Paspoort

Paspoort
Originally uploaded by BabyUK.

Wakker (3)

Wakker (3)
Originally uploaded by BabyUK.

Hittegolf

Na nog een groeispurtje kwam de hittegolf. 35 Graden. Klam en benauwd. Ik legde Jasper de eerste dag nog enthousiast in de wagen, want het was carneval in Kemptown Village en 's avonds een barbeque op de boerderij van vrienden. Maar die nacht huilde hij maar en was niet rustig te krijgen. Zijn armpjes en beentjes kon hij niet meer stil houden. En dat ging de volgende dag door. Troosteloos. Toen Adam thuis kwam van zijn werk, hebben we een weekendtas gevuld met luiertjes, pakjes en lakentjes en hebben de moses basket, steriliser en breastpump in de auto gegooid en zijn naar Cambridge gereden. Jasper sliep in de auto, in een klein tentje dat ik gemaakt had om zijn stoeltje en was ineens heel tevreden. In Owls Hoot stonden zijn opa en oma klaar om voor hem te zorgen en lag een biefstuk voor ons op de barbeque. Daarna heb ik geslapen. En de dag daarna ook. Tot half 4 's middags. En toen vond ik mijn mannetje weer heel lief.

Wakker (2)

Wakker (2)
Originally uploaded by BabyUK.

Hoofd

Gisteren was de wijkverpleegkundige hier om Jasper te wegen en meten. Sinds zijn geboorte is hij bijna een kilo aangekomen dus dat is goed nieuws. Soms weet ik niet of hij wel genoeg drinkt, maar daar hoef ik me geen zorgen over te maken. Hij is wel een lichte baby, volgens de grafieken en tabellen, met een groot hoofd (ja dat komt omdat ie heel veel hersens heeft). Zelf vind ik dat hij een piepklein hoofdje heeft. Toen hij een paar weken oud was en ik een hele nacht met hem opgeweest was, maakte ik Adam 's ochtends wakker met de woorden: Oh God, your head! It's so big!

Afstand

Vandaag heb ik een paar uur zonder mijn mannetje gedaan. Oma Northcote-Green en Adam hadden hem mee naar buiten genomen en ik had even tijd voor mezelf. Ik wist niet zo goed wat ik er mee moest. Heb een tijdschriftje gekocht en koffie gedronken in de zon. En Adam twee keer gebeld, in een uur, om te vragen of het wel goed ging met hem zo zonder zijn moeder. En net voordat Adam belde om te zeggen dat hij nu toch wel honger kreeg, voelde ik mijn melk al stromen.

In bad (2)

In bad (2)
Originally uploaded by BabyUK.

Regime

Mijn nieuwe babyregime loopt nu een paar dagen en is niet altijd even succesvol. De eerste twee dagen gingen heel goed, Jasper werd 's nachts maar één keer wakker, en dat was wat ik wilde. Ik was dik tevreden. Ook eet hij nu soms om de vier ipv om de drie uur en dat is geweldig. Maar vannacht had hij er even geen zin in. Om 7 uur lag hij in zijn bedje, maar wilde niet slapen. Om 8 uur nog maar een beetje melk gedronken. Om 11 uur weer wakker voor de laatste avondvoeding. En toen om 1 uur alweer. Dat zijn geen fijne momenten, als ik wakker word van zijn huiltje, op de klok kijk en het nog zo vroeg is. Ik wil slapen! En toen ging het helemaal mis. Huilen, huilen, huilen, en klaarwakker. Pas om half 4 viel hij in slaap in mijn armen in bed, na een hoop geknetter in zijn luier en een hele luide boer. Vanmorgen zijn we babydag maar niet om 7 uur begonnen maar om half 11... Daar gaat mijn regime!

Masterpiece

Masterpiece
Originally uploaded by BabyUK.

Mama

Jack Johnson zingt op zijn nieuwe cd: it's so easy, when the whole world fits inside of your arm... Dat zinnetje heb ik steeds in mijn hoofd. Na het voeden, of 's nachts als hij niet wil slapen, ligt Jasper in mijn arm, met zijn hoofdje in mijn nek, opgerold. Heel tevreden. Toen ik zwanger was, kon ik niet bedenken hoe het zou zijn om een kindje te hebben. Ik was soms bang dat ik niet meteen een moedergevoel zou hebben. Nu ben ik bijna zes weken mama en is mijn kleine mannetje mijn hele wereld geworden. Ik hoor hem ademhalen als ik slaap, en iedere beweging die hij maakt. Ik voel mijn melk stromen als hij in de andere kamer langzaam wakker wordt. En ik ben zó trots op hem. Als hij vier uur achter elkaar slaapt, als hij een luier vol poept, als hij in zijn badje zit of heel tevreden in de draagzak. Omdat alles werkt en klopt. Hij is mijn masterpiece, en ik ben zijn mama.

Play

Play
Originally uploaded by BabyUK.

Wonder

Jasper voedt al een week of drie om de drie uur, ook 's nachts. Niet slecht, maar het betekent wel dat ik 's nachts twee keer wakker ben om hem te voeden. Van alle kanten hoor ik dat dat vanzelf minder wordt, dat babies na een paar maanden ineens doorslapen. Maar een paar dagen geleden bedacht ik ineens dat dat misschien wel onzin is, dat ik eerst een bepaalde structuur in de dag en nacht aan moet brengen en dat hij dan pas langer achter elkaar kan slapen. Dus ik ben met Jasper in de wagen naar de boekhandel gegaan en heb wat babyboeken bekeken. Een sprak me wel aan dus die heb ik gekocht en gelezen tijdens het voeden. Wel een beetje strikt... deze 'expert' heeft voor alle weken een volledig regime uitgewerkt wat van uur tot uur zegt wat baby en moeder moeten doen. Maar een hoop lag al aardig in de buurt van wat Jasper nu doet, dus ik heb het een beetje gecustomised en ben er gisteren mee begonnen. Het komt er op neer dat babydag van 7 uur 's ochtends tot 7 uur 's avonds loopt en babynacht om 7 uur 's avonds begint. Overdag mag baby niet meer dan vier en een half uur slapen en niet langer dan twee uur achter elkaar wakker zijn, en voedingen en badje moeten op vaste tijden plaatsvinden. Zo gezegd, zo gedaan. Om 7 uur 's avonds heb ik hem ingebakerd (deed ik al vaker maar blijkbaar niet op de goeie manier) en volgens de routine om half 11 wakker gemaakt voor een voeding. Toen was ik al onder de indruk want rond die tijd slaapt hij nooit zo lang en nu kreeg ik hem met moeite wakker. 's Nachts is hij maar een keer wakker geworden om te voeden en om 7 uur zijn we weer netjes opgestaan om de dag te beginnen. Nu ligt hij rustig zijn middagdutje te slapen in de slaapkamer (normaal wil hij altijd zijn mama in de buurt en slaapt hij in de huiskamer) en ik ga steeds checken om te kijken of hij nog wel leeft. Het is een beetje een shock, zo'n omschakeling. Ik heb zijn temperatuur al opgenomen om te kijken of hij niet ziek is...

Zo vader, zo zoon

Zo vader, zo zoon
Originally uploaded by BabyUK.

