wassen. We hadden zakken vol tweedehands luierpakjes gekregen van vrienden, en een hele garderobe kado gekregen van kraambezoek. Af en toe klaagde ik dat ik ook een keer zelf iets voor hem wilde kopen, al was het maar een paar sokjes. Maar babykleertjes blijven nooit voor lang, en de la raakte ineens wat leeg. Totdat er gisteren en eergisteren ineens weer bevriende mama's voor de deur stonden. Met grote plastictassen vol kleertjes. Zo goed als nieuw. Dus voorlopig kunnen we weer vooruit, met heel veel nieuwe t'shirts, pyjama's, speelpakken en tuinbroeken. Dat ik zelf iets voor hem wil kopen, heb ik inmiddels helemaal opgegeven. Op sokken na dan... daar heb ik laatst een hele lading van aangeschaft.
donderdag, maart 02, 2006
dinsdag, februari 28, 2006
Strijd
Jasper en ik hebben een paar keer per dag strijd. Om een schone luier. 's Ochtends mag het nog net dan vindt hij het zo gezellig dat mama er ook weer is dan blijft hij wel even liggen maar de rest van de dag lukt dat echt niet meer. Ik trek razendsnel zijn broek uit, luierpakje los, luier af, terwijl ik hem met één hand op zijn plaats hou. Snel schoonmaken, maar dan... de schone luier. Vaak graait Jasper razendsnel de nieuwe luier uit mijn hand, draait zich om en gaat zitten. Heel tevreden, met zijn billen bloot. Soms gaat hij liever staan en dan probeer ik zo de luier om te doen. Niet echt makkelijk want hij wiebelt nog op zijn kleine beentjes en houdt een hand vrij om de luier terug te pakken. Dus meestal eindigen we in een worstelwedstrijd. Mama wint altijd. Hup baby op de rug, twee voetjes in één hand hup in de lucht, luier om met de andere, rits rats dicht, klaar. Klinkt heel eenvoudig maar Jasper schreeuwt wel moord en brand.
maandag, februari 27, 2006
Vallen en opstaan
Jasper is een baby met een missie: lopen. Of beter nog: rennen. Sinds hij kan kruipen en staan is hij de hele dag aan het trainen als een kleine baby-atleet. Overal waar hij kan gaat hij staan en doet dan wat kniebuigingen, één handje los, andere handje los... boem. Dan trekt hij zich snel weer omhoog en gaat weer verder. Klimmen is ook een goeie oefening. En dus probeert hij eindeloos om op de bank te klimmen wat niet lukt want de bank is nog te hoog. En steeds valt hij weer... boem. Het is maar goed dat er een luier om zijn billen zit, lekker zacht. Dan maar schuif-lopen. Van de ene kant van de bank naar de andere. Handje los, omdraaien, naar de grote mand... boem. Zijn gezichtje schaaft regelmatig langs het een of ander en zit altijd onder de krassen, bulten of blauwe plekken. Die zijn na een dag weer weg en worden dan vervangen door nieuwe. Jasper is een kleine rouwdouwer. En ik laat hem maar want hij moet het toch leren, met vallen en opstaan en af en toe een grote knuffel als het vallen echt pijn doet.
zondag, februari 26, 2006
Ziek
Nee niet Jasper. Maar zijn mama. Ik heb gordelroos, al twee weken. Van alle kanten hoor ik: hoe kom je daar nou aan??? Maar de dokter vond het niet zo raar. Hij zei: och je hebt een baby van 9 maanden, je bent gewoon een beetje 'run down'. En dat ben ik natuurlijk ook, na 9 maanden slecht slapen. De eerste dagen toen ik echt veel pijn had, heb ik eindeloos geslapen en ik vond het heerlijk. Al maanden zeg ik tegen Adam: wanneer kan ik nou eens bijslapen? De eerste dag sliep ik 16 uur en viel nog steeds om van de slaap. Adam had het ineens druk, met mij, het huishouden en vooral met Jasper. Jas snapte het allemaal niet zo goed. Mama was wel thuis maar ze lag steeds of in bed of op de bank onder een dekbed, dan kwam hij weer aangekropen om even te spelen en te knuffelen. En ik moest ook nog uitkijken dat hij geen waterpokken op zou lopen want gordelroos komt van hetzelfde virus. Maar dat is geloof ik goed gegaan. En ik voel me ook weer wat beter.
