zaterdag, augustus 27, 2005
Stil
Morgen gaan we officieel verhuizen. De hele week is er geschilderd en geschuurd en gesloopt en een paar kamers zijn inmiddels bewoonbaar. BabyUK is even stil en over een paar weken weer terug met dagelijkse kletspraatjes over baby Jasper en met meer foto's. Tot dan!
dinsdag, augustus 23, 2005
Auw!
Laatst hoorde ik een babietje huilen, een heel klein lief huiltje. Haar moeder was er niet zo blij mee, ze zei de hele tijd: och wat ben je overstuur, stil maar stil maar. Ik was helemaal verbaasd. Dat kindje was toch niet overstuur? Het klonk nauwelijks als huilen. Toen Jasper net geboren was en we nog in het ziekenhuis waren, was hij altijd rustig als de andere babies huilden en als het dan eindelijk stil was op de zaal, begon mijn Jaspertje en dan huilde hij harder dan alle andere babies bij elkaar. Gelukkig huilt hij niet vaak en als hij huilt dan is er ook echt iets. Zoals nu. Ik heb hem een paar dagen terug 's avonds een paar keer een flesje gegeven met poedermelk. En net als de vorige keer, kreeg hij weer krampjes. Die houden pas op als alles er weer uit is, en daar wacht ik nu op. Ondertussen houd ik mijn mannetje heel veel vast en wieg hem in slaap en zing eindeloos zelfverzonnen liedjes over scheetjes en melk. Alles om hem stil te krijgen!
zondag, augustus 21, 2005
zaterdag, augustus 20, 2005
Slapen
Op planeet baby doen we soms twee stappen vooruit en dan weer eentje terug. Jasper sliep wekenlang van 7 tot 7 met maar 1 milk break. Tot een paar dagen terug. Mijn mannetje is een reus geworden en heeft 's nachts honger. Overdag huilt hij nooit meer om melk, maar 's nachts eet hij bijna zijn mandje op. Babynacht begint nog steeds netjes om 7 uur 's avonds. Jasper slaapt dan tot 1 uur of half 2 maar wordt nog een keertje wakker rond 5 uur, en dan weer om 7 uur, als babydag weer begint. Ik vind het nog net te vroeg om hem vast voedsel naast mijn melk te geven. (En ik vind het ook onhandig nu. Eerst verhuizen en het huis bewoonbaar maken. Dat ik altijd melk heb op ieder moment van de dag waar we ook zijn, is nu wel even extra makkelijk.) Ik heb al geprobeerd om een flesje bij te geven, maar daar slaapt hij niet langer op. En het probleem is niet dat ik te weinig melk heb want ik heb nog steeds meer dan hij drinkt. Ik wil alleen wat langer slapen!
vrijdag, augustus 19, 2005
Brunswick Place
Gisteravond toen Jasper lag te slapen, ben ik even gaan fietsen. Langs het strand, door rookwolken van bbqs, naar het andere eind van de stad: Brunswick Place. Ik weet nog dat we voor het eerst naar Brunswick Place gingen. In the Sanctuary hadden we op het prikbord een briefje gevonden waarop de flat te huur werd aangeboden. We belden en konden meteen gaan kijken. Toen we de heuvel opliepen was ik al verkocht, ik vond de straat zo mooi, zo Engels. Brunswick Place where dreams are made, zei Adam altijd. En where babies are made, werd het later. Toen we naar Marine Parade verhuisden, vertrokken we eigenlijk al een beetje uit Brighton. En vandaag vertrekken we echt. Over een uurtje kunnen we de sleutel van ons nieuwe huis ophalen. Op naar Suburbia!