Back to normal

Nou ja... back to normal. Een klein beetje dan. Zaterdagmiddag zijn we met z'n drietjes naar een feestje geweest van vrienden en dinsdagavond waren we uiteten met Adam's broertje Tobey en zijn vriendin. Jasper was een voorbeeldige baby. Hij sliep in de wagen en dronk zijn melk netjes tussen voor- en hoofdgerecht . Daarna kregen we een groeispurt die een dag aanhield, ieder uur aan de borst en veel huilen. Maar vandaag heb ik weer een modelkindje. In juli ga ik weer een paar dagen werken dus ik heb nog een maand om van planet baby echt op aarde te landen.

Wakker

Wakker
Originally uploaded by BabyUK.

Curry

Adam heeft een paar maanden geleden vriendschap gesloten met een van zijn studenten, Toon Ghose, een 78-jarige man uit India. A living legend zegt hij steeds. Adam heeft Toon leren vliegen en Toon kookt af en toe curry voor hem naar origineel recept van zijn moeder. Gisteren had Toon voor ons samen gekookt, Adam kwam thuis met plastic bakjes met de lekkerst ruikende gerechten. Dilemma! Kan je wel curry eten als je borstvoeding geeft? Ik besloot een heel klein beetje te nemen, met extra veel rijst. Geen goed plan bleek later. Jasper was zo'n beetje de hele nacht wakker en de ochtend en een groot deel van de middag. Huilen! Rode wangetjes en heel veel vieze luiers. Vandaag heb ik de hele dag venkelthee gedronken wat goed is tegen buikkrampjes. Nu ligt hij eindelijk te slapen en ik verwacht dat hij dat vannacht ook wel doet.

Sleepy (4)

Sleepy (4)
Originally uploaded by BabyUK.

Ebay

Vanmiddag wilde ik Adam op zijn werk bellen om te zeggen dat ik zijn zoon op ebay wilde zetten, en hoeveel zou ik als minimumprijs opgeven? Jaspertje huilde en huilde maar, niet als ik hem oppakte, dan was alles goed, maar wel als ik hem weer even neerlegde. Eindeloos. En ik wilde de afwas doen, een boterham smeren, de was opruimen, even douchen. Na een paar uur kreeg ik hem stil, door snel de stofzuiger aan te zetten toen hij net z'n oogjes dicht deed. (De trucs die je leert: mijn baby valt in een diepe slaap door het geluid van de stofzuiger, mits aangezet op het juiste moment.) De rest van de dag is hij reuze zoet geweest, om het weer goed te maken...

Na de melk

Na de melk
Originally uploaded by BabyUK.

Voor de melk

Voor de melk
Originally uploaded by BabyUK.

Shifts

Sinds vorige week gaan de nachten met Jasper veel beter. Ik moet hem wel om de twee en een half uur voeden (soms lukt het me net om het tot drie uur te rekken) maar hij valt daarna steeds meteen in slaap en ik ook. De ergste vermoeidheid was een beetje verdwenen. En toen kreeg Jasper ineens buikkrampjes vannacht en lag de hele tijd te kreunen en te huilen. Van twee tot vijf heb ik met m rondgelopen, luier verschoond, nog even aan de borst. Daarna heeft Adam het overgenomen voor een paar uurtjes. En nu ben ik weer aan de beurt, en slaapt hij eindelijk maar wel in de draagzak...

Two little monkeys

Two little monkeys
Originally uploaded by BabyUK.

Opa

Opa
Originally uploaded by BabyUK.

Uitje

Vandaag heb ik eindelijk mijn zoon aan de yoga meiden kunnen laten zien. Papa en Lien waren mee om mij te ondersteunen op deze grote reis naar het andere einde van de stad. Hallo wereld! Eerst de bus naar het centrum van Brighton genomen en van daar gelopen door winkelende mensenmassa's naar Hove. Alsof ik er al jaren niet geweest was! De meeste meiden waarmee ik mijn klasje heb gedaan waren er niet, ook net bevallen of nog net niet. Maar het was leuk om Lucy, de juf, even te zien en om de rest te vertellen over de bevalling en de eerste weken. En ja moeders doen dat dus: een positief verhaal vertellen. Zware bevalling? Ach... Slapeloze nachten? Dat valt reuze mee... Want zij moeten nog.

Kaartje

Kaartje
Originally uploaded by BabyUK.

Ik geloof dat de helft van de mensen door heeft waar het tekeningetje op het geboortekaartje voor staat, en de andere helft niet. Het zijn papa (Adam met z'n baardje), mama en Jasper. Ons kleine gezinnetje.

Adams Family

Adams Family
Originally uploaded by BabyUK.

Leonie heeft een t'shirtje gemaakt voor Jasper en het is zo mooi dat ik het eigenlijk in wil lijsten.

Verrassing

Vanmorgen keek ik uit het raam en zag vier hoofdjes boven de heg uitsteken. Ik dacht: die blonde dat lijkt Christel wel, en hé... dat lijkt... En het waren Jitske, Leonie, Yosay en Christel! Als verrassing naar Brighton gekomen om baby Jasper te ontmoeten! Adam had een hotel voor ze geboekt en niks verraden. Vanmorgen zei hij nog heel nonchalant: nog iets van de Flair-girls gehoord? Wij hadden net een goeie nacht achter de rug met redelijk wat slaap en dus had ik alle energie voor het bezoek. Heerlijk! Veel te veel kadootjes gekregen, eindeloos over de baby en de bevalling kunnen kletsen en even van mijn eigen kleine eilandje af en terug in de wereld. En het voelde heel gewoon, alsof ze om de hoek wonen en ik zou willen dat dat zo was. Thanks girls! Jullie zijn echt super!

Buiten

Jasper en ik zijn de afgelopen dagen 's middags naar buiten geweest. Ik ben nog niet helemaal aangesterkt maar mijn mannetje slaapt zo goed in de kinderwagen en het strand roept nu de zon weer schijnt. Dus na de voeding rond 12 uur neem ik snel twee paracetamol en haal een kam door mijn haar. Jasper is al diep in slaap voordat ik de wagen het trapje af heb gestuiterd en doet zijn ogen pas weer open als we terug zijn. In de tussentijd wordt er veel in de kinderwagen gekeken door voorbijgangers en iedereen heeft wel iets liefs of grappigs te zeggen. Vooral de dronkenlappen op St James Street. Een man van in de zeventig zei gister: Lovely baby that is, is it a girl? Ik: No sir, it's a boy. Hij: Oh, looks like a girl, doesn't he? Ik stil. Hij: So, how old is he? Ik: nearly three weeks now sir. Hij: Oh, thought he was about two months. Looks like a two months old girl to me. Nice. En bedankt.

Echt Hema

Echt HEMA
Originally uploaded by BabyUK.

Jasper in een van zijn vele HEMA pakjes

Delirium

Jasper is bijna drie weken oud en Adam en ik zijn moe. Niet moe zoals we vroeger wel eens moe waren na een nacht uit of een paar weken hard werken, maar moe tot in onze botten. We laten dingen uit onze handen vallen (niet ons kindje!), vergeten voortdurend dingen, en woorden en zinnen komen er in de verkeerde volgorde uit. Jasper is ondertussen heel tevreden en heeft zijn derde groeispurt achter de rug (of zitten we er nog middenin?). Voor hem is het heel gewoon om 's nachts om de anderhalf of twee uur aan de borst te gaan, om daarna een luier vol te poepen en nog een knuffel van zijn mama te verwachten. Mama zelf heeft vandaag besloten om maar niet meer aan slapen te denken. Van alle kanten horen we dat dit weer voorbij gaat, na een week of 6 of 8. En Adam en ik hebben veel plezier samen want we zitten allebei in dezelfde bubbel en zijn allebei dronken van vermoeidheid.