vrijdag, februari 24, 2006
maandag, februari 20, 2006
vrijdag, februari 10, 2006
Ma-ma
Jasper maakt sinds een week allemaal nieuwe geluidjes (met dank aan Rosa, voor de spraaklessen). Hij blaast bellen met veel geluid en zegt steeds: mamamamadadadadaaaa. Gisteravond toen ik zijn melk aan het klaarmaken was in de keuken, kwam Jasper aangekropen, trok zichzelf omhoog aan het handvat van een keukenkastje, keek me aan en zei heel droog: ma-ma. Een groot moment op planeet baby. Adam schoot in de lach en ik begon spontaan te huilen en vergat meteen hoeveel schepjes poedermelk ik nou in de fles had gedaan. Jasper vond al die ophef maar onzin en begon een klein zeurhuiltje, hij wilde gewoon zijn melk...
donderdag, februari 09, 2006
Druk
Ons huis ziet er sinds Jasper kruipt wat anders uit. Er is een hoop van de grond naar hogere plaatsen gegaan en er is een hoop van hogere plaatsen naar de grond gegaan. Speelgoed vindt Jas niet zo interessant. Wel: kartonnen dozen, camerahoesje, stokjes van Adams trommel, schone was net uit de droger, kussens, schoenen, de stofzuiger. Hij is er maar druk mee. Heel veel kruipen, staan (overal waar hij zich omhoog kan trekken), weer terug op zijn knietjes, verder kruipen en dan ineens een kwartier heel rustig een stukje karton bestuderen. En ondertussen kletsen, allemaal nieuwe geluidjes ineens, en bellen blazen. Ik doe ondertussen wat werk, lees de krant en speel even mee.
zaterdag, februari 04, 2006
Filmpje
Eind augustus toen we voor het eerst in ons nieuwe huis waren, zat ik Jasper te voeden op de grond tussen grote stroken oud behang. Toen hij zijn melk op had en nog een beetje lag te doezelen in mijn armen, zong ik een liedje voor hem. When you're smiling, when you're smiling... the whole world smiles with you. En ineens begon hij te lachen, echt hardop. Een kleine baby schaterlach. Sinds die dag lacht Jasper eindeloos. Soms is het meer giechelen, soms glimlachen en soms echt schuddebuiken. Dan klinkt het na een tijdje bijna als huilen, omdat zijn buikje pijn doet van het lachen. Een paar dagen geleden heeft Adam met zijn digitale camera een klein filmpje gemaakt van zo'n lachbui. Het is te mooi voor woorden. Steeds als Jasper ligt te slapen moet ik het filmpje even zien. Dan staren Adam en ik naar het kleine schermpje achterop de camera en luisteren naar dat wonderbaarlijke geluid.
ps. En na kruipen en staan kan Jasper nu ook klimmen. De trap op. Helemaal naar boven. Met mama achter hem als vangnet.
ps. En na kruipen en staan kan Jasper nu ook klimmen. De trap op. Helemaal naar boven. Met mama achter hem als vangnet.