donderdag, augustus 18, 2005
woensdag, augustus 17, 2005
Was
Gisteravond. Na het avondritueel met Jasper, het eten, de afwas en nog een paar uur werk lag er een enorme berg was op me te wachten. Bijna twee vierkante meter, ik kon er letterlijk niet meer omheen. We hadden altijd al veel was met Adam de hele dag in het veld, maar sinds Jasper is de wasmand nog voller. Zelf doe ik een week met een handdoek, maar mijn Jaspertje krijgt iedere dag een schone. En ook zijn lakentjes en zijn slaapzakje worden zo'n beetje dagelijks verschoond. Voordat hij in zijn badje gaat, laat ik hem altijd in zijn blootje wat trappelen en dat vindt hij het leukste wat er is, dus die grote plas die hij dan altijd doet op zijn dekentje neem ik ook maar voor lief. De wasmachine draait overuren en de droger blaast alles netjes droog. Adam en ik hebben alleen nooit tijd en zin om het allemaal op te vouwen (strijken doe ik al helemaal niet, tot grote verbazing van mijn moeder). In ons nieuwe huis hebben we een echt washok. Ligt het in ieder geval niet meer in de weg...
dinsdag, augustus 16, 2005
Voeden
Jasper is bijna 15 weken en de flesjes formula die hij heeft gekregen zijn nog op 1 hand te tellen. Ik wilde hem na een week of 6 wel bij gaan voeden met een flesje, maar hij kreeg zo'n last van zijn buikje dat ik er snel weer mee ophield. Borstvoeding geven was de eerste maand zwaar (tepelkloven, aauw!) maar ging daarna heel makkelijk en ik had meer dan genoeg melk. Appeltje, eitje. Tot ongeveer een week terug. Ik heb nog steeds genoeg melk, maar niet veel energie meer. Ik voel me soms letterlijk leeggezogen! Mijn bloedsuiker daalt een paar keer per dag ineens en dan voel ik me slap en duizelig. Niet echt fijn, zeker niet als ik net in de auto zit met een huilend kind naast me. Goed eten en drinken is natuurlijk het antwoord, en dat doe ik ook. Ik drink liters water en eet stevige maaltijden en crackers met kaas tussendoor. Maar ik heb ook maar een familieverpakking KitKats ingeslagen. Have a break ja.
maandag, augustus 15, 2005
Exchange
Vandaag was het eindelijk zover: we exchanged. De koopcontracten zijn getekend. Het huis is van ons. Als onze laatste betaling bij de notaris aangekomen is, krijgen we de sleutels. En dat is als het goed is aanstaande vrijdag. Nog net op tijd om het huis te strippen voordat we aan het einde van de maand moeten verhuizen. En daarmee viel meteen ook een enorme last van mijn en Adams schouders. Dat huis opknappen dat lukt ons wel, we moesten het alleen eerst nog kopen! Vanavond hebben we alle stress er uit gehuild, gelachen, gezongen en gepraat. En daarna hebben we samen op bed gezeten en naar de slapende Jasper zitten kijken. Hij past nog maar net in zijn moses mandje. Over een paar weken slaapt hij in zijn eigen kamertje in zijn nieuwe bedje. In Seaford.
zondag, augustus 14, 2005
Groeispurtje
Af en toe moet mijn melkproductie omhoog omdat Jasper groter wordt en meer nodig heeft. Dan komt er weer een beroemd groeispurtje langs en wil hij steeds aangelegd worden, maar niet veel drinken. Hij trekt dan aan mijn tepel met zijn mondje, beweegt zijn hoofdje van de ene naar de andere kant, laat weer los en hapt opnieuw. Eindeloos. Heel vermoeiend. Vooral als ik wil dat hij goed drinkt voor hij naar bed gaat. Maar als ik hem niet steeds aanleg, heb ik binnenkort een hongerig kindje. Dus ik laat het maar en drink daarna liters water en schep mijn bord nog een keer vol om bij te tanken. Een dag later heb ik inderdaad meer melk, dan verdrinkt hij er bijna in. En daarna slaapt hij heel lang, als een klein dronkenmannetje.
vrijdag, augustus 12, 2005
Jaaa!!