Mama

Mama
Originally uploaded by BabyUK.

Schrijven

's Nachts, als ik rechtop in bed zit met Jasper aan de borst bedenk ik stukjes die ik kan schrijven voor BabyUK. Over de klok en hoe ik 's nachts zit te rekenen hoe lang geleden het is dat ik hem gevoed heb, en hoe lang hij zal slapen, en wanneer het weer licht wordt en we weer een nacht doorgekomen zijn. Over mijn nieuwe rol als moeder die me volledig opslokt (het is nu kwart voor 8 's avonds en ik zit nog steeds in pyama, nog geen tijd gehad om te douchen). Over Jasper en de gekke gezichtjes die hij trekt 's nachts bij het licht van het bedlampje, die me weer energie geven en aan het lachen maken. Maar overdag ben ik te moe om te schrijven en probeer ik ieder moment dat hij slaapt ook te slapen. Tot het volgende huiltje...

In bad

In bad
Originally uploaded by BabyUK.

Sleepy (3)

Sleepy (3)
Originally uploaded by BabyUK.

Groeispurt

Adam en ik denken er aan een boek te schrijven met 'things they don't tell you when you have a baby'. Daar kan onder andere een hoofdstuk met groeispurts in. Niemand heeft ons gewaarschuwd voor een dag als deze waarin de baby alleen maar aan de borst wil, non stop, van links naar rechts en weer terug. Jasper heeft vandaag 6 uur achter elkaar bijna zonder onderbreking gevoed, en in dezelfde tijd drie luiers vol geplast en gepoept. Vannacht was hij om de anderhalf uur wakker en ik vond het niet erg want ik dacht: hij slaapt zo veel overdag, dan ga ik gewoon op de bank liggen en haal ik die uurtjes een beetje in. Niet dus. Toen Adam thuis kwam van zijn werk was ik doormidden gebroken, in tweeën gezogen, helemaal leeg. Jasper was tien minuten later in slaap en ligt nu nog steeds in zijn mandje, heel tevreden. En ik ben ook weer wat bijgekomen, na een bad, een bord eten en een dutje op de bank.

Sleepy (2)

Sleepy (2)
Originally uploaded by BabyUK.

In bed

Een verpleegster in het ziekenhuis zei tegen me: 'ik zou hem maar in zijn wiegje leggen, anders slaapt hij nog bij je in bed als hij tien is.' Jasper was net een dag oud. De andere vrouwen op zaal hadden hun kindje dag en nacht in het kleine doorzichtige wiegje. Ik niet. Ik wilde mijn kindje vasthouden, zijn huid tegen mijn huid. De borstvoeding is vanaf het begin heel goed gegaan en ik weet zeker dat dat daarmee te maken heeft. Nu zijn we thuis en ligt Jasper veel in zijn moses mandje te slapen. Maar 's nachts slaapt hij veel langer door als hij op een kussen tegen me aan ligt, en dat maakt het moeilijk. Is het beter om hem in zijn eigen bedje te laten slapen (wel bij ons op de kamer) of bij ons in bed? In het laatste geval krijgen we allemaal meer slaap en dat is ook weer goed voor mijn herstel van de keizersnee. Vannacht hebben we het maar half om half gedaan. Eerst dicht bij mama, daarna een paar uur in zijn eigen bedje en 's ochtends nog even bij papa.

(En om iedereen die bang is dat ik bovenop hem ga liggen gerust te stellen: ik kan me nog niet omdraaien in bed want daarvoor is mijn wond nog iets te vers.)

Sleepy

Sleepy
Originally uploaded by BabyUK.

It's a boy!

En daar was hij dan. Het moment veel groter en veel kleiner dan we hadden kunnen bedenken. Alles wat we geleerd hadden vergeten en onbelangrijk, alle verwachtingen weg. Toen ik niet meer wist waar ik was en wat ik aan het doen was (een kind aan het baren!), hoorde ik ergens iemand zeggen 'c-section', een keizersnee. Mijn kindje zat al uren vast en het hartslagje zakte steeds verder. Mijn natural birth was al lang daarvoor met alle mogelijke interventies opgehouden. De ambulance had me van onze idyllische kraamkamer in Crowborough naar het ziekenhuis in Haywards Heath gebracht. (Mijn eigen ritje door hel, een half uur lang non stop persweeën, vastgegespt op een brancard, over hobbelige landweggetjes, Adam niet bij me.)
En toen was hij er ineens, net na 5 uur 's ochtends, toch nog op 5 mei en zei Adam: it's a boy! Het was Jasper, al die maanden al. Het streepje op de zwangerschapstest. Het kleine wezentje op de echo. Alle schopjes en hikjes waren allemaal van Jasper. En daarmee was alle pijn in één keer helemaal weg en vergeten. En ja hij is het mooiste kindje allertijden, onze zoon, Jasper Oliver.

Thuis

Thuis
Originally uploaded by BabyUK.

Jasper Oliver

Jasper
Originally uploaded by BabyUK.

3390 gram.

Geboren

Geboren
Originally uploaded by BabyUK.

Op 05 05 2005 net na 5 uur 's ochtends.

Brug

De zon schijnt en de ramen zijn open. Het is bank holiday dus het strand is vol, maar ik ben niet verder gekomen dan het trapje voor het huis. Ik probeer mensen te vermijden en heb Adam gevraagd geen vrienden meer uit te nodigen. Normaal gesproken is het hier open huis en kan er altijd aangeschoven worden voor het eten. Maar ik wil nu rust aan mijn hoofd, en al helemaal geen mensen die nog even mijn buik willen bekijken, alsof ik een circus aapje ben, een zwanger circus aapje. Ik las een Afrikaans gezegde dat zegt dat een bevalling is als een hele smalle brug, en dat mensen je naar het begin kunnen begeleiden en aan de andere kant weer op kunnen wachten, maar dat je helemaal alleen die brug over moet. Ik ben nu wel klaar om over te steken.

Afscheid

Vandaag zijn onze vrienden en bijna buren Peppie en Hector verhuisd. Naar Swindon, twee uur van Brighton vandaan. Toen wij net hier kwamen wonen, was er nog geen sprake van een verhuizing, maar Hector's moeder werd ernstig ziek en toen was de beslissing om te gaan snel genomen. Peppie hoopte de afgelopen weken dat de baby wat vroeg zou komen zodat ze in ieder geval in de buurt zou zijn, maar dat is niet gelukt. Nu zitten ze in de verhuiswagen richting het westen, en heb ik geen buurmeisje meer die iedere dag even thee komt drinken en kijken hoe het gaat... En ik kon niet eens helpen met dozen sjouwen. Heb in plaats daarvan nog maar een stapel flapjacks gebakken en uitgedeeld rond de helpers, heel mumsy.

31!

Ontbijt op bed, bloemen, een stapel kaarten en postpakketten uit Nederland. En een hele mooie ring met een diamant verstopt in een blueberry muffin. Lucky!

Jarig

Jarig
Originally uploaded by BabyUK.