donderdag, februari 02, 2006
Break
Iedere woensdag heb ik mumy break. Daar zie ik echt naar uit. Even een paar uurtjes voor mezelf. Rond een uur of vier rijd ik naar Brighton, heel hard de muziek aan in de auto. Koffie drinken bij de grote boekhandel met een stapel boeken die ik allemaal niet ga kopen, afspreken met een vriendinnetje, een hapje eten in the Sanctuary en dan van 8 tot half 10 Kundalini yoga met de meiden van de zwangerschapsyoga. Heerlijk. Toch vind ik het soms moeilijk om ook echt weg te gaan. En toen ik gisteravond in the Sanctuary zat, miste ik mijn jongens. Adam moest lachen toen ik hem belde: Ja, Jasper vond zijn spaghetti bolognese lekker. Ja, hij ligt lekker te slapen. Na de yoga voelde ik me herboren. En het werd nog beter toen ik vanochtend wakker werd. Ik had van 11 uur 's avonds tot half 8 's ochtends geslapen: ik ben een nieuw mens!
maandag, januari 30, 2006
Rosa
Adam en ik zijn sinds dit weekend allebei verliefd op kleine Rosa. Lief lief meisje. Ze heeft het hele weekend zitten glunderen en lachen naar Jasper. Het was fijn om een paar dagen met andere leden van het 'geheime genootschap van ouders' door te brengen. Even samen in hetzelfde schuitje. En ja, het duurde even voordat we klaar waren om de deur uit te gaan: zijn de babies vol met melk en fruit? Billen gepoetst? Warme kleertjes aan? Waar is de muts en waar zijn de babywipes? Hebben we melk voor onderweg? Ligt de buggy in de auto? Moet er niet toch nog eerst een dutje gedaan worden? Maar we zijn toch nog een middag in Brighton geweest en hebben in de stralende zon de seven sisters route gelopen en geluncht in een oude dorpspub. En Jasper slaapt sinds een paar dagen weer een stuk beter. Zijn slaapjes overdag moesten wat anders en toen sliep hij meteen door tot half 8 's ochtends. Of deed hij dat om indruk te maken op Rosa?
vrijdag, januari 27, 2006
Vroeg
Al sinds Jasper een week of 6 was, begon babydag om 7 uur 's ochtends. Het waren zo'n beetje de enige dingen waar ik de klok op gelijk kon zetten: Jas viel iedere avond om 7 uur in slaap en werd iedere ochtend om 7 uur weer wakker. Soms wist hij ons te verrassen door het een half uurtje te rekken, maar vroeger opstaan hoefde we niet. Tot een paar weken terug. Ineens werd Jasper een paar keer in de week vroeger wakker: half 7, half 6 soms zelfs 5 uur. En weer slapen wil hij dan niet. Hij is al niet een hele goeie slaper dus voor zijn mama blijft er niet veel nacht over. Tijd voor actie. Ik heb het hele internet afgesurfd en een sleep guide gelezen. Ik geloof dat er meer routine in zijn slaapritme overdag moet komen en dat is er nooit echt geweest. Dus leuk gaat het niet worden, maar we gaan ervoor. Volgende week, want we hebben eerst nog een weekendje bezoek uit Nederland. Rosa komt logeren met haar papa en haar mama!!
donderdag, januari 26, 2006
donderdag, januari 19, 2006
Eindelijk
Na drie maanden rode wangetjes, knauwen op zijn vuistje en nog een slechte nacht was het vanochtend eindelijk zo ver: een tandje!!! Het is nog maar een klein scherp streepje, maar hij is echt door!!
woensdag, januari 18, 2006
Slapen
Op mijn nachtkastje ligt het boek: boeddhisme voor moeders. Ik had het al een keer gelezen toen ik zwanger was maar toen was alles nog een beetje verweggistan. Nu zeg ik soms hardop: prrreciesss!! als ik aan het lezen ben. Zo las ik bijvoorbeeld dat moeders van kindjes die slecht slapen, altijd omringd worden met moeders van kindjes die heel goed slapen. Precies! Jasper werd de eerste 5 maanden 's nachts nog minimaal een keer wakker om mama's melk te drinken. Daarna sliep hij een week of zes door, hield daar mee op toen we naar Nederland gingen en nu is hij alweer een tijdje aan het spoken 's nachts. Het is niks dramatisch; hij wordt even half wakker, meestal omdat hij in een hoek van zijn bedje terecht is gekomen en niet weet hoe verder, maar ik moet wel altijd even naar hem toe. Alle moeders die ik ken zeggen: oh nee, mijn kindje sliep al met drie maanden/zes weken/twee dagen door. Of: oh nee, mijn kindje slaapt gewoon door tot 8 uur 's ochtends. Good for you, denk ik dan. Gisteravond ben ik even op het internet gaan zoeken en daar las ik dat het heel gewoon is als baby's van acht maanden 's nachts wakker worden. Dat is eerder regel dan uitzondering. Niet te veel aandacht geven, dan gaat het vanzelf weer over. En de boeddhistische moeder geeft tips om innerlijke rust te vinden en om de humor van de situatie in te zien. Die rust kan ik meestal wel vinden, maar er om lachen...??