Alles komt goed, dat is al jaren mijn favoriete uitspraak. En alles komt ook altijd goed. Vandaag belde de postbode aan met mijn paspoort. Ons paspoort. Jasper is er netjes bijgeplakt. Met zijn prachtige foto, zijn geweldige geboortedatum (05 05 05) en de mooie achternaam van zijn papa. Ja, toen was ik wel weer trots. Mijn zoon! En nu kan ik eindelijk onze vlucht naar Nederland boeken.
donderdag, augustus 11, 2005
Hypotheek
De hypotheek is rond. Nu is het nog wachten tot onze aanbetaling aangekomen is op de bankrekening van de notaris en dan mogen we het contract tekenen. Ik ben een beetje moe van alle rapporten, formulieren, verzekeringen en adviseurs. Ik wil de vloeren schuren en de muren verven en Jaspers kamertje mooi maken. Ik wil weg uit Brighton waar het hoogseizoen is en vol met toeristen. Ik heb genoeg van alle telefoontjes en van het gewacht en gepieker. Ik wil dat het allemaal achter de rug is en dat we in ons nieuwe huis zitten in de rotzooi. En dan wil ik even naar Nederland komen om bij te komen en dan weer terug naar huis om een nieuw nest te maken.
woensdag, augustus 10, 2005
Tante
Jasper heeft een hoop tantes, omdat al mijn vriendinnen een beetje tante zijn. Dinsdag was zijn tante Marike weer even hier. (Ze heeft een Engelsman aan de haak geslagen en heeft mijn Engelsmannetje al drie keer gezien.) We zijn naar Seaford gereden om naar het nieuwe huis te kijken en even over het strand te lopen. Toen belde Adam dat Marike mee kon gaan vliegen. Dus niet veel later stond ik met Jasper in mijn arm aan de voet van Mount Caburn, naar de lucht te staren. Fijne dag. Vandaag heeft Jasper vooral veel geslapen om al die indrukken weer een beetje te verwerken. En dat kwam ook wel goed uit want ik moest nog wat werk afmaken.
maandag, augustus 08, 2005
Autootje
Ik heb een autootje! Hij is ook van Adam, maar we doen alsof tie van mij is (dat betekent dat hij er geen vuilnisbak van mag maken) want Adam is meestal op de motor. Ik heb nog niet zo lang mijn rijbewijs en heb maar weinig gereden de afgelopen maanden (dikke buik, keizersnee, druk met Jasper) maar zit er inmiddels weer helemaal in. Alleen parkeren gaat nog niet zo lekker (boem is ho, krijg ik van verschillende kanten als tip). Vandaag zijn Jasper en ik naar een vriendin aan de andere kant van de stad gereden: raam open, muziekje aan en Jasper heel tevreden in slaap in het autozitje op de stoel naast me, ik wilde wel rond blijven rijden!
ps. Het is een Golf, een witte!
ps. Het is een Golf, een witte!
zondag, augustus 07, 2005
Boy
Dit weekend is Gay Pride in Brighton en de stad is bedekt met regenboog-vlaggen en ballonnen. Gisteren was de grote optocht met homo's en lesbiennes in alle mogelijke kleuren, maten en leeftijden en vandaag is de after-party. St. James rook vanochtend naar bier en iedereen zat een beetje bleek aan het Engelse ontbijt. In mijn koffiebarretje, dat altijd al favoriet is bij de homo's uit Kemptown, stonden twee jongens achter me in de rij. Eentje keek naar Jasper die lag te slapen in de buggy en vroeg: is it a boy? Ik zei ja en toen zei hij heel blij: Oooh, we love boys!
vrijdag, augustus 05, 2005
Jarig
Vanmorgen was er een kaart voor Jasper in de post. 'Happy 3 month birthday' van Opa en Oma Engeland. Ja, Jasper is een beetje jarig. Drie maanden. De tijd is voorbij gevlogen. Hij is zo gegroeid en veranderd. Dat piepkleine babietje met billetjes die in de palm van mijn hand pasten en dat niet op zijn ruggetje kon liggen omdat hij nog te opgerold was, is een klein jongetje geworden dat heel veel lacht. De babypakjes waar hij de eerste weken nog in verdronk, zijn inmiddels veel te klein. En ik ben een moederdier geworden. Een leeuwin die dag en nacht over haar jong waakt. Ik heb nog geen tijd gehad voor mijn yoga, maar mijn lange wandelingen met Jasper zijn wel een soort meditatie. Lezen doe ik nauwelijks nog, alleen af en toe in babyboeken, en ik heb geen bioscoop meer gezien van de binnenkant. Maar ik ben ook nog nooit zo blij geweest en nog nooit zo trots.
Het lijkt al veel langer dan drie maanden. En dat is het eigenlijk ook want Jasper 'begon' een jaar geleden in mijn buik. Happy birthday baby!