Hippie

Gisteravond had ik een girls night in (de mannen hadden zich verzameld in de pub om de hoek) met een ceremonie in hippie style ter voorbereiding op de bevalling. De meiden hadden allemaal iets kleins meegenomen om een altaartje te maken, en kraaltjes om een ketting voor me te maken, heel lief. Met allemaal hetzelfde lintje om onze polsen (eerst aan elkaar vastgebonden en daarna door de aanstaande moeder (moi) losgeknipt) wachten we nu op de bevalling. Verder werd er vooral veel gepraat, gelachen, wijn gedronken (niet door mij) en chips gegeten. Om half 12 kwamen de mannen binnenvallen om de resterende flapjacks en carrot cake op te eten. En toen was het ineens twaalf uur en was ik jarig!

Friends

Friends
Originally uploaded by BabyUK.

Buiten

Buiten
Originally uploaded by BabyUK.

En?

De telefoon gaat de laatste dagen steeds vaker. 'En?' vraagt iedereen, 'is ie er al?' Nee nog geen baby. Ik ben officieel pas volgende week zondag uitgerekend, dus ik heb ook nog even. Maar zelf dacht ik steeds dat hij of zij wat eerder zou komen, en met mij de rest van de wereld. Nu begint het ineens te dagen dat het ook twee weken later kan zijn. En dat is dan nog drie en een halve week!

Mobiel

Ik ben nooit een fan geweest van de mobiele telefoon. Jarenlang had ik er geen of leende ik af en toe een oud mobieltje van Marieke of van Goof. Sinds ik in Engeland woon heb ik een inmiddels vintage pay as you go telefoontje. Hartstikke goedkoop want ik vergeet m altijd op te waarderen, en ook wat onhandig want hij zit altijd onderin mijn tas en ik heb dus vooral missed calls of sms-jes die ik niet kan beantwoorden (sorrie, geen credit). Maar op verzoek van Adam heb ik 20 pond credit gekocht, en het volume harder gezet, en de batterij opgeladen. (Hij denkt dat mijn waters gaan breken in de supermarkt en dat de baby er is tegen de tijd dat ik bij de kassa ben.) En iedere keer als een van ons de deur uit gaat, vraagt de ander nu: heb je je mobiel wel? Is tie opgeladen?

Coming soon...

Coming soon
Originally uploaded by BabyUK.

Breathe

Vandaag hadden Adam en ik een yoga workshop. Ik hoopte de hele week dat ik niet voor vandaag zou bevallen zodat ik dit nog kon doen, ter voorbereiding. Mijn yoga juf vertelde over verschillende ademhalingen in verschillende stadia van de bevalling en over houdingen die kunnen helpen bij het baren. Het was meer nog voor de aanstaande vaders; wat zij wel en vooral niet moeten doen. Een van de mannen was nog in de veronderstelling dat alle vrouwen liggend in bed een kind baren, dus voor hem was de workshop zeker geen weggegooid geld. En voor ons ook niet, omdat het eindelijk een positief verhaal was. Niet over pijnstillers maar over oerkracht.

Waiting...

Waiting
Originally uploaded by BabyUK.

Nest 2

Vanmorgen bij de dokter geweest voor mijn 38 weken check. Het hoofdje is ingedaald en de baby is 'definitely on its way out'. Het kan nog een paar dagen duren maar ook een paar weken. Het nest moet dus verder af, en de tas moet ingepakt worden. Adam en ik hebben bij Boots de TENS gehaald (een klein apparaatje dat dmv electrische schokjes zorgt voor meer endorphine in je lichaam), en alle andere kleine dingen die we nog nodig hadden (snacks voor Adam, dextro voor mij). Daarna de baby was aangezet. Alle kleine pakjes, lakentjes en handdoekjes moesten nog een keer gewassen worden voor gebruik. Ook maar meteen het huis wat opgeruimd. De keukenkastjes blinken, laat de baby maar komen!

On

On
Originally uploaded by BabyUK.

Drie generaties

Drie generaties
Originally uploaded by BabyUK.

Vrij

Vandaag was mijn laatste werkdag, mijn zwangerschapsverlof is officieel begonnen. Nog twee en een halve week tot mijn due date dus ik kan hopelijk nog even full time zwangeren en daarna een paar maanden full time moederen. Ik ben nu wel toe aan een beetje rust aan mijn hoofd (en buik) want het zijn drukke weken geweest met veel afspraken en bezoek. Dus voor morgen heb ik mezelf getrakteerd op 75 minuten reflexology. Volgens Adam is mijn agenda nu alweer te vol, maar ik heb ook nog een paar dagen helemaal leeg om eindeloos op de bank of in de zon te zitten en alleen maar een beetje te dagdromen over alles wat gaat komen...

Brighton beach

Manja
Originally uploaded by BabyUK.

Manja is een dagje in Brighton, zo gezellig! De zon schijnt en het lijkt wel zomer in Brighton.

Supermarkt

Vanmiddag waggelde ik wat rond door de supermarkt toen er ineens een jongen van een jaar of 15 voor mijn neus stond. Heel verlegen maar met big smile zei hij terwijl hij naar mijn buik keek: congratulations. En voordat ik wat terug kon zeggen was hij alweer verder gelopen.

Nog 3 weken

Nog 3 weken
Originally uploaded by BabyUK.

Oefening

In de klasjes en uit de boeken leer je dat je waters kunnen breken voordat de weeën beginnen. En dat dat een enorme stroom water kan zijn, of een klein beetje. En dat je dan de vroedvrouw moet waarschuwen omdat de baby een infectie op kan lopen als de vliezen gebroken zijn. Ja de theorie is wel duidelijk, maar toen ik gister ineens wat 'water' verloor, wist ik het niet zo zeker. Misschien was mijn blaas wel lek? Ik liet het maar even zo, tot Adam thuis was en we samen na een uur bedachten dat we misschien toch de vroedvrouw moesten bellen. Die zei meteen dat we naar het ziekenhuis moesten, en had ik mijn tasje wel klaar staan want ze zouden me wel eens kunnen houden. Nou nee, dus Adam en ik hebben als een dolle wat spullen voor mij bij elkaar gezocht en wat pakjes en luiertjes en dingen voor de baby. De afdeling in Brighton was vol en dus mochten we kiezen tussen Worthing, Eastbourne en Haywards Heath. De laatste werd het, en dus reden we 's avonds om half 10 over donkere landweggetjes op zoek naar het streekziekenhuisje. Daar werden we met open armen ontvangen, misschien omdat we allebei in opperbest humeur waren en vooral moesten lachen om de hele situatie. De vroedvrouw had me binnen vijf minuten in bed met een monitor op mijn buik voor de baby, een bloeddrukapparaat om mijn arm, een thermometer in mijn mond en een apparaatje in mijn hand met een knopje waar ik iedere keer als de baby bewoog op moest drukken. Adam kon helaas geen foto nemen want de camera zat in de tas en die hadden we in de auto laten staan, anders zouden ze nog denken dat ik wilde blijven.
Na een uur kwam de dokter kijken, en bleken de vliezen nog intact. Maar de vroedvrouw wilde ons nog niet laten gaan, of we niet wat thee wilden, en ze zou ons eens even een rondleiding geven, voor het geval ik bij hun kwam bevallen. En dus liepen we pas na middernacht het ziekenhuis uit, allebei nog steeds de slappe lach. Leuk, zo'n oefenrondje.