maandag, januari 16, 2006
Samen
Adam is twee weken weg voor zijn werk. De eerste week was Marieke hier, Jaspers super peettante, en dat was heel gezellig. Maar deze week zijn we samen. Ik vond dat ik dat ook maar eens moest proberen, want Adam is tenslotte wel vaker weg en altijd een huis vol bezoek vind ik ook geen oplossing. Ik zag er heel erg tegenop, vooral omdat Jas vorige week vaak wakker werd 's nachts. Maar de eerste avond lag hij op tijd in bed en werd hij pas 's ochtends om half 8 wakker. Ik was zelf om 8 uur naar bed gegaan en voelde me heel uitgerust. Met kerst hebben we een rugdrager gekregen en dat is dé uitvinding van de eeuw. Ik maak zijn eten klaar terwijl hij op mijn rug zit, kook alvast wat voor mezelf en ruim het huis een beetje op, terwijl Jasper zich vermaakt met mijn haar (aauw!). Maar toen Jas vanmorgen om half 6 klaar wakker was, was ik wat minder blij. Niet zeuren en gewoon opstaan! Pap gegeten en melk gedronken en toen allebei om 7 uur weer naar bed om nog twee uurtjes te slapen. We komen de week wel door.
Vooruit
Jasper groeit met sprongen. Kruipen gaat iedere dag wat beter... het is tijd om wat nieuws te leren. Dus kruipt hij steeds rap naar de grote ronde mand in de zitkamer en duwt zichzelf omhoog tot hij op zijn kleine voetjes staat. Dan lacht hij en kijkt heel trots. Gisteren ging hij tegen de bank aan staan, en vanochtend wist hij zichzelf met heel veel kreunen omhoog te trekken in de box. En een plezier dat hij heeft. Tot hij valt, dan is het even heel stil en soms begint hij dan heel hard te huilen maar steeds vaker rolt hij gewoon weer om en gaat weer snel verder met de wereld ontdekken.
dinsdag, januari 10, 2006
Kruipen
Jasper kruipt! Hij kon het al een beetje. Met veel kreunen en trekken en duwen wist hij zich naar voren te bewegen, maar sinds een paar dagen gaat hij ineens echt op zijn knietjes en handjes. De wereld wordt iedere dag een stukje groter. Overal ziet hij ineens nieuwe interessante dingen en daar kan hij dan ook nog naar toe: tijdschriften, boeken, plastic zakken, de afstandsbediening van de televisie. Ons nieuwe vloerkleed heeft nog een veel te groot Ikea label aan de zijkant zitten. Dat moet er eigenlijk af, maar Jasper vindt het zo prachtig dat hij van de ene kant van het kleed naar de andere kruipt om het label uitgebreid te bestuderen met zijn mond en zijn kleine wijsvingertje. En ik verhuis langzaam alles van de grond naar hoger gelegen plekken en hoor mezelf steeds vaker 'nee' zeggen. Nee, dat is niet voor Jasper.