Het lijkt al veel langer dan drie maanden. En dat is het eigenlijk ook want Jasper 'begon' een jaar geleden in mijn buik. Happy birthday baby!
donderdag, augustus 04, 2005
Avontuur
Het is gelukt. Ons paspoort (Jasper komt in de mijne) is in de maak. De stations zijn nog steeds extra beveiligd en door de trein lopen agenten met machinegeweren op en neer. Maar Jasper sliep gewoon lekker in mijn arm en vond het wel prima in de grote stad. Bij de ambassade was het veel drukker dan ik verwacht had. Er waren wel 50 mensen die ook allemaal een paspoort wilden (oa de familie Kaaskop, een stevige Nederlandse vrouw met gloudblond haar en drie goudblonde zoontjes: Barend, Jopje en Jeroen). Na twee uur waren we eindelijk aan de beurt en gelukkig waren alle papieren in orde. De ambtenaar twijfelde even of ze de foto wel zou accepteren want Jasper lijkt er niet echt meer op. Maar ja, dat heb je met babies, die veranderen zo'n beetje iedere dag. Daar was ze het wel mee eens, dus... Holland here we come!
woensdag, augustus 03, 2005
Londen
Jasper slaapt en ik heb alles voorbereid voor onze grote reis naar Londen morgen naar de Nederlandse ambassade. Missie Paspoort! Het aanvraagformulier is ingevuld, alle papieren zijn bij elkaar gezocht en de pasfoto's van Jaspertje en de paspoorten van Adam en mij liggen klaar. Ik heb de tijden gecheckt op de site en een tas gepakt met speentjes, spuugdoekjes, schone kleertjes, luiertjes en babywipes. Jasper weet altijd op de leukste momenten zijn luier vol te poepen of zijn melk weer uit te spugen. Ik ben er klaar voor!
dinsdag, augustus 02, 2005
Huilen
Jasper heeft heel veel verschillende huiltjes. De leukste is zijn net-wakker-huiltje, meer een brul om zijn moeder te laten weten dat hij wakker is en wel weer wat aandacht wil. Als ik dan naar hem toe ga, begint hij meteen te lachen. Zijn honger-huiltje gaat gepaard met heel veel gesmak en gezabbel op alles wat maar in de buurt van zijn mondje komt. Hij heeft een verdrietig huiltje voor als hij aandacht wil, dan gaan zijn mondhoekjes naar beneden en kijkt hij even heel heel zielig, en een hoog pijnhuiltje dat soms bijna als 'aaaaauw' klinkt. En hij heeft een hele erge huil, die niet zo vaak voorkomt en daarom des te erger is. Vuurrood wordt zijn gezichtje dan, en de tranen springen bijna uit zijn ogen. Het geluid dat hij maakt zou heel grappig zijn (een beetje alsof hij een kikkertje heeft ingeslikt) ware het niet dat er sprake is van groot verdriet. Soms is het dan ineens even stil en dan lijkt het alsof alles weer goed is, maar dan is hij alleen maar naar lucht aan het happen om weer verder te gaan.
maandag, augustus 01, 2005
Have a nice day
Het leven is een stuk vrolijker met Jasper. Niet alleen omdat hij eindeloos kan lachen en de meest mooie geluidjes kan maken, maar ook omdat de wereld om ons heen een stuk vrolijker is. In de deli om de hoek komen de meisjes achter de toonbank vandaan om hem even aan te raken. 'How is little Jasper?' vraagt de eigenares altijd. En de visboer krijgt maar geen genoeg van hem en laat ons, the young lady and her son, altijd voor. Op straat kijken mensen in de buggy en glimlachen dan en overal zeggen mensen: 'Have a nice day'. Een paar weken geleden zat ik met vrienden in het park, Jasper aan de borst en toen kwam er een jongetje van een jaar of 3 op ons afgerend. Hij keek eerst in de lege kinderwagen en zei: where is the baby? Toen hij Jasper bij mij zag liggen, kwam hij hem even aaien en een kusje geven. Daarna rende hij weer terug naar zijn moeder en liet ons allemaal ontroerd en blij achter.
Abonneren op:
Reacties (Atom)