Charlie

Gisteravond na yoga kwam Lucy (een van de vrouwen uit het yoga klasje) haar kindje aan ons laten zien. Baby Charlie, nu net een week oud. We hebben afgesproken dat iedereen probeert om na de bevalling langs te komen na de les om te vertellen hoe het gegaan is, en natuurlijk om de baby te laten zien. Lucy zag er een week na het baargeweld geweldig uit en Charlie was een prachtig mooi mannetje die tevreden lag te slapen in de armen van zijn moeder. De bevalling had 36 uur geduurd maar Lucy vertelde er met veel plezier over. Ja het was wel zwaar geweest maar ook een geweldige ervaring en ze was mega trots op haar topprestatie. En terwijl zij vertelde keken wij allemaal met open mond naar Charlie, en zeiden de hele tijd in koor 'Ooh' en 'Aaaaah', als hij gaapte of een armpje bewoog.
's Nachts droomde ik dat ik ging bevallen, de weeën waren begonnen en ik dacht de hele tijd: oh nee, geef me nog twee of drie weken! En die heb ik hopelijk ook nog.

Voor mijn (nog) ongeboren kleinkind

Lieve kleine,

Terwijl jij je koest houdt in het warme holletje
van je moeders buik, staan aan beide kanten van
de plas heel wat mensen van ongeduld te
trappelen tot het moment dat jij je niet langer
in kunt houden en, van pure nieuwsgierigheid,
deze wereld pardoes komt binnenvallen!

Laat ik je alvast maar vertellen dat je niet meer
terug kunt, voor het geval je dat zou willen,
(niet geheel ondenkbaar, gelet op de penibele staat
waarin onze wonderlijke planeet verkeert).

Sterker nog, er is zelfs al onmiddellijk volop werk
voor je aan de winkel. De mensheid zit verlegen
om je onschuld en kwetsbaarheid, smacht naar
de onvijandigheid van een nieuwe boreling,
heeft schreeuwend behoefte aan je gespeelde
onwetendheid van karma en van de prins geen
kwaad en zoekt troost bij een paar ons hulpeloos
wezen met een hart zo groot als het leven…

Wat zeg je?
Valt het je allemaal wat rauw op het dak, zo vlak
voor je geboorte? Trek je er vooral niks van aan,
lieve kleine, daarom heb ik het juist opgeschreven,
omdat m’n geheugen stilaan op een vergiet
begint te lijken en een gewaarschuwd mens
voor twee telt…

…en als je me later nodig hebt, weet je me vast
en zeker te vinden… tenminste: dat hoop ik!


kusje van je aanstaande grootvader

Crowborough

Vandaag zijn Adam en ik naar Crowborough geweest om de vroedvrouw in het kraamhuis te zien. Wat een verschil!! Niet even snel bloeddruk meten, hartje luisteren en wegwezen, maar eerst uitgebreid praten over de bevalling en hoe het gaat. Daarna alle gebruikelijke tests, baby voelen (ligt nu helemaal goed en is verder gedaald maar moet nog een klein stukje voor het hoofdje engaged is), en het hartje luisteren (niet 10 seconden maar 5 minuten, gewoon omdat het zo leuk is). Ondertussen werden ook de andere vroedvrouwen binnen geroepen om zichzelf voor te stellen en een praatje te maken. Goeie sfeer daar in Crowborough, jammer dat het zo ver rijden is...

Antenatal 2

Terug in hetzelfde zaaltje voor een klasje over de bevalling. De midwife die hier normaal verantwoordelijk voor is, was er vandaag niet en haar invaller wist niet zo goed wat ze moest met alle aanstaande ouders. Een video dan maar, met een thuisbevalling, een ziekenhuisbevalling, een bevalling in het water en een keizersnede, voor het geval dat. Daarna een weinig inspirerend praatje over de eerste, tweede en derde fase van de bevalling. De verloskundige wist het niet zo goed, niet wat ze moest zeggen en al helemaal niet hoe al onze bevallingen zouden gaan verlopen. Ze verontschuldigde zich nog wel op het laatst, en bij het volgende klasje (de bevalling, deel 2, volgende week maandag) zou de gewone juf weer aanwezig zijn...

Braxton Higgs

Gisteren met mama en Adam naar East Dean gereden (ik achter het stuur om mama te laten zien dat ik echt auto kan rijden) naar de cliffs. Even rondgelopen en naar al het natuurgeweld gekeken en toen naar de oude dorpspub voor een echte publunch in de zon. 's Middags mama naar Gatwick gebracht (de volgende keer dat we elkaar zien is er een kindje!) Terug naar Brighton in de auto begonnen de Braxton Higgs, de oefenweeën, en die gingen de rest van de avond door. Niet pijnlijk maar een beetje ongemakkelijk. En Adam schrikt iedere keer als ik een raar geluid maak. Ik denk dat het hoofdje van de baby begint in te dalen, wat me alleen maar goed nieuws lijkt. Dinsdag gaan we naar de vroedvrouw in het kraamhuis dus dan weet ik meer.

xOn

East Dean

East Dean
Originally uploaded by BabyUK.

Oxytocin

Oxytocin is ons nieuwe toverwoord. Er moet oxytocin aangemaakt worden. Oxytocin (hoe vaker je het zegt hoe mooier het woord wordt) is het hormoon dat oa de bevalling in gang zet. Het hormoon dat er voor zorgt dat moeder en kind meteen een band met elkaar krijgen, en het hormoon dat helpt bij de borstvoeding. (Er wordt zelfs gezegd dat oxytocin het geheugen van vrouwen na de bevalling aantast, dit omdat vrouwen anders nooit weer zwanger willen worden.) Hoe meer oxytocin hoe beter. En hoe komen we er aan? Door ons te omringen met lieve, positieve mensen. (De rest moet even opzouten.) En chocola helpt, en cake. Dus vanmiddag heb ik met mama een groot stuk carrot cake gegeten. Alles voor de baby...

Life before birth

Vanavond hebben we allemaal voor de televisie gezeten: de aanstaande oma, mama, papa en baby in de buik om te kijken naar Life before birth. Een twee uur durende documentaire waarin een baby voor de geboorte negen maanden gevolgd wordt met 3D echo. Waanzinnig! De baby 'loopt' al met tien weken door de baarmoeder, doet z'n oogjes open (soms al met 18 weken) en trappelt en doet alsof het een kickboxer is. Na 6 maanden beginnen de zintuigen echt te ontwikkelen en reageert de baby op voedsel, geluid en aanraking. Baby zuigt op zijn duim om vast te oefenen voor de borst en trekt een boos gezicht als de dokter te hard op de buik duwt. Volgens de televisiegids is de documentaire wat langdradig, maar als zwangere vrouw kan ik er natuurlijk geen genoeg van krijgen, en lijkt het even alsof het mijn baby is op het televisiescherm.

Midwife

Vanmiddag naar mijn midwife geweest voor controle. Het is een beetje een raar mens met weinig tijd en niet veel aandacht voor 'haar' zwangere vrouwen. Maar ik had me goed voorbereid en heb de ene vraag na de andere gesteld. De baby maakt het goed. Het hoofdje ligt beneden en is al een stuk gezakt maar nog niet ingedaald, ruggetje ligt rechts en moet nog naar voren draaien (go baby go!). Hartje klonk goed. Bloeddruk in orde. En als alles goed gaat, was dit mijn laatste bezoekje want de volgende twee afspraken zijn in het kraamhuis. Alleen als de baby ingeleid moet worden, moet ik nog terug naar vroedvrouw Sally.