vrijdag, januari 06, 2006
Rust
Dat had ik mooi bedacht: nu mag het wel wat rustiger worden. Marieke zei aan de telefoon: daar zit je nou al drie jaar op te wachten. Hmmmm... En het blijft ook druk, want iedere dag met Jasper is een drukke volle dag. Van 7 uur 's ochtends tot 11 uur 's avonds non stop. Soms ga ik even zitten met een koffietje maar die is dan koud voordat ik m ook echt kan drinken. En ik moet ook nog werken. Twee dagen voor Flair, wat vertaalwerk, en wat kleine opdrachten. Als Jasper 's middags slaapt ren ik snel door het huis. Afwasmachine uitladen en weer inladen, was aanzetten, was opvouwen, bed opmaken, alle kamers weer een beetje netjes, lunch maken en dan net voordat ik wil eten hoor ik meestal een huiltje van boven: Mam, ik ben weer wakker! Bij de antenatal klasjes zei de verloskundige: het huishouden moet je maar gewoon even vergeten. Goeie tip! Werkt alleen niet altijd zo. Adam is geen slechte househusband maar heeft ook nog de taak om het huis verder op te knappen en geld te verdienen. Gisteravond lagen we om 8 uur in bed, en toen ik om 11 uur wakker werd voor Jaspers late fles leek het net alsof ik er al een nacht op had zitten. Das pas rust.
woensdag, januari 04, 2006
dinsdag, januari 03, 2006
2006
Ik was er even verdrietig van: het einde van 2005. Het geboortejaar van Jasper. Ik wilde dat het niet voorbij zou gaan, dat het altijd 2005 zou blijven. Maar nu het nieuwe jaar begonnen is, is ook eindelijk de drukte voorbij. Kerst, Adam's verjaardag, oud en nieuw. Jaspers eerste kerst hebben we in Frankrijk gevierd met de familie Northcote-Green. Heel veel eten, wijn, kado's en heel veel aandacht voor Jasper die het allemaal prachtig vond, en ook 's nachts weer aandacht wilde. Gezellige week maar ook vermoeiend! Thuis moest ik me eerst door bergen was heen werken en daarna appeltaart en flapjacks bakken voor Adam's verjaardag. Zondagavond vielen mijn ogen letterlijk dicht toen ik Jas in bad deed. Maar mijn lieve kindje slaapt inmiddels weer door, en ik kom ook een beetje bij. Wat een mooi jaar was 2005, maar het mag nu wel wat rustiger worden. Gelukkig 2006 allemaal!
donderdag, december 15, 2005
Slapen
En toen waren er ineens weer slapeloze nachten. Hoewel, niet echt slapeloos maar wel met veel onderbrekingen. Steeds werd ik weer wakker van een harde brul uit het kamertje naast ons. Dan slaapwandelde ik naar Jaspers bedje en vond hem aan het voeteneinde met zijn hoofdje tegen de spijlen en zijn billen in de lucht. Snel omdraaien, speentje in de mond en een aai over zijn bolletje. Maar soms moesten er knuffels aan te pas komen en een enkele keer zelfs een fles warme melk. Sinds ons reisje naar Nederland waren de nachten ineens weer moeilijk. Babies verhuizen niet graag. Daarna kwam mama nog een weekje mee naar Seaford, en toen ging Jas nog een weekend logeren bij zijn opa en oma hier in Engeland. Toen we na vier weken weer echt met zn drieën waren en deden wat we altijd deden, sliep hij meteen weer door. En dat nou al drie nachten achter elkaar. Wat een geluk!
dinsdag, december 13, 2005
Spek
Al sinds Jasper een paar weken oud is, komt hij maar moeilijk aan. In de grafieken en tabellen zat hij steeds aan de lage kant qua gewicht, en de afgelopen maanden kwam hij zo weinig aan dat ik daarom van de borstvoeding naar de fles ging en al eerder begon met hapjes. De wortelprakjes kregen een klontje boter, bij de banaan ging avocado en inmiddels eet Jasper kaassaus, vlees en vis. (En tijdens het eten maakt hij de mooiste geluidjes: mjammjamjam.) Echt spek kreeg hij er niet van, maar vorige week voelde hij wel ineens wat zwaarder. Vandaag was de wijkverpleegkundige hier om Jasper te wegen en meten en voor zijn development check. Hij was eindelijk over de 7 kilo (7.25), 66 centimeter en zijn hoofdje is niet meer te groot maar netjes in verhouding. Zijn kleine lijfje beweegt en rolt goed dus de wijkverpleegkundige was tevreden. En zijn mama ook want vannacht sliep Jasper voor het eerst sinds weken weer door. Daarover later meer...
maandag, december 05, 2005
donderdag, november 24, 2005
Avontuur
Mijn kleine Jasper heeft een avontuurlijk weekje achter de rug. Vorige week vrijdag werd hij door zijn mama op het parkeerterrein van IKEA overgedragen aan oma Engeland, met een tas vol kleertjes, twee slaapzakjes, luiers, melk, flessen, wipstoeltje, buggy en Tillybear (zijn nieuwe favoriete teddy). De Jasper Handleiding was al via de mail verstuurd. Jas ging voor het eerst logeren. Vond ik het leuk? Nee, ik vond er niks aan. Ik had wel een leuk weekend in Brighton met vriendinnen maar ik miste mijn kindje. Zondag ben ik naar Cambridge gereden en heb me niet aan de maximale snelheid gehouden. Het was mooi geweest. Gelukkig moest hij lachen toen hij zijn mama weer zag en toen was alles weer goed. Dinsdag zijn we samen naar Nederland gevlogen, en in de lucht hebben we samen even geslapen. Hij wordt al een echte wereldreiziger.
donderdag, november 17, 2005
Slapen
Voor alles is een eerste keer op planeet baby. De vaste bezoekers van BabyUK weten wel hoe mijn kindje slaapt: op zijn ruggetje, armpjes omhoog, totale overgave. Maar vanmiddag toen Jasper zijn middagdutje deed en ik even naar hem ging kijken, lag hij ineens op zijn buikje. Billen een beetje de lucht in. Ik moest even kijken of hij wel echt sliep. En toen heb ik Adam maar gehaald en mijn camera want ik vond het zo mooi!
maandag, november 14, 2005
Eten
Ooh wat was die borstvoeding makkelijk. Dat denk ik af en toe nu ik druk in de weer ben met groente en fruit en de staafmixer. Ik had een heel plan uitgedokterd om prakjes in te vriezen in ijsklontbakjes en diepvrieszakjes en om alles te labelen en dan 's ochtends netjes het eten voor die dag te ontdooien en klaar te zetten. Maar de vriezer doet het niet en dus ben ik drie keer per dag in de weer met babyprakjes. En met flessen schoon- en klaarmaken. Het is bijna een dagtaak. En soms gaat het helemaal mis. Zoals vandaag. Er stond sloppy sweet potato met broccoli op het menu. Maar Jas moest huilen, moest een schone luier en had honger. Toen rook het ineens een beetje aangebrand en bleek het pannetje en inhoud zwart. Niet genoeg water erbij gedaan... Toen maar snel wat avocado met melk en babyrijst in de blender. Ook lekker.
zaterdag, november 12, 2005
Aaauw!!
Gisteren waren we bij de dokter. Jas kreeg zijn eerste inenting. Die had hij eigenlijk met twee maanden moeten krijgen, maar dat zagen Adam en ik niet zo zitten. Zo klein en dan al van die grote spuiten. Bovendien leek het ons wat beter als hij eerst zelf een afweersysteem op zou bouwen. Dat leverde nogal wat ophef op in Sunny Seaford. Telefoontjes van de wijkverpleegkundige, afkeurende blik van de dokter. En de receptioniste die zei: zo is Jasper NU dan klaar voor de inentingen, nog voor ze een dossier had gezien. (Wel leuk dat ze mijn kindje bij naam kent.) Dus gisteren kreeg hij de eerste twee spuiten. In ieder beentje een. Niet leuk. Hij moest er heel hard van huilen, een echte Jasper-brul, en had de rest van de middag rode wangetjes. Ook maar even naar het weegkamertje gegaan en Jas op de weegschaal gelegd. Nog steeds geen spek, ondanks de grote flessen melk, avocadopuree en klontjes boter in de wortelprak: 6.7 kilo. Wat betekent dat hij op de valreep zijn geboortegewicht heeft verdubbeld in 6 maanden.