Nog 1 maand

Nog 1 maand
Originally uploaded by BabyUK.

Antenatal 1

Vandaag had ik mijn eerste antenatal class: borstvoeding. En dus zette Adam mij om half 2 af bij een oud centrumpje ergens achter in Hove (deze les was alleen voor de vrouwen en niet voor de partners). Typisch lelijk Engels: systeemplafonds, oud behang op de muur, vieze vloerbedekking. (Een vriend die jaren geleden uit Zimbabwe naar Engeland kwam, vertelde een keer hoe schokkend hij die armoede in het begin vond. In zijn dromen was Engeland, toch een van de rijkste landen ter wereld, bedekt met een laagje bladgoud, niet met vies vergeeld behang.)
Maar goed. In twee uur werden ons de ins en outs van borstvoeding geven bijgebracht, met behulp van een plastic babypop en twee borsten, eentje gebreid met roze wol en eentje van stof die ook binnenstebuiten gedraaid kon worden om de binnenkant van de borst met alle melkklieren prijs te geven. Het klinkt nu vooral hilarisch maar het was ook wel leerzaam. En gezellig want waar zwangere vrouwen bij elkaar zijn, wordt ook altijd veel gepraat, gelachen en thee gedronken.
Volgende week ga ik samen met Adam naar het volgende klasje: de bevalling!

On

On
Originally uploaded by BabyUK.

Adam

Adam
Originally uploaded by BabyUK.

Fish & Chips

Zondag

Een zondag in Brighton. Ontbijten met scrambled eggs, crispy bacon, thee en de zondagskrant. Zon. Zee. Slenteren langs het strand, Fish & Chips en heel veel krijsende meeuwen. Het leek wel een familie-uitje, Adam en ik en de baby in de buik die groter en groter groeit. We hebben naar wat huizen gekeken in Newhaven en in Seaford, maar nog niks gevonden, en voorlopig zitten we hier ook nog goed. Zeker nu de zon weer schijnt en we het strand als voortuin hebben.

Tja...

Ik probeer al een paar dagen te bedenken waar ik eens over kan schrijven. Maar heb eigenlijk niet zo veel te zeggen. Geen spannende gebeurtenissen, geen nieuwe ontwikkelingen. Gewoon een beetje gewerkt, naar yoga geweest, boek uitgelezen, met Adam op de bank gehangen en veel geslapen.Niet echt dingen om een weblog mee vol te schrijven. Meer in april...

xOn

Zware nacht

Zaterdagavond waren we uit om de verjaardag van Rachael te vieren. Iedereen was om half 8 in de pub en om 9 uur hadden we een grote tafel in een Mexicaans restaurant. Veel te laat voor een zwangere vrouw om nog te eten, maar ik wilde geen spelbreker zijn en vond het leuk om iedereen weer even te zien. Ik weet niet waar mijn maag precies zit nu er zo'n groot deel van mijn lichaam gevuld is met baby, maar wel dat er niet te veel eten meer in kan en vooral niet te laat 's avonds. Toen Adam en ik naar huis wilden gaan, stonden er lange rijen voor de taxi, de pubs waren net dicht. En dus zijn we maar gaan lopen. Of beter: Adam is gaan lopen en ik ben er achteraan gewaggeld. Puffend en steunend, want ik kon ook niet goed ademhalen.
Die nacht kon ik niet slapen. Brandend maagzuur, te weinig lucht, huiduitslag en ook nog verkouden. Dus ik zat rechtop in bed te luisteren naar Adam's tevreden slaapgeluiden. Om 4 uur heb ik hem huilend wakker gemaakt omdat ik vond dat hij ook even moest delen in de zwangerschaps-ellende. Dat deed hij netjes en een paar minuten later hoorde ik aan zijn ademhaling dat hij weer sliep. Zwanger zijn kan soms heel eenzaam zijn. Rond 5 uur kon ik eindelijk liggen en heb nog een paar uurtjes geslapen.
Voor mij geen late-night-dinners meer. In ieder geval de komende zes weken niet.

Papa Cat

Papa cat
Originally uploaded by BabyUK.

Verkouden

De meeste winters ontsnap ik niet aan een griepje of een verkoudheid, maar de afgelopen winter ben ik zonder zakdoeken doorgekomen. Adam kwam in januari terug uit Tenerife met een fikse griep die bijna twee weken aanhield. Ik bleef gezond, wat een klein wonder mag heten, omdat Adam dagenlang zwetend en niezend in bed lag. Ik was wel trots op mijn zwangere lichaam en op mijn afweersysteem dat overuren draaide. Iedereen om me heen had wel een griepje of een virus, maar alle rondvliegende bacillen leken mij voorbij te gaan. Totdat ik gisteren ineens last kreeg van mijn keel. Ik had 's avonds lekker eten gemaakt maar proefde niks. En vanmorgen werd ik wakker met een hoofd vol watten. Juist ja, toch nog een kleine verkoudheid opgelopen, net nu de lente begonnen is.

34 weken

34 weken
Originally uploaded by BabyUK.

Ziekenhuis

Gisteravond ben ik na het eten naar het ziekenhuis gewandeld voor de rondleiding over de kraam/baar afdeling. Hoewel ik hopelijk niet in het ziekenhuis ga bevallen, leek het me wel verstandig om toch een kijkje te gaan nemen, voor het geval dat. Er stond een grote groep zwangere vrouwen met partners te wachten. Ik was zonder Adam en de enige 'single mum'. De vroedvrouw was aardig maar het hele ziekenhuis-idee staat me nog steeds erg tegen. Er werd vooral veel gepraat over pijnstillers. Je kunt beginnen met wat paracetamol, dan over naar gas & air, vervolgens wat pethidine (een opiaat) en dan nog een epidural (een ruggenprik) krijgen.
De vroedvrouw haalde de gas & air fles erbij en vroeg wie er even wilde proberen. Alle zwangere vrouwen zeiden netjes nee, maar de vaders wilden wel even (Adam had vast vooraan in de rij gestaan) en waren allemaal enthousiast. Waar kan je dat kopen?
De hele afdeling heeft maar 1 baarbad, terwijl er vaak zo'n 15 baby's per dag geboren worden. En er zijn nog wel wat hulpstukken maar dan moet je wel hopen dat je niet aan een infuus en monitor ligt, en dus aan bed gebonden bent. Alle kamers hebben tl-verlichting en je mag wel een eigen lamp meenemen, maar die moet dan twee weken van tevoren gebracht worden om getest te worden door health & safety. De post-natal afdeling was ook niet echt een lokkertje. Zalen met zes bedden en een nare ziekenhuislucht.
Het staat me tegen dat de hele bevalling zo medisch gemaakt wordt, terwijl het juist iets natuurlijks is, maar als het moet dan moet het. Ik hoop heel erg dat alles goed gaat en we naar Crowborough kunnen, naar het kraamhuis. Wat een verschil!