vrijdag, november 11, 2005
Sprongen
Er worden grote sprongen gemaakt op planeet Baby. Van de borst naar de fles naar groente- en fruithapjes. De fles melk die hij daarna krijgt, houdt hij zelf vast met zijn kleine handjes. En tussendoor zabbelt hij wat aan een drinkbeker met water. Rollen doet hij sinds een week niet alleen van zijn ruggetje naar zijn zij maar... whoooeeepiee... verder naar zijn buik. Met zijn handjes grijpt hij vervolgens de spijlen van de box en sleurt zichzelf van de ene hoek naar de andere. En als hij dan uiteindelijk weer op zijn rug terecht komt, lacht hij heel tevreden. Kijk eens wat ik kan!
dinsdag, november 08, 2005
maandag, november 07, 2005
Vuurwerk
Jasper houdt niet van vuurwerk, zo veel weten we na afgelopen weekend. Zaterdag was het bonfire night, ook wel Guy Fawkes night (Guy Fawkes deed 400 jaar geleden een poging om het parlement in brand te steken en dat dat niet gelukt is, wordt ieder jaar nog groots gevierd met veel vuurwerk en reusachtige kampvuren). Vrijdagavond werd er al flink op los geknald en werd Jas na iedere vuurpijl huilend wakker. Zaterdagavond waren we in Brighton om met vrienden bonfire night, Jaspers halve verjaardag en Eid (het islamitische suikerfeest) te vieren. Taz had drie dagen gekookt om het einde van haar ramadan te vieren, en wij mochten al dat lekkers helpen opeten. Jasper lag zoet te slapen in de logeerkamer. Tot het vuurwerk begon. Grote grote tranen. Uiteindelijk zijn we maar naar huis gereden, maar ook in de auto (nog steeds óveral vuurwerk) bleef hij huilen, en de rest van de nacht bleef hij onrustig. Zondag zijn we naar Cambridge gereden naar de ouders van Adam. Even rust, dacht ik, beetje bij de openhaard zitten met een glaasje wijn, vroeg naar bed en lang slapen. Jaspertje was doodmoe en viel om 7 uur tevreden in slaap. Tot het vuurwerk begon. Neeee! In Castle Camps werd een dag later nog een fireworks display aangestoken. En echt rustig werd mijn kindje daarna niet meer. Wij zien uit naar Oud en Nieuw!
zaterdag, november 05, 2005
Hoera!
Na een paar dagen snotteren, niezen, hoesten en veel slapen is Jasper weer helemaal de oude. Net op tijd voor zijn (halve) verjaardag: 6 maanden vandaag. Dat vroeg om een diashow. Dus vanochtend heb ik alle foto's van mijn dikke buik, klein spartelend kreeftje net uit de buik en alles daarna nog een keer bekeken. Zes maanden! De slapeloze nachten zijn voorbij, mijn melk is op. En Adam en ik zijn blij, en trots. Hij is nog steeds het mooiste kindje allertijden.
woensdag, november 02, 2005
Ziek
Mijn kleine kindje is voor het eerst ziek. Zijn neusje zit vol snot en hij heeft rode wateroogjes en een vervelend hoestje. Slapen ging de eerste nacht niet en dus liep ik de hele nacht met een doodmoe huilend kindje rond. Gisteren overdag sliep hij in mijn armen op de bank. Donkere kringen om zijn oogjes en een klein snurkje van al het snot. De afgelopen nacht is hij goed doorgekomen en vandaag gaat hij van het ene naar het andere slaapje met tussendoor wat kleine huil- en melkpauzes.
Abonneren op:
Posts (Atom)