Alleen

Adam is voor twee dagen naar Frankrijk om wat werk te doen in de cottage van zijn ouders. Ik ben hier gebleven want zag het niet zitten om zo lang in de auto te zitten, en mag ook niet meer vliegen. Bovendien leek het me wel lekker: nog even een paar dagen alleen. De zon schijnt en ik ben aan het werk, er varen steeds zeilbootjes voorbij en er wordt druk geschopt in mijn buik. Vriendin Peppie en ik hebben op het stoepje thee gedronken en de meest hilarische bevallings-scenario's bedacht. Ik heb lekker eten gehaald voor vanavond, ben net aan een nieuw boek begonnen, en er is veel girlie televisie (desperate housewifes) vanavond. Ik vind dit soort dagen heerlijk, ook al mis ik Adam wel een beetje. Het is raar om te bedenken dat ik dat straks niet meer heb, en misschien geniet ik er daarom ook wel extra van nu.

xOn

Lente

Maandenlang zat er iets groots tussen de baby en ons in: De Winter. Maar nu, na een paar ijskoude weken, is ineens de lente begonnen. De zon heeft een paar dagen geschenen en meteen lopen er weer mensen op slippers en in korte broek. Adam heeft weer in het veld gewerkt en een heel bruin hoofd en vervelde neus. Ik drink iedere middag thee op het trapje voor ons huis, met mijn hoofd in de zon, en heb ineens sproeten. Iedereen zegt voortdurend: wat een goeie tijd om een kindje te krijgen! En dat is het ook. Nog een week of 6. We zijn er klaar voor!

Dromen

Iedere ochtend vertel ik Adam over mijn crazy dreams. Ik geloof dat de dromen naar mate de zwangerschap vordert steeds gekker worden. Ze zijn een beetje in twee categoriën te verdelen: dromen waarin ik wel zwanger ben, maar niet helemaal normaal en dromen waarin ik vergeet dat ik zwanger ben en steeds op het laatste moment denk: oooh nee, maar ik ben zwanger.
Vorige week had ik onze eerste biologische groenten en fruit doos thuis bezorgd gekregen. Daar zaten prachtige peren in, heel mooi groen en sappig. Die nacht droomde ik dat ik zwanger was van een peer. De nacht daarna was ik zwanger van een vierling: twee jongetjes zaten aan de ene kant van mijn buik en twee meisjes aan de andere. Verder heb ik al een eekhoorn en een poes gebaard en een kindje dat meteen begon te praten.
Gisteren droomde ik dat ik op een feest was, waar ik tegen de ochtend na heel veel cocktails me ineens realiseerde dat ik hoogzwanger was. Vannacht was ik op schoolreisje samen met Lisette. We waren eerst naar New York gevlogen en toen naar Keulen. Daar had ik geen metrokaartje gekocht en moest toen voor straf het hele metrostation vegen. Ik probeerde te ontsnappen en moest via een ladder naar boven klimmen en mezelf door een heel klein gat naar buiten wringen. Pas toen ik vast kwam te zitten, realiseerde ik me dat ik zwanger was. Toen zijn Lisette en ik maar weer terug gegaan en hebben het hele metrostation geveegd en daarna gedweild...

Uitkering

Vandaag kwam eindelijk de brief met het verlossende woord: ik krijg mijn maternity allowance, een soort zwangerschapsverlof. Het is een basisuitkering voor zelfstandigen, niet heel veel maar toch geld dat we goed kunnen gebruiken. Ik had alle formulieren ingevuld en tientallen telefoontjes gepleegd met alle instanties maar was er niet zeker van of het allemaal goed zou gaan. Ik bleek iets verkeerd gedaan te hebben met de contributie van mijn sociale verzekeringen en hoewel ik dat nog recht kon zetten, kon niemand me zeggen of dat ook voldoende was. Maar vandaag kwam de brief. Ik krijg het maximale bedrag, voor zes maanden. En zo wordt het steeds rustiger in mijn hoofd.

Lieve Goof

Soms sta ik in gedachte nog even naast jouw bed op de intensive care, te wachten. Het is een jaar later nu, ik zit in een nieuw huis met uitzicht over zee, en pas nog maar net met mijn buik achter mijn bureau. Jij bent doodgegaan en het leven door.
Ik denk vaak aan je, maar nooit heel lang. Ik heb je een beetje weggestopt want er zit een kindje in mijn buik dat nu al veel aandacht nodig heeft. Toen ik mijn zwangerschapstest deed en er een + op het schermpje verscheen, heb ik jou als eerste het nieuws verteld. Het was zeven uur 's ochtends en Adam lag nog te slapen. Ik dacht dat je het wel zou waarderen als je de primeur had maar je bleef stil. Ik kon ook niet bedenken wat je er van zou vinden. Iedereen zei later dat je het 'Fantastisch!' gevonden had, en dat had je het waarschijnlijk ook.
Jij dacht altijd dat de dood een groot zwart gat zou zijn, en ik weet niet of je ook echt daar in gevallen bent, maar dat is wat er nu nog is: een berg herinneringen en een groot zwart gat. Ik kijk elke dag even naar jouw foto maar hou het nooit heel lang vol. Dag lieve Goof, dat ik je mis dat weet je wel.

xOn

ps. De weblog is eigenlijk voor jou, omdat jij altijd zei: je moet wel blijven schrijven. En wie weet, misschien is er wel internet in dat grote zwarte gat.

Goof

Goof
Originally uploaded by BabyUK.

8.12.1946 - 18.03.2004

Het Kraamhuis

Adam en ik zijn gisteren, eindelijk, een kijkje gaan nemen in Crowborough Birthing Centre, een holistisch kraamhuis waar ik mijn baby wil gaan baren. In Engeland is het niet zo eenvoudig om een thuis-bevalling te regelen en omdat ik liever niet naar het ziekenhuis ga, lijkt dit een goeie tussenweg. Een vriendin van ons is in december in Crowborough bevallen en was vol lof, sterker nog: ze wilde niet meer weg. Na vijf dagen moest het verplegend personeel haar vriendelijk verzoeken om nu toch maar eens naar huis te gaan.
Het kraamhuis hoort bij een piepklein ziekenhuisje, meer een medisch centrum, in een mooi dorpje. Er zijn zes bedden en twee baar-kamers. Niet heel veel ruimte dus, maar er zijn maar zo'n 300 bevallingen per jaar, wat heel weinig is. Een vriendelijke vroedvrouw heeft ons rondgeleid en de beslissing was snel gemaakt. Ja wij willen! De sfeer was goed, de mensen vriendelijk en de baar-kamers hebben allebei een groot bad en geen tl-verlichting. We hebben meteen de formulieren ingevuld en gaan nog een paar keer terug voor check-ups door de vroedvrouw daar. De baby ligt al met zn hoofdje naar beneden, dus dat heeft ie alvast goed gedaan. En nu maar hopen dat niet de gehele baby-boom begin mei in Crowborough gaat bevallen...

Het Kamertje

Het Kamertje
Originally uploaded by BabyUK.

Nest 2

De afgelopen maanden zag ik niet echt het nut in van een babykamer. Een eigen kamer, wat moet een baby er mee? Ons kindje kan de eerste maanden gewoon in het moses mandje bij ons op de kamer, makkelijker voor de voedingen 's nachts en ook wat gezelliger. Zo vanuit de buik naar een kamertje alleen lijkt me een beetje wreed. Maar toen kwamen alle babyspullen en ging bij mij ook eindelijk het lampje branden: het kamertje is in eerste instantie voor alle spullen en niet zo zeer voor de baby zelf.
Na ons bezoekje aan Nederland besloot ik om dan ook maar meteen alles klaar te maken. En dus heeft Adam gisteravond een ikea kastje in elkaar geschroefd en heb ik alle kleertjes, knuffelberen, speentjes, luiertjes en handdoekjes een plaatsje gegeven. En toen alles af was en de nieuwe lamp brandde en het muziek-schaapje zijn liedje speelde, kwamen de tranen. Omdat het er zo mooi uit ziet en vooral omdat het zo echt is en zo dichtbij nu. Het nest is af, nu heb ik nog 7 weken om aan het idee te wennen!

xOn

Baby Shower

Weer terug in Brighton met een auto vol babyspullen. De Hema is leeg geroofd en alle Nederlandse lekkernijen (oude kaas, roggebrood, rookworst, drop etc.) weer even geproefd. Het was super om iedereen te zien, en ook raar omdat het de laatste keer is voordat de baby komt. Ik heb genoten van de High Tea. Toch nog een heuse babyshower. Ienes met de mannen, Laetitia met haar prachtige dochter, alle dwergen, twee zwangere buiken, Marike met nieuwe tatoeage (mooi!), Chris en Leonie met Pimmetje (de nieuwe liefde van Adam). Met heel veel dank aan iedereen en vooral aan opa en de oma's, voor de brownies, de muffins, de appeltaart en alle andere lekkernijen. De buik is weer een kilo zwaarder, en ik heb nog een week of 8 te gaan, waar moet dat heen?

The Flair Girls

The Girls 3
Originally uploaded by BabyUK.

De Mama's

De Mama's
Originally uploaded by BabyUK.

De Chefs

De Chefs
Originally uploaded by BabyUK.

Cravings

Have you had any cravings yet? is een veelgestelde vraag. Het antwoord is 'nee, niet echt'. Geen augurken voor mij, en geen nachtelijke bezoekjes aan de koelkast. Het enige waar ik even naar verlangd heb is buttermilk, karnemelk. En hoewel de echte Engelse scones gemaakt worden met buttermilk is het niet makkelijk te krijgen. Adam en ik hebben er een tijdje naar gezocht en in alle winkels en supermarkten gevraagd of ze het konden bestellen, maar veelal zonder succes.
In diezelfde tijd begon mijn huiduitslag. Kleine bultjes die langzaam striemen worden en over mijn hele lichaam zitten. Jeuk! Verschillende dokters keken er naar en wisten er geen raad mee. En dus leef ik er maar mee, bij een zwangerschap hoort tenslotte ook een kwaaltje. Irritant blijft het wel, 's nachts word ik steeds wakker en vaak slaap ik met een tube creme in mijn hand zodat ik half in slaap de uitslag te lijf kan.
En toen kwam Adam thuis van Asda, de mega supermarkt waar wij niet graag komen omdat het er altijd te druk is. Hij had buttermilk gevonden en meteen een voorraad ingeslagen. Die avond dronk ik een halve liter karnemelk met limoensap en bleef de hele nacht jeukvrij. En de nacht daarop weer.
Volgens de boeken crave je wat je nodig hebt, en dus hoop ik nu dat dat mijn karnemelk is. En dat ik de komende twee maanden in ieder geval niet meer onder de striemen zit. Op naar Asda!

Baby talk

Adam en ik praten veel over De Baby, maar zeggen ook regelmatig: nu even een ander onderwerp. Vooral als er vrienden zijn. Maar dit weekend is super-baby-talk-weekend want ik heb mijn ook zwangere vriendinnetje Misja op bezoek. En dus zitten we met z'n tweeën (vieren) op de bank en bespreken alle vooruitzichten, twijfels en verwachtingen. Heel gezellig. En hoewel ik haar zwangerschap vooral op afstand meemaak, verheug ik me op mijn toekomstige bezoekjes aan Amsterdam en dat onze kindjes vriendjes worden en straks samen spelen terwijl Mies en ik cappucino's drinken en onze nieuwe levens bespreken.

xOn

Zeven maanden

Zeven maanden
Originally uploaded by BabyUK.

De Buik

De internet-goden zijn me niet gunstig gestemd vandaag, en dus lukt het me niet om de veel verzochte foto's van De Buik op mijn site te plaatsen.
Toen ik net zwanger was, wilde ik iedere dag een foto maken van mijn veranderende lichaam, zodat ik later een soort stripboekje kon maken met een steeds groter wordende buik. Dat heb ik niet gedaan. Een kindje in je buik is heel bijzonder maar tegelijkertijd is er ook nog een gewoon dagelijks leven, waar ik vaak al druk genoeg mee was. Adam heeft laatst wel een fotoreportage gemaakt, leuk voor later, en er is een stapel kiekjes waar ik het maar mee moet doen.
Een zwanger lichaam levert veel reacties op. Zou normaal gesproken bijna niemand het in zijn hoofd halen om je borsten en buik uitgebreid van commentaar te voorzien, als je zwanger bent hoor je niet veel anders. Soms heb ik de neiging om schaamteloos commentaar terug te geven: Jij hebt eigenlijk wel dikke billen zeg, dat valt me nu ineens op.
Volgens de vroedvrouw heeft De Buik het goeie formaat, maar anderen zijn het daar niet altijd mee eens. 'Jeeeeeeezus, wat ben jij dik, krijg je een drieling ofzo?' zei laatst iemand (een man natuurlijk) terwijl een moeder van 2 zei: 'Wat een schattige bump, ben je echt al zeven maanden?' Zelf vind ik m de ene dag Mega en de andere dag Mini, dat laatste vooral als ik een dag geen spiegels of foto's van mezelf zie.

xOn

Nest

Toen Adam en ik naar Marine Parade verhuisde, grapte ik: let the nesting begin! And so it did. Na de moses basket kwamen de kinderwagen, het autostoeltje, het wipstoeltje, de badspullen, de tassen vol kleertjes (allemaal gekregen). Gister moest ik naar de vroedvrouw en omdat we nu aan de andere kant van de stad wonen, was het nogal een klus om daar te komen. Met de bus was ik in het centrum van Brighton terecht gekomen, en omdat ik veel te vroeg was, heb ik nog maar wat dingen ingeslagen: sokjes, flesjes, spullen voor de bevalling. Daarna bij een doe-het-zelf winkel verf gekocht, schuurpapier en kwasten. Toen liep ik ineens tegen mandjes aan die mooi in de 'boekenrek wordt babykast' kunnen. Van daar was het nog een kwartier lopen, met vier tassen, en dus kwam ik net op tijd maar met bezweet voorhoofd in de praktijk aan. Alles was goed, bloeddruk in orde, buik het juiste formaat, hartje vrolijk kloppend.
Weer thuis snel het huis opgeruimd (dat moet nu iedere dag gebeuren, voor het geval de baby al komt... alsof het de baby iets kan schelen als er een dag geen stofgezogen is) en toen aan de slag met schuurpapier en kwast. Het huis stinkt nu naar verf, maar de kast ziet er al beter uit, en wie weet... misschien wordt het nog wel een echte babykamer.
Adam vroeg toen hij thuis kwam of hij misschien nog wat hooi moest halen. Voor mijn nest.